Zonder vrijheid geen liefde en zonder liefde geen vrijheid

Het gezonde midden tussen betrokkenheid en afstand houden

Nu met de coronacrisis houden we voor de veiligheid anderhalve meter afstand ten opzichte van anderen. We tonen met het kiezen van de juiste...

Posts weergeven met het label diagnose. Alle posts weergeven
Posts weergeven met het label diagnose. Alle posts weergeven

21 mei 2013

De voor- en nadelen van de nieuwe DSM

Het nieuwe handboek voor de psychiatrie, de DSM-5, geeft aanleiding tot vele kritische beschouwingen.
De DSM-5 bestempelt normale variaties van menselijk gedrag tot ziektes waarvoor je hulp moet zoeken en pillen moet slikken. Wat je aandacht geeft, groeit.

AartJan Beekman, voorzitter van de Nederlandse Vereniging voor Psychiatrie, ziet dat niet terug in de Nederlandse cijfers. Hij wijst in artikel van Tonie Mudde in de Volkskrant van 18 mei op de zogeheten NEMESIS-studies; grote periodieke steekproeven om de geestelijke gezondheid van de Nederlandse bevolking te peilen. Uitkomst: psychische stoornissen komen nu net zo vaak voor als tien jaar geleden. Beekman: 'Ook in landen als Amerika en Australië neemt het aantal diagnoses over de gehele linie niet toe, ook niet na de publicatie van een nieuwe editie van de DSM.'
Wat door de jaren heen wél toeneemt, is het aantal behandelingen en het medicijngebruik. Inmiddels slikken 900 duizend Nederlanders antidepressiva, een stijging van 2 procent per jaar. 200 duizend Nederlanders nemen nu medicatie tegen ADHD, een stijging van gemiddeld 14 procent per jaar.
Beekman: 'In 1997 kregen zes op de tien mensen met een depressie een behandeling. Nu is dat acht op de tien. We geven dus niet steeds meer mensen een etiket, we behandelen alleen steeds meer mensen.'
Volgens Beekman komt dat omdat taboes rondom psychische afwijkingen langzamerhand verdwijnen. 'Iemand van dertig die zich nu prikkelbaar voelt en geen zin heeft in zijn werk denkt veel eerder aan een stemmingsstoornis dan zijn ouders dat zouden hebben gedaan. Als hij dan ook nog iemand kent die is opgeknapt van pillen, zal hij daar eerder zelf om vragen bij zijn huisarts.'
Tot zover Mudde in de Volkskrant.

Het belang van het betrouwbaar diagnosticeren van dezelfde verschijnselen over verschillende landen en culturen heen, heeft veel voordelen. Behandelingsresultaten kunnen gemakkelijker worden vergeleken en cross-cultureel worden onderzocht. Men kan van elkaar leren welke behandeling het effectiefst, snelst, goedkoopst, de minste bijwerkingen etc. is.
Belangrijk is dat iemand bij een bepaalde diagnose of label niet te snel naar medicijnen grijpt of denkt dat hij ziek of “gek” is. Je bent niet minder waard als je gedrag vertoont wat in de DSM beschreven wordt.
Natuurlijk is het voor verzekeringsmaatschappijen gemakkelijk om de voorwaarde te stellen dat zij alleen iets vergoeden wat officieel in de DSM is beschreven, maar het moet niet zo zijn dat een behandelaar iemand een afwijking aanpraat zodat hij dan er een cliënt of patiënt bij heeft. Het is aan de verzekeringsmaatschappij om dit te controleren en aan de samenleving en de politiek om te monitoren dat gezondheidszorg en verzekering elkaar niet de bal (geld) toeschuiven. Het is aan patiëntverenigingen om mee te denken over wat te doen na het krijgen van een DSM-label.

Zie ook “Pas je als hulpvrager in het goedkoopste of in het lucratiefste plaatje van de hulpverlener?”

Het boek Betere mensen laat zien dat wetenschappelijk onderzoek de werkelijkheid eerder vormgeeft dan dat ze haar ontdekt. Er is veel meer openheid nodig over de manieren waarop wetenschap de realiteit creëert, betoogt Trudy Dehue, omdat ze het leven anders vóór anderen, maar niet met hen maakt. Het onderzoek naar ADHD bij volwassenen en het ontwerp van nieuwe hersentechnologie dienen als centrale voorbeelden in een pleidooi voor het behoud van variatie in typen wetenschap, omwille van het behoud van variatie in typen mensen.



Trudy Dehue (1951) is wetenschapsfilosoof en als zodanig een luis in de pels van de universiteit. Ze houdt met haar laatste boek Betere mensen een fel pleidooi tegen standaardisering en voor diversiteit.



Ernst-Jan Pfauth van De Correspondent:
Ze spreekt dan ook van een systeem waar iedereen aan meedoet. Toch laat Dehue zich niet verleiden (al probeer ik het wel) om personen in staat van beschuldiging te stellen, of te spreken van een schandaal (terwijl ik daar in sommige gevallen wel degelijk aanleiding toe zie).

18 mei 2013

Een scan om jouw relatievaardigheden te verbeteren

Sommige mensen hebben een drempel om een verbinding aan te gaan. Ze hebben bijvoorbeeld weinig zelfvertrouwen of weten niet goed hoe ze overkomen. Soms verzandt een beginnend contact na verloop van tijd om onduidelijke redenen.
Het is vaak een kwestie van competenties of vaardigheden. En vaardigheden kun je trainen.
Hoe leuker je zelf bent, hoe leuker de partner is die een relatie met jou wil. Dat geldt niet alleen voor het uiterlijk, maar ook voor het innerlijk.

Dat simpele gegeven lijkt te mooi om waar te zijn, namelijk dat aan jezelf werken oplevert dat je een leuker partner tegenkomt. Je bent niet afhankelijk van de ander of van jouw uiterlijk voor het vinden en houden van een leuke relatie.
Aan jezelf werken betekent bijvoorbeeld je zelfkennis of je zelfvertrouwen vergroten of meer verbonden zijn met jezelf. Het betekent ook: vooroordelen opzij zetten over het hebben van relaties, over gelukkig worden of over man-vrouw verschillen. Oftewel: open staan voor de ware!

Om er zeker van te zijn of je Relatie Vaardig bent -of dat je beter eerst nog wat blokkades kunt opruimen door een aantal gesprekken met een coach te hebben, een workshop te volgen of wat kleur- of kledingadvies te vragen- hebben we een Relatie Vaardig Scan gemaakt. We, dat zijn ondergetekende en Joyce Boerkoel van Relatiebemiddelingsbureau IndiviDuo.

Durf jij het aan?
Ben jij bereid om de scan naast jezelf ook door anderen in te laten vullen? De rapportage is namelijk het meest waardevol als meerdere mensen uit jouw omgeving de vragenlijst over jou invullen. Je kunt denken aan familie, vrienden, collega’s e.d.. Wanneer je Joyce jouw en hun voor- en achternaam en e-mailadres toestuurt dan krijgen jullie een uitnodiging om de scan via Internet in te vullen.
Wij adviseren minstens vier personen hiervoor te vragen, maar twee is ook al mooi. Er is geen maximum. Alleen zelf invullen mag ook.
Wil je eerst even kijken wat voor soort vragen de scan heeft en wat voor uitslag je kunt verwachten is er een gratis verkorte scan.
Meer informatie op de site Opstap naar relatie.

24 januari 2013

Artsen en psychiaters switchen tussen diagnoses vanwege verzekering

Anneke Stoffelen interviewt René Kahn, hoogleraar psychiatrie en schrijft in de Volkskrant van 24 januari over het schrappen uit het verzekerde pakket van de behandeling van dementie en van psychische klachten waaraan geen stoornis ten grondslag ligt. Relatieproblemen, ontslagen of slachtoffer van huiselijk geweld en psychisch in de knoop? Als het aan het College voor Zorgverzekeringen ligt, komt deze groep niet meer in de GGZ.

Uit het interview:
Samen met de andere hoogleraren waarschuwt u dat het geen zin heeft om specifieke stoornissen te schrappen uit het verzekerde pakket. Waarom niet?
'Het risico bestaat dat psychiaters hun behandelingen dan onderbrengen onder de noemer van een andere diagnose, waarmee ze alsnog hun declaraties kunnen indienen. Neem de aanpassingsstoornis, die inmiddels niet meer voor vergoeding in aanmerking komt. Die gaat vaak gepaard met depressieve verschijnselen, dus dan wordt depressie de hoofddiagnose en wordt de behandeling alsnog uit de zorgverzekering betaald.'
Maar dan zegt u eigenlijk dat de diagnostiek in de psychiatrie zo willekeurig is, dat er gemakkelijk mee te rommelen valt.
'Het is niet willekeurig, maar we werken in de psychiatrie met overgangsgebieden tussen ziektebeelden die gelijkwaardige kenmerken hebben. Het zijn geen keiharde grenzen.'
Tot zover de Volkskrant.

Eigenlijk zegt Kahn hier dat er in de GGZ gemakkelijk gerommeld kan worden met diagnoses, maar de interviewster stelde geen heldere vraag.

Om de GGZ betaalbaar te houden zou de huisarts volgens Kahn meer patiënten met milde klachten onder zijn hoede moeten houden, maar die vindt dat hij daar onvoldoende voor is opgeleid en tijd voor heeft.

6 oktober 2012

Worden TBS-ers wel zorgvuldig gescreend alvorens voortijdig vrijgelaten?

In de Volkskrant van 6 oktober het alarmerende verhaal van Léonie Holtes, die zelf tbs'ers behandelde.
In haar boek 'Ervaring Niet Vereist' uit Léonie Holtes forse kritiek op de werkwijze van psychologen in tbs-klinieken. Ze zouden te veel op hun gevoel beslissingen nemen, en te weinig gebruikmaken van wetenschappelijke inzichten.
In de Volkskrant een interview met Corine de Ruiter, hoogleraar forensische psychologie aan de Universiteit Maastricht. Zij onderschrijft de kritiek van Holtes.

Citaat:
De risicotaxatie, waarbij wordt beoordeeld hoe gevaarlijk patiënten zijn, is een terugkerend thema in Holtes' boek. Hoe moet een psycholoog te werk gaan bij zo'n risicotaxatie?
'Eén: je neemt de patiënt verschillende wetenschappelijk gevalideerde tests af. Dit houdt in dat er vergeleken wordt met een controlegroep, om goed te kunnen beoordelen hoe afwijkend de antwoorden van de patiënt zijn.
Twee: je registreert alle interviews met een videocamera, zodat de werkwijze achteraf controleerbaar is.
Drie: je vergelijkt de antwoorden van de patiënt met informatie uit andere bronnen, zoals observaties in de kliniek, het proces-verbaal van de politie en interviews met familie van de patiënt.
Vier: je onderbouwt elk oordeel - bijvoorbeeld of iemand impulsief gedrag vertoont - met voorbeelden.
Vijf: je controleert of een onafhankelijke tweede psycholoog tot dezelfde diagnose komt.'

Holtes schrijft over de praktijk in haar tbs-kliniek: 'De punten op de risicotaxatie-formulieren werden vluchtig afgevinkt, de argumentatie werd overgeslagen en een tweede beoordelaar: die was er simpelweg niet.'
'Dan is een zorgvuldige analyse onmogelijk. Een risicotaxatie kost minimaal twee weken fulltime werk. Die tijd moet je er echt voor nemen: een risicotaxatie bepaalt het verschil tussen vrijheid en gevangenschap, je beslist ermee over iemands léven.'

Holtes werkte in 2005 en 2006 in een tbs-kliniek. Is haar aanklacht nog actueel?
'Absoluut, met name wat de onderbouwing van risicotaxaties betreft. Die is in de meeste tbs-klinieken slecht of ontbreekt geheel. Vergelijk het met een arts die een patiënt vertelt dat hij kanker heeft. Dan moet die arts eerst tumorcellen hebben gezien, anders mag hij zo'n oordeel niet vellen. Toch worden in tbs-klinieken aan de lopende band psychische diagnosen gesteld zonder goede onderbouwing. Dit leidt tot zinloze behandelingen en verkeerde beslissingen over proefverloven. De misstanden die Holtes aankaart, zijn nog steeds zéér actueel.'
Tot zover de Volkskrant.

Aan het begin van de vraag of iemand TBS moet krijgen worden kosten noch moeite gespaard om het antwoord zorgvuldig te formuleren. Gedrag uit het verleden is een goede voorspeller van toekomstig gedrag. Is er dan geen controlerende instantie die toeziet dat de procedure zorgvuldig wordt toegepast? Er mag verwacht worden dat dit effectief traumatische misdrijven kan voorkomen.
Hoe gemakkelijk kun je een maatschappij beveiligen en verdriet voorkomen?

8 juli 2012

ADHD voorkom je door de diagnose niet te stellen

Het aantal volwassenen met de diagnose ADHD neemt de komende jaren fors toe. Dit verwachten psychologen en farmaceuten, die zich op de groeimarkt storten met bijscholingssessies, gespecialiseerde behandelingen en nieuwe pillen. Tot dusver werd adhd vooral gediagnosticeerd bij kinderen. Het aantal kinderen dat medicijnen zoals Ritalin of Concerta slikt, is sinds 2005 bijna verdrievoudigd. De Tweede Kamer heeft een onderzoek gevraagd naar de hoge aantallen. Volgens critici worden onder invloed van de farmaceutische industrie te gemakkelijk medicijnen voorgeschreven.

Is ADHD een ziekte? Word je met ADHD geboren? Verbetert medicatie in alle gevallen het functioneren van een kind met ADHD? Het antwoord is drie keer nee, aldus Laura Batstra (1973). Laura Batstra werkte als behandelend psycholoog in een psychiatrische instelling. Ouders en leerkrachten worden op basis van discutabele aannames massaal verkeerd voorgelicht over ADHD. Het is gedrag in een context,
géén ziekte in het individu. Een test om ADHD aan te tonen is er niet.
De laatste jaren is het aantal ADHD-diagnoses enorm toegenomen, terwijl het voor veel kinderen mogelijk en beter is om buiten het psychiatrisch circuit te blijven. Wanneer het gedrag van een kind in het 'hokje' ADHD past, is het eerste advies aan ouders meestal: medicatie. Maar medicatie heeft grote nadelen en in veel gevallen kan worden volstaan met ouder- en leerkrachttraining. De complexe werkelijkheid is dat er duizend interacterende oorzaken voor druk gedrag kunnen zijn, van temperament tot te laat naar bed gaan tot over- of ondervraging op school, tot weinig draagkracht van de omgeving.’
Laura Batstra belicht de valkuilen van de psychiatrische diagnostiek. Zij bepleit een kindvriendelijker behandeling van drukke en dromerige kinderen, waardoor overdiagnose wordt voorkomen zonder onderbehandeling te riskeren. Uit onvrede over het feit dat lastig maar normaal kindgedrag het stempel 'psychiatrisch ziek' kreeg, zegde zij in 2010 haar baan op. Sindsdien is ze onderzoeker en docent aan de Rijksuniversiteit Groningen, waar zij werd verkozen tot docent van het jaar 2011.

Laura Batstra bepleit hulp in stappen voor ouders van kinderen met gedragsproblemen.
Stap 1 is het normaliseren van zowel kindgedrag als opvoedstress. Soms is het voor ouders al voldoende te horen dat de wanhoop nabij zijn bij opvoeden hoort.
Stap 2 is ‘watchful waiting’; wekelijkse telefoongesprekken om in de gaten te houden hoe het gaat.
Als problemen blijven of verslechteren is stap 3 zelfhulp, waarbij ouders via boeken of internet hun krachten en vaardigheden versterken.
Indien nodig kan daarna nog korte (stap 4) of meer intensieve (stap 5) ouder- en/of leerkrachtbegeleiding ingezet worden. Hierin helpen gedragswetenschappers de ouders en leerkrachten om zo consequent, voorspelbaar en positief mogelijk te reageren op het gedrag van het kind. Pas wanneer dit onvoldoende werkt, volgt doorverwijzing naar de ‘tweedelijnszorg’, de psychiatrie, voor diagnostiek en eventueel medicamenteuze behandeling (stap 6).


11 juni 2012

Doe eens normaal, gedraag je evenwaardig

Zijn mensen met een psychische afwijking gelijk aan “normale” mensen?

Evenwaardig…

Als je mij wil helpen, probeer me dan niet te veranderen
zodat ik in jouw wereld pas.
Schenk me de waardigheid om mij te ontmoeten zoals ik ben.
Erken dat we beiden even vreemd zijn voor elkaar,
dat mijn bestaanswijze niet zomaar een beschadigde versie is van die van jou.
Stel je veronderstellingen in een vraag.
Vertel mij hoe ik kan omgaan met jou.
Werk met mij om meer bruggen te slaan tussen ons.

Jim Sinclair, man met autisme, 1992

Malou van Hintum is zelfstandig journalist en publicist. Ze werkt onder meer voor de Volkskrant en het Maandblad Geestelijke volksgezondheid. Ze schreef het boek Doe eens normaal – over zin en onzin van psychiatrische stoornissen.
Malou van Hintum vindt dat we minder etiketten moeten plakken op mensen met psychische afwijkingen en zij is dan ook tegenstander van DSM-5. DSM is de manual met diagnoses van psychische afwijkingen die met elke uitgave meer gedetailleerd wordt. Op die ontwikkeling is veel kritiek omdat de diagnoses niet onafhankelijk van de belangen van de farmaceutische industrie lijken te worden gemaakt. Hoe meer categorieën hoe meer therapieën en hoe meer pillen er kunnen worden verkocht.
Volgens haar bestaat er geen waterscheiding tussen mensen met en zonder een stoornis. Dat is maar de vraag en is de reden dat het gedicht boven dit artikel staat. Zou het vermogen om evenwaardigheid te (kunnen of te willen) zien deze waterscheiding kunnen zijn? Zich onevenwaardig opstellen kan de psychiatrische patiënt maar ook de psychiater doen. Mensen met een psychische stoornis kunnen het ver schoppen in het management.



Misschien wordt een deel van het antwoord en een voorbeeld van evenwaardigheid gegeven in het boek dat Reimar Schefold schreef naar aanleiding van een tweejarig verblijf bij de Sakuddei, een geïsoleerd levende gemeenschap op een eiland in de buurt van Sumatra. Zij zijn een volk zonder hiërarchie, geldeconomie en arbeidsdeling, waar je wordt geacht naar vermogen bij te dragen aan de groep. Tussen man en vrouw wordt wel een taakverdeling aangehouden.
De Sakuddei geloven dat de ziel nieuwsgierig is en op reis gaat. Je moet je ziel lokken met mooie dingen en bescherming. Je wordt uitgedaagd creatief te zijn en iets van je leven te maken. Slaag je daar niet in dan gaat de ziel terug naar de voorvaderen en ga je dood.


28 maart 2009

Pas je als hulpvrager in het goedkoopste of in het lucratiefste plaatje van de hulpverlener?

Wanneer je een beroep op de gezondheidszorg doet, is de diagnose die je krijgt niet een open vraag. Psychiater Toon Vriens: ‘In de psychiatrie ben je een gediagnosticeerd geval dat past in een categorie waarvoor een behandelaar geld krijgt.’
Artsen krijgen verschillende beloning voor verschillende diagnoses: het ene ziektebeeld levert meer op dan het andere. Bron: Volkskrant 28 maart 2009.

Deze omstandigheden maken dat je als cliënt niet met zekerheid weet dat je de juiste diagnose krijgt en de goedkoopste behandeling. Ook maakt het onderzoeksresultaten minder objectief en kunnen daarop baseerde politiek besluiten minder worden vertrouwd. Zelf denken en kritisch blijven is het adagium.

Meer hierover lezen? Onder redactie van Erik Schut en Frans Rutten beoogt het leerboek Economie van de gezondheidszorg de lezers een goede basiskennis van de zorgeconomie te verschaffen. Onderwerpen onder meer:
- de bijdrage van investeringen in gezondheidszorg aan de volksgezondheid;
- het effect van eigen betalingen op het gedrag van zorgvragers;
- het effect van de wijze van honoreren op het gedrag van zorgaanbieders;
- de invloed van zorgverzekeringen op het zorggebruik;
- de aanwezigheid van schaalvoordelen bij zorginstellingen;
- de economische evaluatie van nieuwe medische technologieën;
- de meting van de relatieve prestaties van de zorgstelsels in verschillende landen.



Sinds 1952 wordt de Diagnostic and Statistical Manual (DSM) opgesteld en elke pakweg vijftien jaar verschijnt er een nieuwe editie. Alle - door de schrijvers van de DSM - erkende psychiatrische stoornissen staan erin, met bijbehorende kenmerken. Er is veel kritiek op de DSM.

Doorlezen en verdieping? (klik op de labels)

#metoo (2) aandacht (12) aanwezigheid (4) achterdocht (3) ADHD (3) afhankelijkheid (4) afstand nemen (9) agnost (3) agressie (4) alcoholisme (4) alternatieve genezing (3) altruïsme (6) ambitie (3) ander (2) angst (23) angststoornis (1) apofatisch (6) authenticiteit (12) autisme (2) autonomie (4) baclofen (1) balans en evenwicht (35) begeerte (2) behoefte (5) belangen (14) belemmerende overtuigingen (6) beoordelen (5) beslissen (3) betrokkenheid (7) betrouwbaarheid (7) bewustwording (14) bewustzijn (31) bezinning (1) bindingsangst (4) bioscoopfilm (6) biseksualiteit (1) bodhisattva (2) boeddhisme (6) boek (263) borderline (2) brein (2) burn-out (4) castratieangst (1) communicatie (23) compassie (8) competentie (7) competitie (9) complottheorie (4) consumeren (7) coping (1) creationisme (1) creativiteit (4) crisis (7) dans (3) daten (6) demagogie (4) denken (12) denkfouten (5) deugd (8) deugdzaamheid (3) diagnose (7) dialoog (5) dieren (3) discipline (1) dooddoener (4) drama (2) drogredenen (4) drugsgebruik (6) DSM (5) dualisme (4) duurzaamheid (3) dwangstoornis (2) echt (6) eenheid (28) eenzaamheid (9) eerste indruk (1) ego (50) eigenschappen (3) eigenwaarde (4) emancipatie (9) emergentie (2) emotie (16) empathie (2) en-en (24) endogene depressie (3) energie (11) epidemie (1) ergernis (1) erkenning (6) ethiek (6) etiquette (7) euthanasie (2) evenwaardigheid (37) evolutie (21) extraversie (3) faalangst (1) fabel (1) facelift (1) filmpje (112) filosofie (16) flirten (1) fraude (10) Freud (3) functioneren (5) gebreken (1) gedrag (2) gedragsverandering (6) geduld (3) geest (4) geheugen (3) gekwetstheid (5) geld (7) gelijk hebben of gelijk krijgen (12) gelijkmoedigheid (4) geloven (17) geluk (49) genoeg (1) genot (1) Gestalt (1) Getuige (4) gevoelens (35) gezag (4) gezichtsverlies (2) gezondheid (8) gezondheidszorg (1) GGz (3) GHB (1) go with the flow (4) God (35) goedgelovigheid (5) gokken (1) grenzen (6) handleiding (1) hechting (2) hedonisme (1) heelheid (8) helderziendheid (1) hersenen (4) hier en nu (8) holisme (3) homoseksualiteit (1) hoofdzonde (3) hoogsensitiviteit (1) hufterigheid (2) hulpverlening (2) humor (16) ideaalbeeld (3) identificatie (9) identiteit (10) ik-boodschap (1) illusie (13) imago (6) individualisme (4) innerlijke vrijheid (14) integriteit (4) Intelligent Design (2) Internet (6) intuïtie (11) InZicht (12) islam (2) jaloezie (3) jeugd (1) jezelf worden en zijn (15) jongeren (3) karakter (2) katafatisch (1) kenmerken (3) kiezen (14) kind (13) kosten (1) kracht (5) Krishnamurti (2) kuddegedrag (2) kwakzalverij (2) kwaliteit (17) kwetsbaarheid (8) leegte (12) leiderschap (5) leugens (12) levensfase (3) levenskunst (5) levensstijl (1) levensvragen (3) levensweg (3) licht (3) liefde (104) liefdesverdriet (5) lijden (2) loslaten (19) lust (4) macht (27) machtsstrijd (5) magisch denken (6) man-vrouw verschillen (19) mannelijkheid (10) mannen (5) media (12) meditatie (15) memen (2) metafoor (2) metafysica (4) mildheid (1) milieu (1) mindfulness (3) misbruik (4) mobiel (1) model (1) moraliseren (4) motto (1) multitasken (1) mushotoku (2) mystiek (5) nabijheid (1) narcisme (5) natuur (3) negatieve (15) neti neti (4) neuroticisme (1) niet doen (25) NLP (1) non-duaal bewustzijn (3) non-dualiteit (36) occupybeweging (2) omdenken (4) omgangsregels (3) onderwijs (2) onderzoek (12) ongelukkig zijn (3) onmacht (4) ontrouw (1) ontwikkeling (11) onverwerkt kindertrauma (2) onzichtbaar (1) oordeel (17) opvoeding (10) orgasme (3) Osho (8) ouderen (4) overbelasting (1) overgave (5) overgewicht (1) overheid (3) overvloed (7) paradox (24) Pareto principe (1) partnerkeuze (5) passie (2) pedagogie (2) penisnijd (1) perfectie (3) personeelsbeleid (2) persoonlijkheid (6) persoonlijkheidsstoornis (4) pesten (4) Peter principle (2) pijnlichaam (8) politiek (17) positieve (12) privacy (1) processie (2) projectie (10) psychiatrie (7) psychofarmaca (2) psychose (2) psychotherapie (3) puberen (3) reductionisme (1) reïncarnatie (2) relatie (24) relatievaardigheid (7) remancipatie (1) respect (25) riagg (1) rijkdom (2) rol (4) romantiek (5) ruzie (6) samensmelten (10) schaamte (2) scheiden (3) schelden (1) schizofrenie (2) schouwen (4) schrijfdrang (2) schuld (5) sedatie (1) seks (24) seksuele voorlichting (1) selectie (4) sociale druk (2) solidariteit (1) somberheid (2) soulmate (1) spiegelogie (7) spijt (3) spiritualiteit (51) sport (1) spreekwoorden (1) sprong (2) statistiek (1) status (2) sterven (7) stigma (2) stilte (12) Stockholm-syndroom (1) straling (1) strategie (2) stress (6) synchroniciteit (8) Taoïsme (17) tederheid (1) Tegenwoordigheid (2) The Secret (4) The Work (1) therapeutische gemeenschap (1) therapie (2) tijdgeest (3) toeval (5) Tolle (22) transcenderen (6) transformatie (6) transparantie (3) trend (3) tunnelvisie (1) twijfel (6) UFO (1) verandering (3) verantwoordelijkheid (14) verbinding (31) vergeten (2) verlangen (7) verlatingsangst (1) verleiding (4) verlichting (16) verliefdheid (6) verlies (2) vermaatschappelijking (1) vermijding (1) vermoeidheid (2) verslaving (12) vertrouwen (17) verveling (2) verwerking (1) vicieuze cirkel (1) voeding (4) voelen (5) volgzaamheid (2) vooroordelen (1) vragenlijst (5) vrije wil (7) vrijen (4) vrijheid (84) vrouwelijkheid (4) waarheid (32) waarneming (8) ware (12) wezen (3) wijsheden (11) wilskracht (3) woede (4) wraak (1) wu wei (17) yin en yang (4) zelfbeheersing (5) zelfbevestiging (5) zelfbewustzijn (6) zelfdoding (5) zelfkennis (17) zelfkritiek (3) zelfoverschatting (4) zelfrealisatie (10) zelfvertrouwen (5) zelfverwerkelijking (1) zelfwaardering (5) Zen (3) ziel (15) Zijn (14) zin van het leven (9) zorgvuldigheid (5)

Zoeken in dit blog

Bronnen, links en reacties

Er wordt zoveel mogelijk naar de bron van een bericht gelinkt, maar wanneer deze is opgeheven wordt de link verwijderd.
Feedback en melding van onvolkomenheden zijn welkom en mogelijk via e-mail.

Disclaimer

Veel bijdragen op dit blog gaan over ongrijpbare begrippen als waarheid, vrijheid of liefde. Door onwaarheden te ontdekken die ons gevangen houden, kan waarheid meer zichtbaar worden en kunnen we ons bevrijden van de angst dat we afgescheiden zijn.
Vrij naar Wittgenstein: "van dat, waarover niet kan worden gesproken, zwijgen wij". Al het overige is bespreekbaar.
"In onwetendheid ben ik iets; in inzicht ben ik niets; in liefde ben ik alles" Rupert Spira.

Blogarchief