Zonder vrijheid geen liefde en zonder liefde geen vrijheid

Het gezonde midden tussen betrokkenheid en afstand houden

Nu met de coronacrisis houden we voor de veiligheid anderhalve meter afstand ten opzichte van anderen. We tonen met het kiezen van de juiste...

Posts weergeven met het label agressie. Alle posts weergeven
Posts weergeven met het label agressie. Alle posts weergeven

8 april 2015

Agressieveling in de trein effectief afgevoerd

In de Volkskrant van 8 april wordt een aanbeveling besproken om conducteurs in de trein meer effectief te kunnen zijn bij het beteugelen van agressieve reizigers.
De medereizigers worden daarbij ingeschakeld. Opmerkelijk is dat de belager eerst een uitweg wordt geboden.

Een citaat:
Het probleem is niet dat burgers niet willen ingrijpen in dit soort situaties, zeggen de onderzoekers. Ze ontberen alleen de kennis om dat op een effectieve manier te doen. 'Passagiers maken nu filmpjes of bellen 1-1-2, maar daarmee is het gevaar niet geweken', zegt hoofdonderzoeker Ira Helsloot, hoogleraar besturen van veiligheid aan de Radboud Universiteit.

Drie stappen
In plaats daarvan worden drie stappen voorgesteld die in experimenten succesvol bleken: de conducteur wijst, als hij wordt belaagd, één reiziger aan die hij opdraagt hem te helpen. Andere passagiers schieten dan al snel te hulp, al dan niet aangemoedigd door de aangewezen passagier. Om te voorkomen dat de belager paniekerig en daardoor agressiever wordt, krijgt hij een duidelijke 'uitweg' aangeboden en wordt hij niet omsingeld. Helsloot: 'In een cursus van een half uur kun je dit soort vaardigheden gemakkelijk aanleren.'
Tot zover de Volkskrant.

Een agressieveling een uitweg bieden kan wat vreemd overkomen omdat de belager niet in de kladden wordt gegrepen. Maar over het geheel kan het goed uitpakken, wanneer de passagiers het verloop van de gebeurtenis op hun gsm’s filmen. De dader wordt vastgelegd op video, de conducteur wordt ontzet en kan de spoorwegpolitie bellen die de belager op het station kan opvangen. Zij kan het gaan en goed aflopen.
De kans dat het fout loopt is groot wanneer omstanders de held gaan uithangen en agressie met machtsvertoon proberen te beteugelen. Een agressieveling een uitweg bieden moet letterlijk worden genomen: hij moet niet worden ingesloten. De conducteur wordt bijgestaan. Dat is wat anders dan omsingelen van een belager.
De voorgestelde aanpak, mits goed aangepakt, is zonder veel gezichtsverlies voor de agressieve reiziger. Deze manier van conflicthantering kan ook effectief zijn in andere situaties.

Het roept ook veel hoon op omdat dit advies wordt gegeven in een tijd dat de overheid veel verantwoordelijkheid overhevelt naar de burger.
Het woord "conducteur" betekent "geleider". Wanneer hij zich beperkt tot het geleiden van ongenoegen in goede banen, dan is er niet veel aan de hand. Effectief omgaan met agressie bespaart de NS veel onkosten door ziekteverzuim. Winst levert het niet op.
Het is de taak van de spoorwegpolitie om effectief om te gaan overtreders van de wet. Daarvoor hoeft niet per se extra personeel ingezet te worden op een trein, zolang de overtreder maar door de politie uit de trein gehaald wordt bij het volgende station.

3 februari 2009

De economische zeepbel weerspiegeld in de vrouwelijke ego

De hoorn des overvloeds in een andere vorm vaak afgebeeld aan de voeten van vrouwe Justitia
Het kapitalistische denken beïnvloedt ook de manier waarop mensen de waarde van elkaars handelen beoordelen. Nu veel vrouwen meer inkomen verdienen dan hun partners lopen ook veel mannen het risico dat er getwijfeld gaat worden aan hun mannelijkheid. (Economische) macht erotiseert, maar de hier bedoelde aantrekking wordt eerder gezocht in de werkrelatie dan gevonden in de partnerrelatie.
Narcisme is de laatste twintig jaar met 67 procent toegenomen, concluderen de hoogleraren psychologie Jean Twenge en Keith Campbell, voornamelijk onder vrouwen. Steeds meer vrouwen vinden zichzelf slimmer, aantrekkelijker en getalenteerder dan ze daadwerkelijk zijn.
Wanneer de vrouwen ook nog eens komen van een lage inkomenspositie en veel hoger uitkomen dan hun partner, komt de vraag op of zij wel de juiste partner hebben gekozen. Vrouwen zijn soms net mannen.
Deze vraag wordt nog pregnanter wanneer de mannen de "hoorn des overvloeds (zie afbeelding)" gebruiken om zelf een stapje terug te doen in hun inspanning om geld te verdienen. Daar is op zich weinig mis mee, maar wanneer hun eega de indruk krijgt dat zij vervolgens nog harder moet gaan werken, dan komt de grens van haar belastbaarheid in zicht en raakt zij geprikkeld. "Jij dwingt mij om mijn mannelijke kant te laten prevaleren terwijl ik liever mijn vrouwelijke kant laat zien", krijgt hij te horen. Zij is gewend om onder hoge werkdruk veel werk te verzetten en zij verwacht dezelfde voortvarendheid van het thuisfront. Thuis is om te ontspannen en dat zij soms haar werkstress op een kleinerende wijze afreageert op hem is voor haar niet meer dan gerechtvaardigd, want "wie betaalt die bepaalt". Zij wil dat hij naar haar pijpen danst.

De situatie die ontstaat lijkt een beetje op een gespiegelde situatie van wat Freud over een bepaalde fase in de kindertijd aanduidde met "penisnijd" en "castratieangst". De spiegeling zou je "penisverwijt" en "castratiedwang" kunnen noemen. De vrouw verwijt de man dat zij een mannelijke kant krijgt opgedrongen en de man wordt door vrouw met respectloze opmerkingen "gecastreerd". Door hem voor "lul" te zetten probeert ze hem te dwingen om zijn mannelijke rol in te vullen en haar te ontslaan van haar mannelijke zorgverplichting.
Het moge duidelijk zijn dat beide partners hierin hun eigen verantwoordelijkheid moeten nemen om boven dit onverwerkte deel van hun kindertijd uit te groeien.



Voordat beide (v)echtgenoten het in de gaten hebben is de zeepbel van de illusie, dat de relatie een geëmancipeerde economisch eenheid is, gebarsten.
Laurence J. Peter beschreef een organisatorische wet die vrij vertaald naar de relatie luidt "In een hiërarchie stijgt elk deelnemer tot zijn of haar niveau van incompetentie". Deze wet staat bekend als het Peter principle. In een relatie functioneren beide partners oorspronkelijk tot ieders tevredenheid. Enthousiast en ambitieus wordt een stap hoger gedaan tot het niveau waarop het spaak loopt. En dan is een stap terug niet meer zo voor de hand liggend. Het kost geld en de kosten van wat nog meer verloren dreigt te gaan zijn niet zo gemakkelijk zichtbaar te maken op de balans.

Uiteraard zal zij bespreekbaar maken dat de balans zoek is en dat ook zij graag een stapje terugdoet in de ratrace. Hun mannen zullen beamen dat het mooi zou zijn als de balans weer hersteld wordt, maar dan slaat de economische crisis toe of is het gezien hun leeftijd toch niet zo gemakkelijk om een passende baan te vinden. Zij verliezen hun baan of krijgen minder kansen om een betere positie te verwerven.
En dan begint de ellende. Doen de mannen wel voldoende hun best om de balans te herstellen of doen zij wel voldoende waardevolle pogingen om de onbalans te compenseren? En zien de vrouwen wel de waarde van de niet-economische inbreng in de relatie?
Dichter Lucebert zei al “Alles van waarde is weerloos”. In het licht van alles in termen van geld te zien en de onzekere financiële toekomst is het niet gemakkelijk om precies op de grens te gaan zitten van wat je nodig hebt. Misschien is enige financiële reserve door wat meer te gaan en blijven werken wel een veel veiliger strategie.
Eigenlijk gaat het om liefde, die de vrouw het beste allereerst aan zichzelf kan geven. Maar zij kiest ervoor om zichzelf over te slaan en het via de omweg van de partner en het gezin te krijgen. Deze beslissing tot de omweg komt voort uit de kindertijd. De liefde die voor zichzelf bedoeld is wordt omgeleid naar de zorg voor anderen. Maar als zij niet goed aangeeft (en zich realiseert) wat ze zelf nodig heeft, dan krijgt ze onvoldoende terug. De oorspronkelijke passie wordt (uit)gedoofd door een oplaaiende haat, een (zelf)destructieve ramkoers en het resulterende, zwakke gevoel wordt niet herkend en juist benoemd.
Dan hangt het van het geduld, de realiteitszin, de zelfkennis van de partners, hun emotionele zelfbeheersing, volwassenheid en integriteit van hun communicatie af of deze situatie tot een relatiecrisis leidt of tot een schikking.
Dat zijn nogal wat factoren waarop het fout kan gaan. En dan hebben zowel mannen en vrouwen weinig voorbeelden van de vorige generatie waaraan zij zich op een positieve manier kunnen spiegelen. De status van huisman is nu eenmaal niet erg hoog. Hij lijkt al snel een uitvreter. Voor de man geen Simone de Beauvoir die zijn tweede positie waardeert, zoals zij voor vrouwen de verleiding om zich neer te leggen bij de ongelijkheid verdedigde in haar boek de Tweede Sekse.



De oplossing? Die is niet gemakkelijk, maar zal toch moeten worden gevonden in een gemeenschappelijke visie op welke stappen vooruit en welke stapjes terug. Is er nog wel voldoende basis in de relatie om bij elkaar te blijven? Is er eigenlijk wel sprake van passie en liefde of wordt verzorging en liefde door elkaar gehaald? Kan de man zichzelf eerlijk bezien, legt hij zijn overwegingen en emoties eerlijk aan zijn vrouw voor? Hou je voldoende van jezelf om voor jouw behoeften te staan? Nemen beide partners hun verantwoordelijkheid voor hun zelfbeheersing?
Pas dan kunnen ze een balans opmaken van geven en nemen. Dat vraagt inzicht en wellicht vaardigheid onderscheid te kunnen maken tussen welke van de behoeften door de ander te vervullen zijn en welke door zichzelf vervuld dienen te worden. Voor al op dat laatste stuk dient dan ook de moed, wil en discipline aanwezig te zijn om daarvoor te zorgen (aan te werken). Dat vraagt het verlaten van de slachtoffer positie en de bereidheid een stap hoger te doen in termen van autonomie en verantwoordelijkheid of volwassenheid. Dat vraagt op zijn beurt weer om voltooid ‘emotiewerk’ om in termen van Marinus Knoope te spreken. Bij voorbeeld de handeling van vergeven van de veroorzaker van de kwetsuur of pijn, die iemand meeneemt vanuit het verleden; dat vraagt dat iemand zich daarover heeft ontfermt; dat iemand de pijn heeft erkend en omarmt, zodat deze heeft kunnen helen.

Wordt er dan nog steeds getwijfeld aan jouw mannelijkheid? Vraag je dan af tegen welk deel van de vrouwelijke druk je nee kunt zeggen. Kies je het goede deel? Dat vertelt jouw vrouw je door het te accepteren of niet.

Harvey Mansfield schreef een boek over mannelijkheid. Hij stelt dat mannelijkheid en vrouwelijkheid in de ongepolijste vorm tot weinig vrolijkheid stemmen en dat wederzijdse bijschaving aan de orde is. Werk aan de winkel, dus, voor beide seksen!

2 december 2007

Waarom tot 10 tellen als je jouw kwaadheid direct kunt uiten?

Bijna ieder kind heeft van zijn ouders wel eens de suggestie gekregen om eerst tot tien te tellen alvorens het andere kind de waarheid te vertellen en zijn vet te geven.
Vrijwel geen enkele ouder vertelt daarbij waarom je eigenlijk tot 10 moet tellen. Ouders hopen dat de woede dan zakt en er een kleine afleiding is.
Ze zouden er beter aan doen om kinderen duidelijk te maken dat ieder mens geneigd is bij een ruzie goed uit te halen, zo van "jij laat mij nooit de ruimte" en "jij bent een zus of zo". Die 10 tellen zouden beter besteed zijn als iedereen die kwaad is dan zich even kan realiseren dat de ik-boodschap veel effectiever is: "ik vind het vervelend als ik niet de ruimte krijg" en "ik wil graag dat je niet meer zus of zo doet of zegt".

Je woede laten zakken heeft nog een belangrijke betekenis. Het is ook een moment om weer tot jezelf te komen door letterlijk weer in jezelf te belanden. In de meditatie of ontspanningsoefening doe je dat door diep in te ademen en je te verbeelden dat je weer vanuit je hart gaat leven. Niet letterlijk, maar figuurlijk.

Een ander proberen verbaal volledig klem te zetten, levert weerstand op. Vertellen en duidelijk maken hoe het gedrag van de ander iets onaangenaams bij jou tot gevolg heeft, laat de ander de ruimte om zelf met een suggestie te komen om de negatieve gevolgen te voorkomen.
De meeste mensen zijn welwillend, tenzij ze worden gedwongen.

Meer lezen over woede? Klik hier.

11 oktober 2006

Borderline is vaag maar heftig

De site van de stichting Borderline meldt over de “ziekte” het volgende.

Borderline is een persoonlijkheidsstoornis die ernstige beperkingen kan geven aan degene die hieraan lijdt. Mensen met Borderline hebben vaak last van een reeks symptomen. Voor velen is het leven erg onaangenaam.

Officiële symptomen zijn:

  • zwart-wit denken
  • stemmingswisselingen
  • impulsiviteit
  • moeilijk contact kunnen leggen
  • moeilijk alleen kunnen zijn
  • woede uitbarstingen
  • dreigen met zelfdoding, alsmede zelfverwonding, alcohol- en drugsmisbruik, eetstoornissen, gok- en koopverslaving, dissociatieve en psychotische verschijnselen.

Dissociatie is een veranderde bewustzijnstoestand. Omstanders kunnen dit verschijnsel vermoeden als iemand er niet helemaal bij is, een afwezige indruk maakt, niet helder of adequaat reageert. Niet alle afwezigheid is overigens dissociatie.

De binnenwereld ziet er anders uit;

  • angst, soms door agressie bedekt
  • eenzaamheid, zelfs in gezelschap
  • leegte, niet weten wat je wilt, voelt of vindt
  • een kloof tussen gevoel en verstand
  • overspoeld raken door heftige emoties, waar je niets mee kan en die moeilijk te verdragen zijn
  • relaties niet kunnen aangaan en/of kunnen volhouden, ook met betrekking tot werk
  • periodes van depressie, enorme spanning en weinig gevoel van eigenwaarde.

Overigens hoef je niet aan alle criteria te voldoen om borderline te hebben en geen enkel criterium op zich is specifiek voor borderline.

Tot zover de site.

De diagnose “borderline” is een verlegenheidsdiagnose. Dat wil zeggen dat de ziekte niet echt bestaat, maar bestaat uit een groep verschijnselen, die men niet bij een “echte” ziekte kan onderbrengen, bijvoorbeeld een endogene depressie.

Borderline is daarom deels wel en deels niet te genezen. Een prognose is voor mensen met deze symptomen moeilijk te geven, maar met de juiste en geduldige aanpak is ongeveer de helft van de mensen te helpen.


Bij de NTR een pleidooi van de Wachter om af en toe ongelukkig te zijn:




In de Groene Amsterdammer wordt de Belgische psychiater Dirk de Wachter geïnterviewd. Een citaat:
"Was twintig jaar geleden in de psychiatrie neurose de meest gestelde diagnose, nu is dat Borderline Personality Disorder. De criteria voor deze stoornis volgens het handboek van de psychiatrie DSM-IV paste De Wachter toe op de maatschappij. Hij kwam tot de analyse dat ‘we leven in een borderline-tijd’: overprikkeld, gestrest, impulsief, snel boos of agressief, paranoïde, existentieel leeg, relationeel instabiel, bang en met een snel wisselend zelfbeeld. ‘Wij zijn allemaal ziek, de maatschappij is ziek’, concludeert hij provocerend in zijn boek Borderline Times (2012), waarbij hij zich liet inspireren door de Franse schrijver Michel Houellebecq."



Voor meer boeken over borderline, klik hier.

Doorlezen en verdieping? (klik op de labels)

#metoo (2) aandacht (12) aanwezigheid (4) achterdocht (3) ADHD (3) afhankelijkheid (4) afstand nemen (9) agnost (3) agressie (4) alcoholisme (4) alternatieve genezing (3) altruïsme (6) ambitie (3) ander (2) angst (23) angststoornis (1) apofatisch (6) authenticiteit (12) autisme (2) autonomie (4) baclofen (1) balans en evenwicht (35) begeerte (2) behoefte (5) belangen (14) belemmerende overtuigingen (6) beoordelen (5) beslissen (3) betrokkenheid (7) betrouwbaarheid (7) bewustwording (14) bewustzijn (31) bezinning (1) bindingsangst (4) bioscoopfilm (6) biseksualiteit (1) bodhisattva (2) boeddhisme (6) boek (263) borderline (2) brein (2) burn-out (4) castratieangst (1) communicatie (23) compassie (8) competentie (7) competitie (9) complottheorie (4) consumeren (7) coping (1) creationisme (1) creativiteit (4) crisis (7) dans (3) daten (6) demagogie (4) denken (12) denkfouten (5) deugd (8) deugdzaamheid (3) diagnose (7) dialoog (5) dieren (3) discipline (1) dooddoener (4) drama (2) drogredenen (4) drugsgebruik (6) DSM (5) dualisme (4) duurzaamheid (3) dwangstoornis (2) echt (6) eenheid (28) eenzaamheid (9) eerste indruk (1) ego (50) eigenschappen (3) eigenwaarde (4) emancipatie (9) emergentie (2) emotie (16) empathie (2) en-en (24) endogene depressie (3) energie (11) epidemie (1) ergernis (1) erkenning (6) ethiek (6) etiquette (7) euthanasie (2) evenwaardigheid (37) evolutie (21) extraversie (3) faalangst (1) fabel (1) facelift (1) filmpje (112) filosofie (16) flirten (1) fraude (10) Freud (3) functioneren (5) gebreken (1) gedrag (2) gedragsverandering (6) geduld (3) geest (4) geheugen (3) gekwetstheid (5) geld (7) gelijk hebben of gelijk krijgen (12) gelijkmoedigheid (4) geloven (17) geluk (49) genoeg (1) genot (1) Gestalt (1) Getuige (4) gevoelens (35) gezag (4) gezichtsverlies (2) gezondheid (8) gezondheidszorg (1) GGz (3) GHB (1) go with the flow (4) God (35) goedgelovigheid (5) gokken (1) grenzen (6) handleiding (1) hechting (2) hedonisme (1) heelheid (8) helderziendheid (1) hersenen (4) hier en nu (8) holisme (3) homoseksualiteit (1) hoofdzonde (3) hoogsensitiviteit (1) hufterigheid (2) hulpverlening (2) humor (16) ideaalbeeld (3) identificatie (9) identiteit (10) ik-boodschap (1) illusie (13) imago (6) individualisme (4) innerlijke vrijheid (14) integriteit (4) Intelligent Design (2) Internet (6) intuïtie (11) InZicht (12) islam (2) jaloezie (3) jeugd (1) jezelf worden en zijn (15) jongeren (3) karakter (2) katafatisch (1) kenmerken (3) kiezen (14) kind (13) kosten (1) kracht (5) Krishnamurti (2) kuddegedrag (2) kwakzalverij (2) kwaliteit (17) kwetsbaarheid (8) leegte (12) leiderschap (5) leugens (12) levensfase (3) levenskunst (5) levensstijl (1) levensvragen (3) levensweg (3) licht (3) liefde (104) liefdesverdriet (5) lijden (2) loslaten (19) lust (4) macht (27) machtsstrijd (5) magisch denken (6) man-vrouw verschillen (19) mannelijkheid (10) mannen (5) media (12) meditatie (15) memen (2) metafoor (2) metafysica (4) mildheid (1) milieu (1) mindfulness (3) misbruik (4) mobiel (1) model (1) moraliseren (4) motto (1) multitasken (1) mushotoku (2) mystiek (5) nabijheid (1) narcisme (5) natuur (3) negatieve (15) neti neti (4) neuroticisme (1) niet doen (25) NLP (1) non-duaal bewustzijn (3) non-dualiteit (36) occupybeweging (2) omdenken (4) omgangsregels (3) onderwijs (2) onderzoek (12) ongelukkig zijn (3) onmacht (4) ontrouw (1) ontwikkeling (11) onverwerkt kindertrauma (2) onzichtbaar (1) oordeel (17) opvoeding (10) orgasme (3) Osho (8) ouderen (4) overbelasting (1) overgave (5) overgewicht (1) overheid (3) overvloed (7) paradox (24) Pareto principe (1) partnerkeuze (5) passie (2) pedagogie (2) penisnijd (1) perfectie (3) personeelsbeleid (2) persoonlijkheid (6) persoonlijkheidsstoornis (4) pesten (4) Peter principle (2) pijnlichaam (8) politiek (17) positieve (12) privacy (1) processie (2) projectie (10) psychiatrie (7) psychofarmaca (2) psychose (2) psychotherapie (3) puberen (3) reductionisme (1) reïncarnatie (2) relatie (24) relatievaardigheid (7) remancipatie (1) respect (25) riagg (1) rijkdom (2) rol (4) romantiek (5) ruzie (6) samensmelten (10) schaamte (2) scheiden (3) schelden (1) schizofrenie (2) schouwen (4) schrijfdrang (2) schuld (5) sedatie (1) seks (24) seksuele voorlichting (1) selectie (4) sociale druk (2) solidariteit (1) somberheid (2) soulmate (1) spiegelogie (7) spijt (3) spiritualiteit (51) sport (1) spreekwoorden (1) sprong (2) statistiek (1) status (2) sterven (7) stigma (2) stilte (12) Stockholm-syndroom (1) straling (1) strategie (2) stress (6) synchroniciteit (8) Taoïsme (17) tederheid (1) Tegenwoordigheid (2) The Secret (4) The Work (1) therapeutische gemeenschap (1) therapie (2) tijdgeest (3) toeval (5) Tolle (22) transcenderen (6) transformatie (6) transparantie (3) trend (3) tunnelvisie (1) twijfel (6) UFO (1) verandering (3) verantwoordelijkheid (14) verbinding (31) vergeten (2) verlangen (7) verlatingsangst (1) verleiding (4) verlichting (16) verliefdheid (6) verlies (2) vermaatschappelijking (1) vermijding (1) vermoeidheid (2) verslaving (12) vertrouwen (17) verveling (2) verwerking (1) vicieuze cirkel (1) voeding (4) voelen (5) volgzaamheid (2) vooroordelen (1) vragenlijst (5) vrije wil (7) vrijen (4) vrijheid (84) vrouwelijkheid (4) waarheid (32) waarneming (8) ware (12) wezen (3) wijsheden (11) wilskracht (3) woede (4) wraak (1) wu wei (17) yin en yang (4) zelfbeheersing (5) zelfbevestiging (5) zelfbewustzijn (6) zelfdoding (5) zelfkennis (17) zelfkritiek (3) zelfoverschatting (4) zelfrealisatie (10) zelfvertrouwen (5) zelfverwerkelijking (1) zelfwaardering (5) Zen (3) ziel (15) Zijn (14) zin van het leven (9) zorgvuldigheid (5)

Zoeken in dit blog

Bronnen, links en reacties

Er wordt zoveel mogelijk naar de bron van een bericht gelinkt, maar wanneer deze is opgeheven wordt de link verwijderd.
Feedback en melding van onvolkomenheden zijn welkom en mogelijk via e-mail.

Disclaimer

Veel bijdragen op dit blog gaan over ongrijpbare begrippen als waarheid, vrijheid of liefde. Door onwaarheden te ontdekken die ons gevangen houden, kan waarheid meer zichtbaar worden en kunnen we ons bevrijden van de angst dat we afgescheiden zijn.
Vrij naar Wittgenstein: "van dat, waarover niet kan worden gesproken, zwijgen wij". Al het overige is bespreekbaar.
"In onwetendheid ben ik iets; in inzicht ben ik niets; in liefde ben ik alles" Rupert Spira.

Blogarchief