Evenwaardigheid
vrijheid en liefde

Je verlangt naar jezelf We verlangen naar liefde, naar rust, naar betekenis, naar vervulling. Maar al die verlangens zijn slechts vormen van één diep, stil verlangen: Het verlangen om thuis te komen in wie je werkelijk bent. Wat als verlangen geen gemis is, maar een fluistering van heelheid?   Wat wil je echt? Achter elk verlangen schuilt een ander. En achter die: nog een. Tot alleen dit overblijft: de drang om heel te zijn. Om te rusten in iets dat niet verandert wanneer alles om je heen beweegt. Verlangen wijst. Naar buiten, lijkt het. Naar iets of iemand die jou zal maken tot wie je hoopt te worden. Maar de waarheid is: je bent al heel. En verlangen is geen pijl naar iets nieuws, maar een echo van wat altijd al waar is. Je verlangt niet naar een persoon. Je verlangt niet naar succes. Je verlangt naar de stilte waarin je jezelf herkent als ruimte, als zijn, als liefde. Zolang je denkt dat het verlangen vervuld moet worden, ...

Wat je verliest was nooit van jou Verlies voelt als minder. Een gebrek. Een gemis. Je had iets en nu niet meer. Maar wat als niets ooit van jou was? Wat als alles slechts kwam om te verschijnen, en te verdwijnen in dezelfde ruimte die jij bent? Verlies is dan geen breuk, maar beweging. Geen tekort, maar herinnering aan heelheid.     Je dacht dat het van jou was. Een geliefde. Een plek. Een rol. Een toekomst. En toen gleed het weg. Als zand tussen je vingers. Als een ademhaling die zich niet laat vasthouden. En het deed pijn. Dat doet het nog steeds. Maar kijk goed: wat precies ben je kwijt? De vorm? Het beeld? Of het verhaal? Want liefde verdwijnt niet. Echte nabijheid heeft geen plaats nodig, en geen tijd. Wat jij verloor was een uitdrukking van iets groters. En wat blijft is dat wat nooit van jou was, maar waarin jij rustte zonder het te bezitten. Verlies opent. Verlies breekt iets open dat al die tijd gesloten zat...

Waar denken, voelen en zijn elkaar ontmoeten Soms denk je iets te weten. Soms voel je iets dat je niet kunt uitleggen. Soms ben je zomaar stil. Wat gebeurt er als je niet kiest voor één van de drie? Als je niet meer vraagt wat klopt volgens het hoofd, of wat voelt goed in het hart, of wat is waar in de stilte, maar alleen maar luistert naar het punt waar ze samenkomen?     Je hoeft niet te kiezen. Tussen helderheid en zachtheid, tussen weten en voelen, tussen inzicht en rust. Want ze sluiten elkaar niet uit. Wat jij bent is de ruimte waarin ze elkaar ontmoeten. Denk maar. Voel maar. Wees maar. En als je heel stil wordt merk je misschien dat ze elkaar al de hele tijd aanraken. Het denken wordt mild. Het voelen wordt helder. Het zijn wordt tastbaar. Geen verdeeldheid meer. Geen wantrouwen. Geen hiërarchie. Alle drie knielen zij voor iets dat hen overstijgt. En in die buiging word jij heel.     Naschrift bij de reeks...

Opstaan of knielen voor de goede zaak Uil: wijze of jager of beide? Wanneer onrecht voelbaar is, richten mensen zich op de reactie van anderen. Wie zwijgt lijkt onverschillig, wie fel reageert oogst bewondering of afkeer. Maar niet elke vurige reactie is wijs en niet elk stilzwijgen is onverschilligheid. Het is een valkuil van deze tijd dat felheid de meeste aandacht krijgt – en daarmee de stille wijsheid overschaduwt. In het tumult dreigt het innerlijk weten, het zuivere aanvoelen van wat klopt, op het tweede plan te raken. Juist daarom is het nodig om stil te staan bij de vraag: wat drijft ons en waar leidt dat toe? In de eerste eeuw na Christus leefde in Judea een groepering die bekend werd als de Zeloten . Zij verzetten zich met vuur tegen de Romeinse bezetting, overtuigd dat het volk Israël geroepen was om onder Gods heerschappij te leven, niet onder die van heidense overheersers. Hun motivatie kwam voort uit een diep religieus plichtsgevoel: zij zagen zichzelf als werktuigen van ...

Een andere afslag nemen? In de stroom van relaties bevinden we ons vaak op een kruispunt waar verandering onvermijdelijk lijkt. Onze levens zijn doordrenkt van uitdagingen en dilemma's binnen relaties, waarbij de keuzes die we maken diepe sporen nalaten op onszelf en anderen. Vooral wanneer we beseffen dat onze relatie niet langer aan onze behoeften voldoet, kan dit voortkomen uit (kwetsuren opgelopen in) onze jeugd. Maar hoe vinden we wijsheid in deze situaties? N.B. Wat hier wordt geschreven is toegespitst voor onze partner, maar geldt voor iedere relatie, ook voor die met onze ouders, kinderen, broers en zusters, vrienden, buren, kwetsbare anderen, enz.. Psychotherapeut Anna de Graaf onderstreept het belang van openhartige gesprekken tussen partners. "Communicatie is de hoeksteen van elke gezonde relatie," benadrukt ze. "Het vergt moed om je kwetsbaarheid te tonen, maar het is essentieel om gevoelens en behoeften te delen, zelfs als ze verwarrend zijn". Onze ...

De balans tussen animus en anima Door de geschiedenis heen hebben filosofen, psychologen en cultuurdenkers geprobeerd het verschil tussen mannen en vrouwen te verklaren. Eén van de bekendste pogingen komt van Carl Jung, die de concepten animu s (de innerlijke man in de vrouw) en anima (de innerlijke vrouw in de man) introduceerde. Deze archetypische beelden veronderstelden dat elk mens zowel mannelijke als vrouwelijke elementen in zich draagt, en dat het vinden van balans tussen deze aspecten essentieel is voor psychologische heelheid. Maar in hoeverre weerspiegelen deze archetypes werkelijk de realiteit? Is er nog steeds ruimte voor het onderscheid tussen het mannelijke en vrouwelijke, of is dit niets meer dan een mythe? Biologische basis: het Y-chromosoom Vanuit biologisch oogpunt zijn er duidelijke verschillen tussen mannen en vrouwen, grotendeels bepaald door het Y-chromosoom. Dit chromosoom bevat het SRY-gen, dat verantwoordelijk is voor de ontwikkeling van mannelijke geslachtske...

Trilogie over de liefde Wanneer ons bewustzijn eeuwig en eindeloos is, is er niets wat we niet zijn. Wie gezond is, voelt zich heel. Het is dan gemakkelijk om van jezelf te houden. Wie zichzelf goed kent en accepteert, herkent ook zichzelf in de ander. Het is dan een kleine stap om je één en heel met die ander te voelen of zelfs met alles wat leeft. Hoe gaat dat proces van zelfrealisatie? Word je er wijzer van door je één te (willen) voelen met een ander? Kun je je overgeven en je wil laten afhangen van een groter geheel? Beren Hanson (pseudoniem 1945-2020) schreef een trilogie waarvan het eerste deel getiteld is De mystiek van Direct Healing, beleef je bestaan als eenheid. Realiseer je liefde in jezelf . Het tweede deel heeft als titel Realiseer je liefde in de ander en het derde deel heeft de titel Realiseer je heelheid met elkaar . Die latere delen zijn al geschreven, vandaar dat de hoofdstukken daaruit ook al vermeld staan in het eerste deel. Het moge duidelijk zijn dat de tril...

Kun je te veel ambitie hebben? Komen we wel in beweging wanneer ergens geen eer aan is te halen? De drive naar eer en erkenning wordt Thymos genoemd. Thymos kent een lange geschiedenis. Wikipedia. Thymos (of thumos) is een Oud-Grieks begrip met uiteenlopende betekenissen. Het kan staan voor geestrijkheid, maar kan ook associëren met adem en bloed, een benaming zijn voor de menselijke behoefte aan erkenning of staan voor trots. In het werk van Homeros wordt thymos als iets gebruikt om emoties, verlangens of andere aandrang onder controle te krijgen. Het was een permanent bezit van de mens waar zijn gedachten en gevoelens aan toe behoorden. Indien een Homerische held onder emotionele stress kwam te staan schakelde hij de hulp in van de thymos. De Griekse filosoof Plato beschouwde thymos als een onderdeel van de menselijke psyche, naast logos en eros. Auteur Peter Venmans. “Thymos” staat voor de aangeboren hunkering naar erkenning, het diepe verlangen om in een eerlijke strijd ...

Meer dan een gevoel De vraag of 'houden van' primair een gevoel is, raakt aan de kern van hoe we liefde begrijpen en ervaren. Hoewel velen liefde associëren met emoties als geluk, vreugde en verlangen, blijkt de werkelijkheid complexer en gelaagder te zijn. 'Houden van' manifesteert zich zowel als gevoel én als bewuste handeling. De etymologie van het woord, afgeleid van 'hoeden', wijst al op de actieve component: beschermen, zorgen voor, en verantwoordelijkheid nemen voor het welzijn van de ander. Het is een bewuste keuze die we maken en cultiveren, eerder dan iets wat ons simpelweg overkomt. Een belangrijk inzicht is dat gevoelens per definitie tijdelijk zijn. Alle emoties die we ervaren in liefde - of ze nu positief of negatief zijn - zijn afgeleiden van liefde, maar vormen niet de essentie ervan. Dit besef kan bevrijdend werken; het verlost ons van de kramp om voortdurend bepaalde gevoelens te willen vasthouden. We kunnen genieten van de emoties die liefde o...

Eenzaamheid en heling Wie op Internet zoekt naar het antwoord op de vraag waarom God de mens schiep, komt veel vermakelijke uitleg tegen. Zonder de pretentie te hebben wel de waarheid in pacht te hebben wil ik de volgende metafoor aan u voorleggen. Een van de vele redenen die aangedragen zijn als verklaring voor het scheppen van de mens is dat God eenzaam was en zichzelf wilde ontmoeten en spiegelen in zijn evenbeeld. Hij schiep dus een paradox: mensen zijn individuen die allemaal verschillend, maar ook zijn evenbeeld. Er is eenheid in verscheidenheid. We zijn allemaal concrete vormen van het vormloze zelf. Om verschillend te kunnen zijn moeten mensen in zekere mate vrij zijn en zelf(s) het bestaan van God kunnen ontkennen. Dan pas wordt het interessant, nietwaar? Misschien gaat dit beeld van mensen die anderen nodig hebben om hun eenzaamheid te verdrijven en tot zelfkennis te komen ook op voor de romantische liefde. De romantiek leidt tot samensmelten en eenheid. We zoeken een partner...

De wereld is een schouwtoneel Elk krijgt zijn rol en speelt zijn deel Het woord persoon komt van het Latijnse woord voor “persona: masker of rol”. Toneelspelers in de oudheid hadden maskers voor om uit te beelden wie zij voorstelden en welke rol zij speelden. Het geheel van regisseur, toneel, toneelspelers en publiek zou je kunnen zien als een metafoor voor ons bewustzijn en persoonlijkheid. Het toneel en de achtergrond staat dan voor het on(der)bewuste, de toneelspelers voor de diverse rollen die wij en ons ego spelen, de projecties die we doen op anderen en het publiek voor de buitenwereld en dat deel in onszelf dat zichzelf observeert. Een goede regisseur probeert ervoor te zorgen dat het toneelstuk zich gedurende haar levensduur ontwikkelt en in kwaliteit groeit. Belangrijk is om je te realiseren dat geen van de onderdelen van het toneelstuk een apart (onderdeel is van de) persoon is die jij (zelf) bent. Die vergissing is in de historie vaak gemaakt. Velen hebben gedacht dat er...

Anderen laten twijfelen over hun waarde is ook menselijk Eigenwaarde is een eigenaardig woord. Het woord wordt niet gespeld als “eigen waarde” maar heeft daar wel mee te maken. Eigenwaarde of intrinsieke waarde is de waarde die een levend wezen heeft los van de waarde die de mens daar zelf aan toekent. Dat maakt het fenomeen eigenlijk ongrijpbaar, want wanneer je gaat nadenken over je eigenwaarde dan moet je alle interpretaties die je kan verzinnen weggooien om tot de eigenlijke waarde van jezelf te komen. Dat is onbegonnen werk, want principieel onbegrijpelijk. Het is dan ook niet vreemd dat mensen twijfelen aan hun eigenwaarde, te meer wanneer zij in hun jeugd die eigenwaarde niet met paplepel ingegoten hebben gekregen. Op zijn mooist krijg je van je ouders onvoorwaardelijke liefde die zo uitwerkt dat je nooit (onterecht) aan (de waarde van) jezelf twijfelt. Maar ja, dat is theorie. Veel ouders laten maar al te graag hun kroost af en toe twijfelen of zij die liefde wel verdienen....