Evenwaardigheid
vrijheid en liefde

Hoe entertainment en spektakel ons wereldbeeld beïnvloeden Waar baseren we onze kennis op? De moderne samenleving is een complex samenspel van krachten die elkaar versterken en in stand houden. Individualisering, het gevoel van wees zijn, wantrouwen naar de overheid, de opkomst van behoudende politici en overprikkeling door de vermakingsindustrie vormen samen een dynamiek die leidt tot maatschappelijke onrust. Een belangrijke factor in dit geheel is ons falende geheugen: door de constante stroom aan informatie en prikkels kunnen we steeds moeilijker onderscheiden wat we zelf hebben ervaren en wat we via media hebben geconsumeerd. De entertainmentindustrie overstroomt ons met geromantiseerde verhalen, versnelde verhaallijnen en overdreven dramatiek, waardoor onze perceptie van de werkelijkheid vervaagt. Dit heeft niet alleen invloed op onze persoonlijke herinneringen, maar ook op hoe we maatschappelijke vraagstukken begrijpen en interpreteren. De verantwoordelijkheid ligt echter niet al...

Kan hulpvaardigheid doorslaan? Een redder (bij het helperssyndroom) denkt vaak in termen van sterker en zwakker. Deze persoon: positioneert zichzelf als de sterke, competente partij ziet anderen als hulpbehoevend of zwakker ontleent eigenwaarde aan het "oplossen" van andermans problemen heeft een zelfbeeld dat gekoppeld is aan het "nodig zijn" kan moeite hebben om anderen als volledig capabel te zien Een pleaser (pleasersyndroom) wordt meer gedreven door het volgende. Afhankelijkheid van goedkeuring en bevestiging Angst voor afwijzing of conflict Bereidheid eigen behoeften op te offeren voor harmonie De neiging zichzelf weg te cijferen voor andermans geluk Moeite om eigen grenzen te stellen uit angst niet aardig gevonden te worden Machtsstrijd en de dramadriehoek Je zou kunnen zeggen dat de dramadriehoek van aanklager, redder en slachtoffer een gestructureerde vorm van machtsstrijd is waarbij de macht indirect wordt uitgeoefend via psychologische rolpatronen. Deze ...

Meeslepend of voortslepend? In de immer verrassende wereld van televisie is er één serie die erin slaagt om religie, dromen en het onderbewuste op een bijzondere manier te combineren: Manifest. Het is een show die je het beste kunt kijken met de gedachte dat je belevenissen zich afspelen in een wilde droom, maar bij het ontwaken blijken er toch wat leerzame boodschappen verstopt te zitten. Het is als een achtbaanrit voor je geest, waarbij slimme televisiemakers elementen uit de geschiedenis van de menselijke religie en angsten uit het onderbewuste opdissen om je op het puntje van je stoel te houden. Wees gerust wanneer je de serie nog niet hebt gekeken: in deze tekst geen spoilers. Manifest, gecreëerd door Jeff Rake, is een waanzinnige cocktail van mysterie, drama en bovennatuurlijke elementen. Het verhaal draait om de passagiers van vlucht 828, die na een turbulente landing ontdekken dat ze vijf jaar hebben gemist terwijl ze zich in een soort tijdloze dimensie bevonden. Terwijl ze pro...

Van grappen maken jouw beroep maken Jim Carrey wilde als kind al komiek worden. Zijn moeder was depressief en hij probeerde haar op te beuren. Toen Jim een boek las over spiritualiteit en iemands taak in het leven, herkende hij daarin zijn wens om zorgen bij anderen weg te nemen. Zijn vader had dezelfde ambitie, maar koos voor een carrière als boekhouder. Hij verloor die baan en moest in relatieve armoede verder leven. Jim besloot voor zichzelf dat wanneer hij zou falen hij toch liever eerst geprobeerd had het werk te doen waar hij van hield en dat was grappen maken. Geld verdienen en grappig zijn tekenden zijn jeugd. Op de middelbare school mocht hij elke dag aan het eind van de lessen tien minuten optreden, op voorwaarde dat hij de rest van de dag zijn gemak hield. Na de lessen werkt hij in een fabriek om het gezin te helpen onderhouden. Op zijn zestiende stopte Jim met school en vertrok naar Hollywood. Hij speelde in clubs, werd ontdekt en speelde in series, komische en serieuze f...

Je gekwetst voelen is jouw verantwoordelijkheid Byron Katie in "Ik heb je liefde nodig, is dat waar?" (pagina 95) . Gekwetste gevoelens of welke vorm van onbehagen dan ook kunnen nooit door een ander worden veroorzaakt. Niemand buiten mezelf kan mij kwetsen. Dat is onmogelijk. Ik word alleen gekwetst als ik de stressvolle gedachte geloof. En ik ben degene die mezelf pijn doet door te geloven wat ik denk. Dat is heel goed nieuws, omdat het betekent dat ik er niet voor hoef te zorgen dat iemand anders ophoudt mij te kwetsen. Ik ben degene die kan stoppen mij te kwetsen. Het ligt in mijn handen. Tot zover Katie. Wanneer je zegt dat de ander jou gekwetst heeft, doe je een bewering over jouw gevoelens en beschuldig je de ander ervan dat hij of zij jou beschadigd heeft. De ander heeft meestal die intentie niet (gehad) en zal dan ook in verdediging gaan om de gevolgen van het gebeuren te verzachten. Het gevolg is dat degene die zegt gekwetst te zijn of pijn te hebben geleden mi...