Evenwaardigheid
vrijheid en liefde

De cyclus van eenheid Er bestaat een patroon dat zich door alle lagen van het bestaan heen weeft: van het microscopische moment van conceptie tot de grootse verhalen van onze spirituele tradities. Het is de eeuwenoude dans van eenheid → scheiding → terugkeer . De biologische metafoor Het begint bij de conceptie: zaadcel en eicel versmelten tot één. In dat moment is er geen scheiding, alleen eenheid. De baby groeit in de baarmoeder, nog steeds verbonden, nog steeds één met de moeder. Dan volgen de scheidingen. Geboorte : de eerste grote loslating, de eerste adem alleen. Ego-ontwikkeling : het ontwaken van het "ik", het besef van gescheidenheid. Verliefdheid : de diepe drang om weer één te worden met een ander. Elk van deze momenten markeert een verdere individuatie, een diepere ervaring van afzondering. De rups en de vlinder Zoals de rups die een cocon weeft. Het dier kruipt over de aarde, zich al voedend met bladeren, gebonden aan het concrete, ...

Leren onze instincten te zien zonder te reageren op iedere prikkel Ons brein is miljoenen jaren geëvolueerd om snel te bepalen wie vriendelijk is, wie sterk en wie sneller of langzamer reageert. In de oertijd hielp dit overleven: je moest inschatten wie je bedreigde of kon helpen en wie slim moest zijn omdat hij niet sterk genoeg was. Vandaag zien we deze reflexen terug in een totaal andere context: wereldleiders, internationale politiek en een constante stroom van nieuws en social media. Een dominante leider als Donald Trump kan via retoriek en acties krachtig overkomen. Ons instinct wil direct reageren, soms met angst of boosheid. Dat is begrijpelijk, maar we hebben ook middelen om rustig te blijven. De figuur van Trump raakt aan iets ouds in ons. Hij lijkt op de onbekende die je in de jungle tegenkomt: zichtbaar sterk, onmiskenbaar snel en met bedoelingen die niet direct als positief te lezen zijn. Zo iemand riep bij onze voorouders terecht waakzaamheid op. Niet omdat het geva...

De innerlijke afweging bij de prijs van gelijk hebben Er zijn momenten in groepsgesprekken waarin iemand een inzicht ervaart dat urgent voelt: een waarschuwing, een perspectief, een nuancering die van belang lijkt voor het vervolg. In die fractie van een seconde vindt een afweging plaats: dit uitspreken of laten passeren. Wie regelmatig in groepen opereert, kent deze spanning. De balans tussen bijdragen en terughoudendheid is fragiel en zelfs met zorgvuldige afweging kan de interventie een onbedoeld effect hebben. Wat zich dan voltrekt is een fenomeen dat de verhoudingen binnen groepen blootlegt: de boodschap wordt niet primair op inhoud beoordeeld, maar op wat deze betekent voor de groepsdynamiek. De passie waarmee iets wordt ingebracht -juist het signaal van oprechte betrokkenheid- kan worden gelezen als een claim op autoriteit, als correctie, als verstoring van de balans. De groep reageert niet op de waarheid van de uitspraak, maar op de sociale implicaties ervan. De prijs van...

De stilte van waarheid Wat is waarheid? Niet de inhoud van een gedachte, maar de openheid waarin geen leugen standhoudt. Niet wat je denkt , maar wat je bent , zodra het denken even stilvalt. Deze tekst verkent waarheid niet als eigendom, maar als afwezigheid van verdediging. Je zoekt. Je denkt: er moet toch iets kloppen, iets standhoudt, iets waarop ik kan bouwen. Je onderzoekt ideeën. Je vergelijkt meningen. Je verdedigt overtuigingen. Maar telkens is daar dat knagende besef: waarheid lijkt zich te verstoppen op het moment dat je haar probeert te bezitten. Want waarheid is geen bezit. Geen mening. Geen standpunt. Waarheid is dat wat overblijft als je niets meer hoeft te zeggen om jezelf veilig te voelen. Het is geen zinnetje dat je kunt citeren. Geen systeem dat je kunt uitleggen. Waarheid is stilte. Niet de afwezigheid van woorden, maar de afwezigheid van strijd. In die stilte valt het masker van weten af. Je blijft over als aanwezigheid, ope...

Overgave is wat overblijft als je niet meer vasthoudt Overgave is een woord dat vaak klinkt als verlies, als iets dat je moet doen wanneer je hebt gefaald. Maar in waarheid is het geen afzien van iets, maar het herkennen dat er niets vast te houden valt . Deze tekst nodigt uit om te voelen wat overgave werkelijk is: geen actie, geen inspanning, maar het einde van verzet.   Je probeert. Je houdt vast. Aan plannen. Aan mensen. Aan jezelf. En je denkt: ik moet volhouden. Ik moet sterk zijn. Ik moet controle houden. Tot het niet meer gaat. Tot het breekt. Tot jij breekt. En toch… juist daar, in dat breekpunt, ontstaat iets zachts. Iets wat je niet zelf maakt. Iets wat je niet kunt forceren. Overgave. Niet als daad. Maar als het stoppen met doen. Overgave is geen besluit, maar het verdwijnen van verzet. Het is niet: ik geef me over . Het is: er is niemand meer die zich verzet . Geen verkramping meer. Geen vechten tegen wat is. Geen angst om jez...

Hoe entertainment en spektakel ons wereldbeeld beïnvloeden Waar baseren we onze kennis op? De moderne samenleving is een complex samenspel van krachten die elkaar versterken en in stand houden. Individualisering, het gevoel van wees zijn, wantrouwen naar de overheid, de opkomst van behoudende politici en overprikkeling door de vermakingsindustrie vormen samen een dynamiek die leidt tot maatschappelijke onrust. Een belangrijke factor in dit geheel is ons falende geheugen: door de constante stroom aan informatie en prikkels kunnen we steeds moeilijker onderscheiden wat we zelf hebben ervaren en wat we via media hebben geconsumeerd. De entertainmentindustrie overstroomt ons met geromantiseerde verhalen, versnelde verhaallijnen en overdreven dramatiek, waardoor onze perceptie van de werkelijkheid vervaagt. Dit heeft niet alleen invloed op onze persoonlijke herinneringen, maar ook op hoe we maatschappelijke vraagstukken begrijpen en interpreteren. De verantwoordelijkheid ligt echter niet al...

Moeten we wel kiezen? We groeien op met het idee dat er maar één waarheid kan bestaan. Dit zwart-witdenken wordt vaak gevoed door de manier waarop we leren beslissingen te nemen: kies voor het ene, want het andere kan niet tegelijk waar zijn. Maar de werkelijkheid is veel complexer. We worden voortdurend geconfronteerd met omstandigheden waarin meerdere waarheden tegelijkertijd een rol spelen. Dit spanningsveld roept een dubbele boodschap op. Een dubbele boodschap is een situatie waarin twee of meer schijnbaar tegenstrijdige waarheden tegelijkertijd relevant zijn. Het is verleidelijk om er één te kiezen, maar juist in de spanning tussen deze waarheden ligt een diepere wijsheid verscholen. Het dilemma van zelfverbetering en wereldverbetering Neem het bekende gezegde: " verbeter de wereld, begin bij jezelf". Op het eerste gezicht klinkt dit logisch en inspirerend, maar bij nadere beschouwing blijkt het meer dan 1 boodschap te bevatten. Wanneer alleen bij jezelf begint, loop je ...

Het mysterie ben jij In zijn boek Het mysterie, dat ben jij (bol.com) nodigt Hein Stufkens ons uit om het mysterie van onszelf te onderzoeken. Hij beschrijft de ziel als het subtiele weefsel tussen atomen, een ongrijpbaar 'Iets' dat we alleen kunnen benaderen door onze innerlijke instrumenten zoals intuïtie, gevoel en verstand. Maar hoe weten we zeker dat we die instrumenten goed inzetten? En hoe vermijden we dat we onszelf een illusie aanpraten? Het mysterie toelaten Een ander boek van Stufkens Stufkens benadrukt dat we, om het mysterie van onszelf te benaderen, moeten leren leven met paradoxen en onzekerheid. We hoeven het mysterie niet volledig te begrijpen; het gaat erom dat we het toelaten. Intuïtie speelt hierbij een sleutelrol. Intuïtie is geen logisch proces, maar een vorm van weten die ontstaat tussen gedachten door, zoals inzichten tijdens meditatie of momenten van stilte. Hij wijst erop dat echte wijsheid ontstaat wanneer we onze innerlijke instrumenten leren verfij...

De tijdloze en sluipende strategieën van machtsbehoud In ons land ligt de tijd van directe oorlogsdruk ver achter ons. Er doemen andere gevaren op, waarop we ons zouden moeten voorbereiden,  maar er is geen consensus over de urgentie en de oorzaken. De politieke strijd die na de oorlog en het einde van de verzuiling werd gevoerd over ingrijpende maatregelen gericht op de toekomst, gebeurde doorgaans op een fatsoenlijke manier. Maar dat fatsoen begint te slijten. Met de opkomst van technologie en de alomtegenwoordigheid van sociale media is manipulatie niet alleen eenvoudiger geworden, maar ook verfijnder en moeilijker te detecteren. Voeg daarbij dat bijna iedereen te druk is om na te denken over de geest van de tijd en de gevolgen van de veranderingen die op hem afstormen in combinatie met een aversie tegen betutteling, dan wordt het begrijpelijk dat veel mensen zich Oost-Indisch doof houden voor waarschuwingen dat hun onafhankelijkheid (of de eigen gezondheid of de democratie) in ...

Hogere waarheden Het Ohm teken Wanneer een visie twee gezichtspunten overstijgt en een breder, inclusiever begrip biedt, spreken we vaak van een "hogere waarheid" of "holistische waarheid". Dit concept impliceert dat er een diepere of bredere context bestaat waarin beide perspectieven geldig zijn. Soms wordt dit ook wel aangeduid als een "synthese" of "integratieve benadering", waarbij de nuances van beide gezichtspunten worden erkend en gecombineerd om tot een vollediger inzicht te komen. Door persoonlijke ervaringen en spirituele discipline komen we tot diepgaande inzichten over het leven, bewustzijn en de werkelijkheid, die niet alleen door intellectuele studie of externe leringen verkregen worden, maar vooral door innerlijke ervaring en oefening. Hier zijn enkele manieren waarop dit proces werkt. 1. Persoonlijke ervaring als bron van inzicht Hoger spiritueel begrip ontstaat vaak uit directe ervaring, in plaats van alleen theoretische kennis. ...

De hele waarheid en niets dan de waarheid Een populist weet wat veel mensen graag willen horen, namelijk die versie van de werkelijkheid waarmee het allemaal een stuk simpeler wordt. Wanneer de populist een poging zou doen om de waarheid te vertellen dan wordt hij niet geloofd of haken mensen af omdat het te genuanceerd klinkt. De waarheid is ook vaak te gewoontjes of te banaal om te delen. We houden van opsmuk. De werkelijkheid kent meerdere niveaus waarop vaak tegengestelde waarheden naast elkaar lijken te leven. Dat onderscheid te zien vraagt nogal wat intellectuele capaciteit. Populisme spreekt dat deel van ons brein aan waarmee we al in onze kindertijd luisterden en blij van werden. Toen we nog ongegeneerd konden fantaseren over de magie die we wilden beleven en zien. Papa of mama waren veel te blij met de ongeremdheid bij wat we daarover vertelden en wilden ons niet teleurstellen met ontnuchterende nuances. Wie ouder en hopelijk wijzer wordt kan steeds meer abstractie toevoegen a...

Het gevecht om de waarheid Waar twee vechten wordt gezegd "daar hebben twee schuld". Er wordt gesuggereerd dat beiden dan ook evenveel schuld hebben en dat "de waarheid in het midden ligt". Het idee achter deze uitspraak is dat extremen vaak onrealistisch of onpraktisch zijn en dat de waarheid vaak ergens tussen deze extremen ligt. Dit kan betekenen dat beide partijen een deel van de waarheid in hun standpunt hebben, maar ook dat er vaak compromissen nodig zijn om tot een werkbare oplossing te komen. Hoewel deze uitspraak in sommige gevallen nuttig kan zijn als een manier om een evenwichtige benadering van de waarheid te bevorderen, is het belangrijk om op te merken dat dit niet altijd het geval is. Er zijn situaties waarin een van de uitersten meer waarheid bevat dan de andere, en het is belangrijk om open te staan voor deze mogelijkheid. Bovendien kan het idee van "de waarheid ligt in het midden" leiden tot het idee dat het altijd nodig is om een comp...

Begrip en nut Hoewel ongrijpbare concepten als creativiteit, vrijheid, liefde of spiritualiteit moeilijk te definiëren en te meten zijn, kunnen ze ons helpen om een beter begrip te krijgen van onszelf en van de wereld om ons heen. Ze kunnen ons helpen om betekenis en doel in ons leven te vinden en kunnen ons helpen om verbonden te voelen met anderen. Mensen zoeken naar zekerheid en houden vast aan overtuigingen. Dat is begrijpelijk, maar te strak denken haalt de schwung uit het leven. Wanneer men zich realiseert dat vrijheid en liefde weliswaar belangrijk zijn maar ook ongrijpbaar, lijken ze terug te schrikken van dit onzekere beeld. Alsof zij niet willen omgaan met zaken die niet altijd onder alle omstandigheden duidelijk, waar of onwaar zijn. Het doorkruist ook de illusie dat je zelf liefde kunt scheppen of moet zoeken naar de ene ware. Mensen willen controle hebben en wanneer je iets niet beheerst, lijkt dat op falen.  Er is geen waterdicht, garantie gevend recept voor een perf...

Aforisme of dooddoener? Een aforisme is een korte, bondige uitspraak, vaak niet meer dan een regel lang. Aforismen zijn vaak grappig, paradoxaal en/of absurd of bevatten een boodschap van wijsheid. Een voorbeeld is "liefde verdrijft de tijd en tijd verdrijft de liefde". Op mijn persoonlijke site nog wat voorbeelden . De volgende zinnetjes zijn geen goede voorbeelden van een aforisme, ze zijn daarvoor wat te algemeen en missen humor, maar zijn de aanleiding van dit artikeltje. “We zijn allemaal één”. “Alles is liefde”. “Alles gebeurt zoals het gebeurt en het is goed zo”. “Alles hangt met alles samen”. In deze voorbeelden lijkt een aforisme verdomd veel op een dooddoener. Het te kort door de bocht pogen om de menselijke conditie of het leven te beschrijven slaat (een gesprek) dood. Wijsheid verbeeld of verwoord? In de parabel van het net van de Indra wordt de mensheid verbeeld door een net(werk) met op de knooppunten blinkende juwelen, waarbij in elk afzonderlijk juwe...