Evenwaardigheid
vrijheid en liefde

Kan hulpvaardigheid doorslaan? Een redder (bij het helperssyndroom) denkt vaak in termen van sterker en zwakker. Deze persoon: positioneert zichzelf als de sterke, competente partij ziet anderen als hulpbehoevend of zwakker ontleent eigenwaarde aan het "oplossen" van andermans problemen heeft een zelfbeeld dat gekoppeld is aan het "nodig zijn" kan moeite hebben om anderen als volledig capabel te zien Een pleaser (pleasersyndroom) wordt meer gedreven door het volgende. Afhankelijkheid van goedkeuring en bevestiging Angst voor afwijzing of conflict Bereidheid eigen behoeften op te offeren voor harmonie De neiging zichzelf weg te cijferen voor andermans geluk Moeite om eigen grenzen te stellen uit angst niet aardig gevonden te worden Machtsstrijd en de dramadriehoek Je zou kunnen zeggen dat de dramadriehoek van aanklager, redder en slachtoffer een gestructureerde vorm van machtsstrijd is waarbij de macht indirect wordt uitgeoefend via psychologische rolpatronen. Deze ...

Pak je een probleem aan de wortel of bij de tak? In de hulpverlening speelt de afweging tussen het aanpakken van de oorzaak van een probleem en het bestrijden van de symptomen een cruciale rol. Deze keuze wordt beïnvloed door medische, ethische en financiële factoren, maar ook door de houding en verantwoordelijkheid van de hulpvrager. In een complexe zorgomgeving waarin veel opties beschikbaar zijn, vraagt het hulpverleningstraject om duidelijke communicatie en gedeelde verantwoordelijkheid. Symptoombestrijding als economisch aantrekkelijke optie Symptoombestrijding wordt vaak gekozen vanwege de snelle en meetbare resultaten. Medicatie is in veel gevallen een voor de hand liggende oplossing, vooral omdat de effecten relatief snel zichtbaar zijn. Het lijkt een efficiënte manier om klachten te verminderen, terwijl het tegelijkertijd een kosteneffectieve aanpak biedt op de korte termijn. Toch kleven er nadelen aan deze aanpak. Door symptomen te onderdrukken zonder de oorzaak te behandelen...

Een leugentje voor bestwil? Wie een diagnose krijgt in de hulpverlening mag verwachten dat de vlag de lading dekt. Maar er kunnen omstandigheden zijn wanneer je als hulpvrager of hulpverlener liever onder een ander vlag vaart. Sommige diagnoses uit de DSM-5 worden niet gedekt door de verzekering, maar andere labels, die tot dezelfde aanpak zouden leiden, wel. Er zijn ook labels die bijna letterlijk een zeer groot gewicht op de schouders leggen en dan kan een andere manier van benoemen “verlichting” geven. Tegelijkertijd benadrukt het ook hoe deze verlichting voornamelijk in de geest zit, terwijl de fysieke impact juist letterlijk zwaarder wordt, hoeveel "lichter" het lichaam ook wordt. Sommige patiënten met anorexia, bijvoorbeeld, voelen zich "ontlast" door een diagnose zoals autisme . Dit kan op verschillende manieren werken. Mogelijke effecten van het label autisme Verklaring voor gedrag Een diagnose zoals autisme kan een gevoel van opluchting geven, omdat het ge...

Het aantal behandelingen en het medicijngebruik neemt toe Het nieuwe handboek voor de psychiatrie, de DSM-5, geeft aanleiding tot vele kritische beschouwingen. De DSM-5 bestempelt normale variaties van menselijk gedrag tot ziektes waarvoor je hulp moet zoeken en pillen moet slikken. Wat je aandacht geeft, groeit. AartJan Beekman, voorzitter van de Nederlandse Vereniging voor Psychiatrie, ziet dat niet terug in de Nederlandse cijfers. Hij wijst in artikel van Tonie Mudde in de Volkskrant van 18 mei op de zogeheten NEMESIS-studies; grote periodieke steekproeven om de geestelijke gezondheid van de Nederlandse bevolking te peilen. Uitkomst: psychische stoornissen komen nu net zo vaak voor als tien jaar geleden. Beekman: 'Ook in landen als Amerika en Australië neemt het aantal diagnoses over de gehele linie niet toe, ook niet na de publicatie van een nieuwe editie van de DSM'. Wat door de jaren heen wél toeneemt, is het aantal behandelingen en het medicijngebruik. Inmiddels sli...

Is ADHD een echte ziekte? Het aantal volwassenen met de diagnose ADHD neemt de komende jaren fors toe. Dit verwachten psychologen en farmaceuten, die zich op de groeimarkt storten met bijscholingssessies, gespecialiseerde behandelingen en nieuwe pillen. Tot dusver werd adhd vooral gediagnosticeerd bij kinderen. Het aantal kinderen dat medicijnen zoals Ritalin of Concerta slikt, is sinds 2005 bijna verdrievoudigd. De Tweede Kamer heeft een onderzoek gevraagd naar de hoge aantallen. Volgens critici worden onder invloed van de farmaceutische industrie te gemakkelijk medicijnen voorgeschreven. Is ADHD een ziekte? Word je met ADHD geboren? Verbetert medicatie in alle gevallen het functioneren van een kind met ADHD? Het antwoord is drie keer nee, aldus Laura Batstra (1973). Laura Batstra werkte als behandelend psycholoog in een psychiatrische instelling. Ouders en leerkrachten worden op basis van discutabele aannames massaal verkeerd voorgelicht over ADHD. Het is gedrag in een context, géén ...

Ben je met een psychische afwijking gelijk aan “normaal”? Evenwaardig… Als je mij wil helpen, probeer me dan niet te veranderen zodat ik in jouw wereld pas. Schenk me de waardigheid om mij te ontmoeten zoals ik ben. Erken dat we beiden even vreemd zijn voor elkaar, dat mijn bestaanswijze niet zomaar een beschadigde versie is van die van jou. Stel je veronderstellingen in een vraag. Vertel mij hoe ik kan omgaan met jou. Werk met mij om meer bruggen te slaan tussen ons. Jim Sinclair, man met autisme, 1992 Malou van Hintum is zelfstandig journalist en publicist. Ze werkt onder meer voor de Volkskrant en het Maandblad Geestelijke volksgezondheid. Ze schreef het boek Doe eens normaal – over zin en onzin van psychiatrische stoornissen . Malou van Hintum vindt dat we minder etiketten moeten plakken op mensen met psychische afwijkingen en zij is dan ook tegenstander van DSM-5. DSM is de manual met diagnoses van psychische afwijkingen die met elke uitgave meer gedetailleerd wordt...

Wanneer je een beroep op de gezondheidszorg doet, is de diagnose die je krijgt niet een open vraag . Psychiater Toon Vriens: ‘In de psychiatrie ben je een gediagnosticeerd geval dat past in een categorie waarvoor een behandelaar geld krijgt’. Artsen krijgen verschillende beloning voor verschillende diagnoses: het ene ziektebeeld levert meer op dan het andere. Bron: Volkskrant 28 maart 2009. Deze omstandigheden maken dat je als cliënt niet met zekerheid weet dat je de juiste diagnose krijgt en de goedkoopste behandeling. Ook maakt het onderzoeksresultaten minder objectief en kunnen daarop baseerde politiek besluiten minder worden vertrouwd. Zelf denken en kritisch blijven is het adagium. Meer hierover lezen? Onder redactie van Erik Schut en Frans Rutten beoogt het leerboek Economie van de gezondheidszorg (bol.com) de lezers een goede basiskennis van de zorgeconomie te verschaffen. Onderwerpen onder meer: - de bijdrage van investeringen in gezondheidszorg aan de volksgezondheid; ...