Zonder vrijheid geen liefde en zonder liefde geen vrijheid

Het gezonde midden tussen betrokkenheid en afstand houden

Nu met de coronacrisis houden we voor de veiligheid anderhalve meter afstand ten opzichte van anderen. We tonen met het kiezen van de juiste...

Posts weergeven met het label gelijk hebben of gelijk krijgen. Alle posts weergeven
Posts weergeven met het label gelijk hebben of gelijk krijgen. Alle posts weergeven

28 augustus 2018

Hoe voer je een constructief gesprek?

Wie een constructief gesprek wil voeren met één of meer anderen, kan een aantal richtlijnen aanhouden om dit zonder al te veel moeite te doen. Er zijn allerlei vormen van gesprek, maar de meest positieve is de dialoog. Een dialoog voldoet aan een aantal kenmerken, die je in elk gesprek aan kunt houden.
Kenmerken van de dialoog zijn:
  • Er is gelijkwaardigheid tussen de gesprekspartners: niemand weet het a priori beter; meerdere gezichtspunten zijn mogelijk; voer geen machtsstrijd, er is geen sprake van winnen of verliezen
  • Er is bereidheid om open naar elkaar te luisteren: er wordt niet geoordeeld over elkaar
  • Ieder zorgt voor een sfeer waarin hijzelf en de ander zijn mening durft te geven ook al is die mening afwijkend
  • Indien van toepassing worden gevoelens gedeeld en benoemd
Er zijn tijdens het gesprek niveaus van communicatie die je als een soort radar voortdurend scant om te monitoren of alles nog naar wens verloopt.

Je neemt deel aan het gesprek, maar je reserveert een deel van je aandacht door jezelf al observerende telkens de volgende vragen te stellen:
Inhoud: Waarover praten wij? Je gaat door op en houd je aan het onderwerp, stelt vragen, ordent en toetst. Je mag kort afwijken van de hoofdlijn, maar keert zelf weer terug.
Proces: Hoe praten wij? Hebben we een agenda, zijn er afspraken over rollen, is een (eind)tijd afgesproken?
Interactie: Hoe gaan we met elkaar om? Je gaat als het ware ‘boven het gesprek hangen’ en volgt wat er gebeurt. Hoe gedragen wij ons? Hoe reageren we op elkaar? Praat ik of de ander niet te lang, wordt er niet vervelend ingebroken op elkaars inbreng? Doet iedereen mee?
Gevoelens: Welke gevoelens spelen er (op)? Benoem de gevoelens die je bespeurt bij jezelf en de ander wanneer je denkt dat het verloop van het gesprek ten goede komt

Grijp niet te snel in in het gesprek vanuit metacommunicatie. Kijk eerst wat je zelf kunt aanpassen. Denk vanuit win-win, maar spreek dat niet te snel uit. Je kunt proberen een ander te overtuigen, maar wees je bewust waarom je dat wilt proberen en of het niet ten koste gaat van de kwaliteit van de verhouding (gelijkwaardigheid) met de ander(en).

Ken je eigen motieven
Je kunt een gelijkwaardige houding willen aanhouden met je gesprekspartner, maar wanneer je jezelf niet goed kent dan loop je het risico dat je te gemakkelijk denkt “ik weet wel hoe ik dat moet doen”. Of je hebt geen goed beeld van je eigen ego en je denkt te gemakkelijk “ik heb toch gelijk en ik zal die ander met een goed argument overtuigen’. Wanneer je niet goed weet wat een machtsstrijd is en hoe die te beëindigen, verdiep je er dan eerst in.

Weet waarom je argumenten inbrengt
Wie gericht is op harmonie denkt mee met de ander. Wie gericht is op tegenspraak verzint tegenargumenten ("advocaat van de duivel"). Geen van beide is a priori beter of slechter. De eerste manier van samen spreken kan nadelen over het hoofd zien en de tweede manier kan leiden tot onbevredigende compromissen.
Je kunt ook dialectisch spreken, bijvoorbeeld:
  • Mensen zijn ongelijk (these)
  • Mensen zijn gelijk (antithese)
  • Mensen zijn in bepaalde opzichten (vanuit juridisch perspectief) gelijk, in andere opzichten (bijvoorbeeld in termen van status) ongelijk (synthese).
Vermijd drogredeneringen
Een wijdverbreid misvatting is dat een gesprek gericht zou moeten zijn op het winnen bij uitwisselen van argumenten. Veel mensen hebben de neiging om oneerlijk te reageren, bijvoorbeeld door een bewering van de ander te overdrijven en vervolgens de grond in te boren (stropop maken en verbranden). Weinigen weten direct te reageren op een drogredenering omdat het vraagt om op metaniveau feedback te geven op het gesprek. Het is altijd verstandig om je te verdiepen in welke drogredeneringen bestaan en je voor te bereiden op een kalme reactie.

Herken signalen
Een gesprekspartner die niet tevreden is over het verloop van een gesprek zal daarover signalen uitzenden. Dat kan een gezichtsuitdrukking zijn, lichaamstaal of via woorden. Niet iedereen zal dat direct of rechtstreeks of tactvol of doen uit voorzichtigheid om de ander niet te ontrieven. Wie van onderwerp wil veranderen of het huidige wil beëindigen kan van alles meer of minder subtiel doen om het gesprek “dood” of stil te leggen. Probeer die poging van de ander op te pakken door de ander subtiel de gelegenheid te geven om het gesprek te vervolgen door jouw inbreng af te sluiten met “hoe denk jij erover” of “wat vind jij”?

Spreken is zilver, zwijgen is goud.

Is het zwijgen van de ander instemming met het verloop van het gesprek of een tactisch vermijden van het uiten van een pijnlijke mening of ongenoegen? Je hebt nooit 100% zekerheid of een gesprek perfect is verlopen. Laat het los.
Een constructief gesprek voelt goed.

Met dank aan historicus Bernd Timmerman:
Het blijft vrij lastig om een dialoog te houden met:
  • mensen die niet in staat zijn een these met argumenten te onderbouwen, die vooral (vaak) zonder kennis blijven zenden
  • mensen die vooral zinnen formuleren waarin een kwalificatie over de ander staat en daarbij voorbij de inhoud gaan of gewoonweg gaan schelden 
  • mensen die zaken beweren die aantoonbaar onjuist zijn maar toch de onjuistheid blijven omarmen, alternatieve feiten laten bestaan, gewone onwaarheden ook en dikwijls ongefundeerde meningen verspreiden 
  • mensen die vanuit de eigen moraliteit denken waardoor de ander dikwijls (in de ogen van) immoreel handelt
  • mensen die per definitie alles wat anderen doen, die dezelfde visie hebben, geweldig vinden, waarbij de eigen visie dogmatische trekken krijgt 
  • mensen die zich teveel laten leiden door verdriet en woede (en andere emoties) over misstanden of zich wentelen in slachtofferschap 
  • mensen die per definitie tegen iedere vorm van compromissen zijn en streven naar de dictatuur van hun gelijk
  • mensen die weigeren in te zien dat alles wat mensen 'maken' sociale constructies zijn (inclusief ethiek)
  • mensen die moeilijk kunnen aanvaarden dat er tal van (on)werkelijkheden zijn
  • mensen die denken dat de ander denkt, redeneert en voelt zoals zijzelf waarbij het verschil in diverse kapitalen (sociaal, economisch, cultureel, politiek, linguïstisch enz.) wordt ontkend.

24 januari 2018

De futiele aanloop tot een machtsstrijd

Wanneer twee mensen een gesprek hebben dan gebeurt het regelmatig dat je denkt “dat zeg je nu wel zo, maar volgens mij zit het anders bij je”. De oplossing is simpel: je stelt het aan de orde. En wanneer de ander vervolgens zegt “ik bedoel het toch zoals ik het zeg” dan kun je twee dingen doen. Of je accepteert dat je het fout zag of je denkt “ik voel wat anders”.

Je kunt niet bezig blijven om dat wat de ander zegt ter discussie te blijven stellen, want voordat je het doorhebt verzand je in de machtsstrijd. De boodschap lijkt dan te zijn “ik weet beter dan jij wat je denkt en voelt dan jou”. En dat kun je natuurlijk niet maken.

Dit lijkt allemaal futiel, maar in een cultuur waarin je eigenlijk niet direct kunt zeggen wat je denkt, gebeurt het voortdurend dat mensen tussen de regels door gaan lezen. Sommigen gaan dan de emoties van anderen herbenoemen zonder te checken of het wel klopt.
Wie zich niet kwetsbaar wil opstellen, verbergt mogelijk angst, verdriet of pijn. Wanneer de ander dat vermoedt kan hij daar rechtstreeks naar vragen. En wanneer dan het ontkennende antwoord komt dan blijven er in het hoofd van de vrager nog steeds twee keuzes: geloof je dat je het fout zag of denk je dat je een leugentje voor bestwil hebt gehoord?
Niemand hoeft verder te gaan en zijn gelijk te halen want je komt in een vicieuze cirkel terecht. En daar kun je alleen doorheen breken door het onderwerp te laten rusten en overgaan op een ander onderwerp.
Wanneer je toch doorgaat en zegt (voor de grap) “ik wist niet dat je kwaad werd” dan loop je de kans dat de ander kwaad wordt en je door de reactie van de ander je gelijk krijgt terwijl er niets aan de hand was. Je hebt doorgedramd en bent verzand in een machtsstrijd.

Meer lezen over hoe een machtsstrijd te voorkomen of te stoppen, lees Riekje Boswijk-Hummel.

2 april 2015

Een uitweg bieden bij een dilemma tussen trauma en vergoeding

Wie zich onrechtvaardig behandeld voelt door een gebeurtenis wil graag horen dat het de ander spijt. Wanneer het betonen van spijt zonder financiële gevolgen kan blijven willen velen nog wel zeggen “het spijt me wat er is gebeurd”.
Maar wanneer de één de ander de eis stelt “ik wil erkenning dat mij iets onrechtvaardigs is overkomen en ik vind dat ik recht heb op schadevergoeding” verzandt het proces al snel in verzet en/of zwijgen wanneer de aansprakelijkheid niet vast ligt.
Een voorbeeld is de overheid die geconfronteerd wordt met de fouten die gemaakt zijn rond de Tweede Oorlog in de behandeling van mensen die gevangen zaten in Indonesië of omdat ze Jood zijn.
Ambtenaren en politici van nu zijn niet persoonlijk aansprakelijk voor de gevolgen van de besluiten die de overheid en de samenleving toentertijd maakten. Ze kunnen wel een rol spelen in de verwerking van de trauma’s die nog steeds actueel zijn. Maar wanneer ze de trauma’s erkennen is de kans groot dat zij ook een besluit moeten nemen over een schadevergoeding.
Iemand die met veel emotie onafgebroken praat over wat hem of haar is overkomen roept ook ongewild afstand en weerstand op. Blijkbaar vinden wij als luisteraars en getuigen het lastig om zowel betrokkenheid te tonen als om gepaste afstand te houden. En die weerstand kan gemakkelijk leiden tot schijnbare onverschilligheid wat de getroffene vervolgens kan aanzetten tot nog meer of sterkere emotie. Een eindeloze spiraal is het gevolg.

Er is een levensgroot verschil voor een verantwoordelijke tussen gezichtsverlies lijden en je masker laten zakken. Het verschil wordt uitgemaakt wanneer de toehoorder laat weten niet te oordelen. Een verantwoordelijke geeft geen antwoord wanneer hij bang is daarna monddood en in aanzien geschaad te zijn.

Het is de taak van de overheid en politici om duidelijkheid te geven over de relatie tussen verantwoordelijkheid voor gebeurtenissen uit het verleden en de redelijkheid van schadevergoedingen. Beloften behoren nagekomen te worden. Duidelijkheid kan ook zijn dat met relevante redenen omkleed uitgelegd wordt waarom er geen schadevergoeding wordt uitgekeerd. Slachtoffers weten dan waar ze aan toe zijn en kunnen het besluit toetsen bij de rechtelijke macht.
Getraumatiseerde slachtoffers doen er goed aan om zich te realiseren dat erkenning op zich niet kan leiden tot heling van de psychische schade. Het kan het helingsproces versnellen omdat er een mijlpaal is gepasseerd. Geld kan schade beperken omdat het veiligheid kan leveren voor bestaanszekerheid.
Wie constateert dat partijen langs elkaar heen praten kan een oplossing bieden door de belangen open op tafel te leggen, door verschillen en overeenkomsten op te sommen en te benoemen wat gezegd wordt via de inhoud en via de betrekking.
Het is de toon die de muziek maakt.

25 maart 2015

Wat er gebeurt wanneer je jezelf overschreeuwt

Wie man en paard noemt bij het kritisch beschouwen van “het systeem” loopt risico “gepakt” te worden op details waarvan je de implicatie niet direct doorziet omdat je gericht bent op de hoofdlijn.
De rol van de journalistiek kan dan onberekenbaar zijn.

Van de site “we are change Rotterdam” een interview met Ewald Engelen.
In een poging de burger in het debat rond de financiële sector te betrekken heeft Ewald Engelen een boek geschreven ‘De schaduwelite voor en na de crisis’. Dit boek kijkt naar de manier waarop de banken sector in Nederland buiten proporties is gegroeid voor de crisis. De politiek heeft dit proces aangemoedigd en aan de burger als een positieve zaak voor Nederland weten te verkopen. Dit proces wordt in het eerste deel van dit boek besproken en in het tweede deel wordt er gekeken naar de echo van die argumenten, de puinhoop die erdoor ontstaan is en de politieke strijd die is ontstaan tussen de banken lobby en welwillende politici ten aanzien van regulering van de banken sector.
Engelen neemt geen blad voor de mond in zijn boek, hij noemt het zelf een ‘boos’ boek en het was op die manier beschreven om diezelfde woede bij de burger los te maken. Hij heeft inzichtelijk gemaakt hoe de financiële sector bij de politiek een beleid heeft afgedwongen. Onze politiek is de loonslaaf van de financiële sector en dat viel niet echt lekker in de media. Engelen is totaal afgebrand in de landelijke media. Ondanks zijn gelijk heeft hij het niet gekregen omdat zijn boek één Achilles hiel had.
In het begin van het boek is op advies van de uitgever in de haast nog een namenlijst weergegeven. De lijst had als functie voor de lezer om een overzicht te krijgen in de lijst van hoofdrolspelers. “De ledenlijst van de schaduwelite”, werd deze lijst genoemd en daar is Engelen en zijn boek op afgerekend. Het ging niet meer over de inhoud van het boek maar, alleen over de lijst en eigenlijk alleen de titel van die lijst.



Het is in de geschiedenis eerder vertoond dat klokkenluiders en brengers van het slechte nieuws werden gedood in plaats dat de boodschap serieus werd genomen.
Je kunt uit het relaas van Ewald veel conclusies trekken. Mijn conclusie is dat wanneer je kritiek hebt op een systeem je weliswaar individuen kunt aanwijzen die ervan profiteren, maar dat je pas medestanders krijgt wanneer ook een uitweg open laat waarin mensen zonder gezichtsverlies positief verder kunnen.
Is het struikelen over een bonnetje en het vervangen van Ivo en Fred gezichtsverlies of een slimme manier om met stille trom een verloren zaak te verlaten? Wie het weet mag het zeggen.
Hierover valt heel veel meer te schrijven. Ik wil volstaan met het verwijzen naar blogs over “authenticiteit”, "respect" en “ego”.

Ironisch genoeg is de ondertitel van het boek De Schaduwelite van Ewald Engelen “Niets geleerd, niets vergeten”.
Over het boek Ongeluk in slow motion schrijft de uitgever:
"Vol ergernis over zo veel stompzinnigheid, maar ook vol empathie, probeert Engelen de rol van informatie, journalisten, Twitter, politici, de financiële markten, de banken en het electoraat bij de vele reddingspogingen van het gefinancialiseerde kapitalisme van voor de crisis te beschrijven."


15 mei 2014

Zaken die je kunt laten om gelukkiger te worden

1. Geef de behoefte op om altijd gelijk te krijgen
2. Geef de behoefte op om alles onder controle te houden
3. Stop met anderen de schuld te geven wat bij jou niet goed gaat
4. Stop met aandacht te geven aan jouw eigen negatieve gedachten over jezelf
5. Houdt niet langer vast aan overtuigingen over jouw beperkingen
6. Stop met klagen
7. Stop met kritiseren van wat afwijkt
8. Stop met indruk te maken op anderen
9. Laat je weerstand tegen verandering los
10. Stop met labelen en open je mind
11. Besteed niet langer aandacht aan jouw angsten
12. Stop met excuses te maken
13. Laat het verleden rusten
14. Wees nergens aan verslaafd
15. Probeer niet langer aan andermans verwachtingen te voldoen

Alan Watts over de kracht van niet proberen:

1 juli 2013

Zijn wij een land van kankeraars?

Wie de ingezonden-brieven-rubriek van de Telegraaf leest, kan het dagelijks vaststellen: er wordt nogal wat afgekankerd in ons land. Wat opvalt is dat vrijwel elke briefschrijver alleen die argumenten aanhaalt die hem uitkomen. Er is geen afgewogen en genuanceerde redenering bij. Het ontbreekt aan en-en denken. En dat is ook niet vreemd. We zijn jarenlang opgegroeid in een samenleving die competitie heeft aangemoedigd. Het gaat in de politiek en media om debatteren en winnen. Het gaat vrijwel nooit om in dialoog gaan en een gesprek op een hoger niveau te brengen en ieders mening gehoord te laten zijn. Onze vrijheid van meningsuiting wordt in de praktijk vooral een ongefilterd op- en afgeven van ondoordachte meningen.
Voor wie irritatie over het zelfzuchtige gedrag van anderen wil voorkomen zijn er een paar oude stelregels om in de gaten te houden en die helpen geduld op te brengen.

1 Hoogmoed komt voor de val.
Het gaat niet iedereen tegelijkertijd voor de wind. Veel mensen die het een tijdje meezit, denken dat het hun eigen verdienste is dat ze mazzel hebben. Dat kan zo zijn, want oefening baart kunst. Maar er zijn ook mensen die door wat opeenvolgende successen naast hun schoenen gaan lopen. Iedereen die denkt dat hij meer is dan een ander, loopt de kans dat iemand hem wil laten struikelen. Evenwaardigheid tussen mensen is uitgangspunt en wie denkt dat hij daarvan uitgezonderd is, zal dat vroeger of later bezuren en niemand heeft compassie met arrogante mensen, maar eerder leedvermaak.

2. Je kunt wel gelijk hebben, maar gelijk krijgen is iets anders.
In de strijd tussen mensen die gelijk menen te hebben is het zaak om te bedenken dat je wel tijdelijk gelijk kunt krijgen, maar het kan veel effectiever zijn om strijd te voorkomen door je te realiseren dat twee partijen allebei gelijk kunnen hebben. Daarbij: twee halve waarheden maken een hele leugen.

3. De beste stuurlui staan aan wal
Wie op een afstandje toekijkt hoe een ander het doet, projecteert zijn werkelijkheid op een ander. Je ziet wat je wilt zien en omdat je niet weet wat er allemaal in de ander omgaat, weet je ook niet wat je over het hoofd ziet. Wie zichzelf niet kent, is dan al snel geneigd om te denken dat een ander onlogisch handelt.

Er is geen beginnen aan om alle mensen die eenzijdig kijken proberen genuanceerder te laten zijn. Het is vaak wijsheid om te zwijgen. Het is belangrijk om jezelf bewust te zijn dat het een eigenschap van een te groot ego is om te willen (ver)oordelen. Voor wie zich niet kan inhouden om te reageren op ongenuanceerde anderen: vragen staat vrij.

11 november 2009

12 november is de dag van respect

Respect is een woord dat te pas en te onpas wordt gebruikt en geroepen.

Respect is een metawaarde, waarin twee complementaire kernwaarden worden verenigd: autonomie en betrokkenheid, oftewel vrijheid en liefde, oftewel liberaal en sociaal. Respect geldt voor mensen onderling, maar ook in de verhouding tussen mens en dier of de natuur.

Wat respect is kunnen we eigenlijk in een split-second weten. Kijk maar eens naar de afstand die twee mensen naar elkaar toe aanhouden wanneer ze elkaar op straat ontmoeten en een gesprek aangaan. We weten samen onbewust precies die afstand te vinden die uitdrukt dat we betrokken bij elkaar zijn en toch ook elkaars vrijheid niet aantast. Wanneer een van de twee dronken of kwaad is op de ander, dan lukt het niet meer zo gemakkelijk om de juiste afstand vanzelf aan te nemen en respect te betonen.

Respect breng je op uit fatsoen, liefde, discipline. Mensen verliezen respect van anderen wanneer ze te ver en/of te lang over andermans grenzen gaan.

Met een buiging maak je duidelijk dat je je niet boven de ander stelt, maar in bescheidenheid en vertrouwen dichterbij komt.

Hieronder een aantal links naar artikelen, waarop deze gedachte is uitgewerkt.
Tussen mensen onderling (op de site “we hebben allebei gelijk”):
Respect voel je aan en moet je leren

Tussen ouderen en jongeren.
Tussen mens en dier.

11 februari 2009

De vrouw is aan het puberen en de man aan het remanciperen

"Als de onderdrukker (man) wegvalt, dan gaat de onderdrukte (vrouw) zich gedragen als de onderdrukker". "Vrouwen veranderen, ze zijn bevrijd, maar slaan door, het is een complot, er moet een nieuwe balans komen". "Mannen hebben van vrouwen taken overgenomen, zijn voortrekker in de emancipatie, maar worden daar niet voor gewaardeerd".

Remco Veldhuis en Richard Kemper zijn de mannen achter het cabaretduo Veldhuis & Kemper. Ze doen momenteel try-outs van hun nieuwe voorstelling We moeten praten. Ze waren te gast bij Pauw en Witteman. De site meldt: “In hun nieuwe theaterprogramma staat de man centraal, en dan vooral de 'ontmannelijking' van de man. Na het feminisme en de metroman weten mannen niet meer wat ze zijn en wat er van ze verwacht wordt. Zijn de heren zelf ook de weg kwijt?”

De uitspraak “de man wil remanciperen” is afkomstig van een training die wordt gegeven aan mannen door de makers van de site Remancipatie. Op deze site staat te lezen:
Remancipatie betekent meer aandacht voor de mannelijke kant van de maatschappij.
We hebben in onze westerse samenleving geen inwijding tot man meer. Mannen van nu zijn hun hele leven 'ondergedompeld' geweest in het publieke debat over vrouwelijke normen en waarden en zijn daardoor, ongemerkt, het contact met hun mannelijke kern verloren. Gewoon omdat er geen aandacht aan besteed is. Dat is volledig ongemerkt gebeurd, en de kans is groot dat de meeste mannen zich hier totaal niet van bewust zijn. Een druppel weet ook niet dat hij in de oceaan zit.
Vrouwen hebben het inmiddels gemerkt en klagen dat er: ‘Gewoon geen leuke mannen meer zijn.’ Nu zitten er altijd twee kanten aan een medaille, maar als we ons richten op de mannelijke kant, dan hebben ze gelijk.



1 september 2008

Het onderste uit de pan krijgen

Wat je zegt, dat ben je zelf. Waar twee vechten, hebben twee schuld, de waarheid ligt in het midden. Deze zegswijzen lijken het niet aantrekkelijk te maken om een ander eens goed de waarheid te zeggen. Immers, de felheid waarmee je dat doet, zegt meer over jou zelf en wie ben jij om een ander te beoordelen?

Het punt is dat de uitdrukking “twee hebben schuld” niet zegt dat beiden evenveel schuld hebben. Ook als de een 99% schuld draagt, gaat de uitdrukking op. En de waarheid blijft bij twee touwtrekkende partijen altijd in het midden liggen, ook al is een van beide partijen sterker. Sommige waarheden zijn een waarheid als een koe en dooddoeners, je hebt er weinig aan wanneer je uit alle macht alle gelijk van de wereld wil hebben. Dus als je 'iemand onder uit de zak wilt geven', 'het onderste uit de kan wilt halen' of 'iemand een veeg uit de pan wilt geven', wees dan niet verbaasd dat je zelf het onderste uit de pan krijgt…☺

Moraal van dit verhaal is dat je in twisten ook beter de 80/20-regel kunt toepassen: besteed slechts 20% van jouw tijd en energie om 80% van jouw standpunt uit te leggen en te verdedigen en 80% in het je verplaatsen in de ander.

30 oktober 2007

Het gelijk van Byron Katie

Draai het eens om, zegt de vrouw wiens voornaam een achternaam lijkt, maar het niet is. Byron vergelijkt zichzelf graag met Jezus die anderen opriep de andere wang toe te keren. Dat en de methode van Byron zijn zeer effectief om conflicten op te lossen. “Neem jezelf wat minder serieus”, “betwijfel je eigen waarheid” en “bekijk het eens van de andere kant” daar komen de adviezen van Byron Katie op neer.
De vier vragen die Katie anderen zichzelf laat afvragen luiden:
1. Is wat ik denk waar?
2. Kan ik absoluut weten dat het waar is?
3. Hoe reageer ik als ik een negatieve gedachte heb?
4. Wie zou ik zijn zonder die gedachte?

Het knappe van de vragen is dat het logische vragen lijken, maar het gemeenschappelijke in de vier vragen is dat het vragen zijn die twijfel oproepen en ontregelend werken.
“Wat is het geluid van één klappende hand?” is een bekende vraag uit de Tao om mensen aan het denken te zetten. De vragen van Byron lijken daar op.
Af en toe eens aan jezelf twijfelen en daarmee ruimte scheppen voor het gezichtspunt van de ander, daar is niets mis mee. Want je gaat dan beter naar de ander kijken en luisteren en dat lijkt verdomd veel op de start van een gezonde communicatie. En die communicatie op een manier voeren die minder misverstanden oproept dan de vragen van Byron doen, dat is eigenlijk niet zo moeilijk.


21 oktober 2006

Motivatie bij het stemmen op een politieke partij


Je kunt kiezers indelen in 2 soorten: de een wil invloed uitoefenen op de toekomstige minister-president en de ander wil een stem uitbrengen op een kandidaat die het meest op hemzelf lijkt of die het beste in staat wordt geacht om het eigen belang van de stemmer te vertegenwoordigen.
Met deze laatste motivatie is niets mis mee, al zal de een wat egoïstischer en de ander wat altruïstischer zijn.
Lastiger is de kiezer die meer zekerheid wil over de toekomstige premier. Deze wens maakt van ons democratie eigenlijk een tweepartijen systeem. Je kunt de politiek in tweeën delen in links en rechts, grofweg sociaal en liberaal, maar dan mis je de motivatie van de vele partijen in het politieke midden. Deze partijen hebben de pretentie om de tweedeling te overstijgen. Of zij daarin slagen wordt in deze column wijselijk in het midden gelaten.
Een oplossing om meer onderscheid te maken tussen partijen heeft Kieskompas gevonden door een dimensie "conservatief-progressief" te maken. Op deze wijze kan voldoende onderscheid worden gemaakt in de richting van de belangen, die de partijen willen verdedigen.
Het is vrij aan de kiezer om zijn eigenlijke motivatie te hebben, maar invloed te willen op de toekomstige premier is eigenlijk niet de opzet van de huidige democratie. Het zou misschien een goed idee wanneer de kiezers twee stemmen kunnen uitbrengen: 1 op de kandidaat die bij hem past en 1 op de beoogde premier. Pas dan zou het stemgedrag een echte afspiegeling zijn van wat er onder mensen leeft.

24 september 2006

'Echte' helderzienden

Dat telepathie en helderziendheid bestaan, wordt over het algemeen wel erkend door beoefenaars van de parapsychologie. Er is zoveel kwantitatief en kwalitatief bewijsmateriaal voor dat het onzinnig lijkt om dat allemaal aan toeval toe te schrijven.
Een andere vraag luidt of er ook mensen zijn die bijzonder begaafd zijn op dit gebied. We hebben het dan dus over zogeheten paragnosten of populairder helderzienden, in het Engels aangeduid als psychics.
Nu zijn er zeer veel mensen die zichzelf als helderzienden aanprijzen. Een deel daarvan doet dit volkomen oprecht, maar louter dat wil nog niet zeggen dat ze ook gelijk hebben. Nederlands onderzoek heeft aangetoond dat hun zelfbeeld op dit punt waarschijnlijk in veel gevallen hoe dan ook voor een deel niet correct is, doordat hun scores bij speciale ESP-experimenten niet hoger liggen dan men op grond van toeval mag verwachten.
Sommigen hebben daardoor het vertrouwen in het bestaan van paranormaal begaafde mensen volledig verloren. Echte bedriegers en parapsychologische onderzoekers die resultaten mooier voorstellen dan ze zijn, zorgen ervoor dat het wantrouwen alleen nog maar toeneemt. Ook skeptici laten zich niet onbetuigd, wat de lat voor het aantonen van een echte paranormale gave nog hoger heeft gelegd.
Toch is dit beeld niet terecht want er zijn ook serieuze onderzoeken die aantonen dat bepaalde mensen uitzonderlijke paragnostische vermogens tentoonspreiden. Een goed gedocumenteerd voorbeeld daarvan is de Pool Stefan Ossowiecki, een vroege paragnost die in de eerste helft van de 20e eeuw onderzocht werd, en over wie onlangs het evaluerende boek World in A Grain of Sand is verschenen. Dit boek van Mary Rose Barrington, Zofia Weaver en Ian Stevenson toont aan dat er in zijn geval hoe dan ook veel bewijsmateriaal bestaat voor een heuse helderziende gave.
Dit maakt het er allemaal niet eenvoudiger op, maar wel boeiender. Kennelijk lopen er naast bedriegers en mensen met relatief weinig inzicht in hun kunnen, ook echte paragnosten rond. Overigens is dat op zich ook wel te verwachten, want voor alle andere menselijke vermogens geldt eveneens dat sommige mensen er meer in uitblinken dan andere.

Titus Rivas

Doorlezen en verdieping? (klik op de labels)

#metoo (2) aandacht (12) aanwezigheid (4) achterdocht (3) ADHD (3) afhankelijkheid (4) afstand nemen (9) agnost (3) agressie (4) alcoholisme (4) alternatieve genezing (3) altruïsme (6) ambitie (3) ander (2) angst (23) angststoornis (1) apofatisch (6) authenticiteit (12) autisme (2) autonomie (4) baclofen (1) balans en evenwicht (35) begeerte (2) behoefte (5) belangen (14) belemmerende overtuigingen (6) beoordelen (5) beslissen (3) betrokkenheid (7) betrouwbaarheid (7) bewustwording (14) bewustzijn (31) bezinning (1) bindingsangst (4) bioscoopfilm (6) biseksualiteit (1) bodhisattva (2) boeddhisme (6) boek (263) borderline (2) brein (2) burn-out (4) castratieangst (1) communicatie (23) compassie (8) competentie (7) competitie (9) complottheorie (4) consumeren (7) coping (1) creationisme (1) creativiteit (4) crisis (7) dans (3) daten (6) demagogie (4) denken (12) denkfouten (5) deugd (8) deugdzaamheid (3) diagnose (7) dialoog (5) dieren (3) discipline (1) dooddoener (4) drama (2) drogredenen (4) drugsgebruik (6) DSM (5) dualisme (4) duurzaamheid (3) dwangstoornis (2) echt (6) eenheid (28) eenzaamheid (9) eerste indruk (1) ego (50) eigenschappen (3) eigenwaarde (4) emancipatie (9) emergentie (2) emotie (16) empathie (2) en-en (24) endogene depressie (3) energie (11) epidemie (1) ergernis (1) erkenning (6) ethiek (6) etiquette (7) euthanasie (2) evenwaardigheid (37) evolutie (21) extraversie (3) faalangst (1) fabel (1) facelift (1) filmpje (112) filosofie (16) flirten (1) fraude (10) Freud (3) functioneren (5) gebreken (1) gedrag (2) gedragsverandering (6) geduld (3) geest (4) geheugen (3) gekwetstheid (5) geld (7) gelijk hebben of gelijk krijgen (12) gelijkmoedigheid (4) geloven (17) geluk (49) genoeg (1) genot (1) Gestalt (1) Getuige (4) gevoelens (35) gezag (4) gezichtsverlies (2) gezondheid (8) gezondheidszorg (1) GGz (3) GHB (1) go with the flow (4) God (35) goedgelovigheid (5) gokken (1) grenzen (6) handleiding (1) hechting (2) hedonisme (1) heelheid (8) helderziendheid (1) hersenen (4) hier en nu (8) holisme (3) homoseksualiteit (1) hoofdzonde (3) hoogsensitiviteit (1) hufterigheid (2) hulpverlening (2) humor (16) ideaalbeeld (3) identificatie (9) identiteit (10) ik-boodschap (1) illusie (13) imago (6) individualisme (4) innerlijke vrijheid (14) integriteit (4) Intelligent Design (2) Internet (6) intuïtie (11) InZicht (12) islam (2) jaloezie (3) jeugd (1) jezelf worden en zijn (15) jongeren (3) karakter (2) katafatisch (1) kenmerken (3) kiezen (14) kind (13) kosten (1) kracht (5) Krishnamurti (2) kuddegedrag (2) kwakzalverij (2) kwaliteit (17) kwetsbaarheid (8) leegte (12) leiderschap (5) leugens (12) levensfase (3) levenskunst (5) levensstijl (1) levensvragen (3) levensweg (3) licht (3) liefde (104) liefdesverdriet (5) lijden (2) loslaten (19) lust (4) macht (27) machtsstrijd (5) magisch denken (6) man-vrouw verschillen (19) mannelijkheid (10) mannen (5) media (12) meditatie (15) memen (2) metafoor (2) metafysica (4) mildheid (1) milieu (1) mindfulness (3) misbruik (4) mobiel (1) model (1) moraliseren (4) motto (1) multitasken (1) mushotoku (2) mystiek (5) nabijheid (1) narcisme (5) natuur (3) negatieve (15) neti neti (4) neuroticisme (1) niet doen (25) NLP (1) non-duaal bewustzijn (3) non-dualiteit (36) occupybeweging (2) omdenken (4) omgangsregels (3) onderwijs (2) onderzoek (12) ongelukkig zijn (3) onmacht (4) ontrouw (1) ontwikkeling (11) onverwerkt kindertrauma (2) onzichtbaar (1) oordeel (17) opvoeding (10) orgasme (3) Osho (8) ouderen (4) overbelasting (1) overgave (5) overgewicht (1) overheid (3) overvloed (7) paradox (24) Pareto principe (1) partnerkeuze (5) passie (2) pedagogie (2) penisnijd (1) perfectie (3) personeelsbeleid (2) persoonlijkheid (6) persoonlijkheidsstoornis (4) pesten (4) Peter principle (2) pijnlichaam (8) politiek (17) positieve (12) privacy (1) processie (2) projectie (10) psychiatrie (7) psychofarmaca (2) psychose (2) psychotherapie (3) puberen (3) reductionisme (1) reïncarnatie (2) relatie (24) relatievaardigheid (7) remancipatie (1) respect (25) riagg (1) rijkdom (2) rol (4) romantiek (5) ruzie (6) samensmelten (10) schaamte (2) scheiden (3) schelden (1) schizofrenie (2) schouwen (4) schrijfdrang (2) schuld (5) sedatie (1) seks (24) seksuele voorlichting (1) selectie (4) sociale druk (2) solidariteit (1) somberheid (2) soulmate (1) spiegelogie (7) spijt (3) spiritualiteit (51) sport (1) spreekwoorden (1) sprong (2) statistiek (1) status (2) sterven (7) stigma (2) stilte (12) Stockholm-syndroom (1) straling (1) strategie (2) stress (6) synchroniciteit (8) Taoïsme (17) tederheid (1) Tegenwoordigheid (2) The Secret (4) The Work (1) therapeutische gemeenschap (1) therapie (2) tijdgeest (3) toeval (5) Tolle (22) transcenderen (6) transformatie (6) transparantie (3) trend (3) tunnelvisie (1) twijfel (6) UFO (1) verandering (3) verantwoordelijkheid (14) verbinding (31) vergeten (2) verlangen (7) verlatingsangst (1) verleiding (4) verlichting (16) verliefdheid (6) verlies (2) vermaatschappelijking (1) vermijding (1) vermoeidheid (2) verslaving (12) vertrouwen (17) verveling (2) verwerking (1) vicieuze cirkel (1) voeding (4) voelen (5) volgzaamheid (2) vooroordelen (1) vragenlijst (5) vrije wil (7) vrijen (4) vrijheid (84) vrouwelijkheid (4) waarheid (32) waarneming (8) ware (12) wezen (3) wijsheden (11) wilskracht (3) woede (4) wraak (1) wu wei (17) yin en yang (4) zelfbeheersing (5) zelfbevestiging (5) zelfbewustzijn (6) zelfdoding (5) zelfkennis (17) zelfkritiek (3) zelfoverschatting (4) zelfrealisatie (10) zelfvertrouwen (5) zelfverwerkelijking (1) zelfwaardering (5) Zen (3) ziel (15) Zijn (14) zin van het leven (9) zorgvuldigheid (5)

Zoeken in dit blog

Bronnen, links en reacties

Er wordt zoveel mogelijk naar de bron van een bericht gelinkt, maar wanneer deze is opgeheven wordt de link verwijderd.
Feedback en melding van onvolkomenheden zijn welkom en mogelijk via e-mail.

Disclaimer

Veel bijdragen op dit blog gaan over ongrijpbare begrippen als waarheid, vrijheid of liefde. Door onwaarheden te ontdekken die ons gevangen houden, kan waarheid meer zichtbaar worden en kunnen we ons bevrijden van de angst dat we afgescheiden zijn.
Vrij naar Wittgenstein: "van dat, waarover niet kan worden gesproken, zwijgen wij". Al het overige is bespreekbaar.
"In onwetendheid ben ik iets; in inzicht ben ik niets; in liefde ben ik alles" Rupert Spira.

Blogarchief