Evenwaardigheid
vrijheid en liefde

Waarom mensen vastlopen in de vraag of ze ertoe doe Sommige mensen stellen zichzelf voortdurend de vraag: doe ik ertoe? Ze worstelen niet alleen met twijfel over hun waarde, maar weten ook niet hoe ze die waarde zouden kunnen realiseren. Sterker nog, ze kunnen de moed niet opbrengen om te denken dat ze de vraag helemaal niet hoeven te beantwoorden. Waarom raken mensen zo vastgelopen in deze vraag? De wortels van voorwaardelijke waarde Het antwoord ligt grotendeels in wat mensen hebben meegekregen en meegemaakt. Wanneer een kind opgroeit met voorwaardelijke liefde of waardering, wanneer het alleen gezien of geliefd wordt als het presteert, iets bijdraagt, "lief" is, of goed functioneert, dan wordt het gevoel van waarde gekoppeld aan wat je doet. Het kind leert een fundamentele les: ‘zijn alleen’ is niet genoeg. Dit gebrek aan onvoorwaardelijke bevestiging laat een leegte achter. Als niemand je ooit het gevoel heeft gegeven dat je ertoe doet simpelweg omdat je bestaat, ...

Nabijheid zonder druk Mensen die depressief zijn, raken vaak verstrikt in een vicieuze cirkel. De innerlijke leegte of zwaarte leidt tot besluiteloosheid, waardoor dagelijkse routines verwateren. Geleidelijk verliezen ze grip op hun structuur, verwaarlozen hun leefritme en trekken zich terug uit sociale contacten. De psyche dringt zich dan op via het lichaam: vage klachten zoals vermoeidheid, hoofdpijn of maagproblemen doen hen aankloppen bij de huisarts. Maar wanneer er medisch niets tastbaars wordt gevonden, blijft vaak slechts een recept of een verwijzing over. De kern van het probleem -het verlies van verbinding, richting en zin- blijft onbenoemd. Voor omstanders is het pijnlijk om iemand te zien wegzakken in een depressie. De neiging om te helpen is groot, maar hulp bieden is vaak geen kwestie van “iets doen”,   eerder van aanwezig blijven. De kunst is om nabij te zijn zonder te duwen, te steunen zonder over te nemen en te luisteren zonder het gesprek te sturen. We kunnen ...

Ga andermans depressiviteit niet relativeren Psycholoog Huub Buijssen heeft een boek geschreven over hoe je begripvol communiceert met een depressieve naaste. Tegenover iemand die zelf niet op gang kan komen sta je vaak onmachtig en reageer je snel op een manier die het voor die depressieve persoon nog moeilijker maakt. Relativeren is een eigenschap die voor jezelf soms werkt, voor anderen werkt het averechts. Voorbeelden van wat niet te zeggen zijn: Zo erg is het toch niet. Er is licht aan het eind van de tunnel. Je weet dat dit ook weer overgaat. Zo is het nu eenmaal. Dit overkomt zoveel andere mensen. Andere mensen hebben het erger. Je moet gewoon blij zijn. Je hebt alles om gelukkig te zijn. Wees niet zo negatief. Er effectief voor iemand zijn tot steun kost tijd en moeite. Dit aanbieden en aankondigen helpt. Voorbeelden van wat wel te zeggen zijn: Wat erg voor je. Ik ga proberen je erdoorheen te slepen. Reken op me. Vertel me wat ik moet doen. Ik hou van je. Dit k...