Zonder vrijheid geen liefde en zonder liefde geen vrijheid

Het gezonde midden tussen betrokkenheid en afstand houden

Nu met de coronacrisis houden we voor de veiligheid anderhalve meter afstand ten opzichte van anderen. We tonen met het kiezen van de juiste...

Posts weergeven met het label overheid. Alle posts weergeven
Posts weergeven met het label overheid. Alle posts weergeven

9 januari 2013

Kritische massa en omslagpunt

Deze week twee gebeurtenissen in de media die een opmerkelijke overeenkomst hebben. Minister Plasterk kondigt aan dat bestuurders in de openbare sector niet meer mogen verdienen dan 30% boven het salaris van de minister. Pastoor Harm Schilder uit Tilburg wil de namen en foto’s ophangen in de kerk van mensen die zich willen uitschrijven van de kerkelijke gemeenschap. Gemeenschappelijk aan de poging van Plasterk en Schilder is dat zij rekenen op de sociale druk om het gedrag van mensen te veranderen.
Bij Plasterk werkte het publiceren van de topsalarissen averechts: bestuurders die zagen dat andere bestuurders meer verdienden, eisten die ook voor zichzelf. Bij Schilder hangt het effect af van hoe letterlijk hij zijn voornemen uitvoert. Als hij alle namen zou hangen in de kerk kan het effect weleens zijn dat de kerkgangers op het idee gebracht worden om zelf ook de kerk te verlaten.
Het publiceren van te hoge topsalarissen als publieke schandpaal had gewerkt wanneer er maar een paar bestuurders waren geweest. Maar het gaat om duizenden. Dan switcht de norm. Je bent afwijkend wanneer je achterblijft.
Beide zaken hebben ook overeenkomst in de onmacht. Wanneer er een ontwikkeling is die je met macht niet kunt keren, helpt een beroep op de massa niet. Wanneer we met zijn allen een duurzamere samenleving willen, maar maatregelen zijn te zeer afhankelijk van individuele medewerking, dan moet je je energie niet richten op voorlichting, maar op het geven van het goede voorbeeld met maatregelen die effectief zijn en die je zelf kunt uitvoeren.

9 november 2009

Geen angst voor vaccinatie, maar weerzin tegen de overheid

In tijden van economische crisis wordt de zekerheid van het bestaan ondermijnd. Ondernemers presenteren zichzelf als redder van de wereld. Maar de media staan bol met artikelen over zaken waarin de ondernemers en de overheid hebben gezwegen uit angst dat openbaarheid per definitie het failliet zouden betekenen van ondernemingen.
Een oud voorbeeld is de als geruststelling bedoelde opmerking van Colijn “gaat u maar rustig slapen” aan de vooravond van het binnenvallen van de Duitsers in 1940.
Recent is er de vaccinatieangst: zou de overheid eerlijk zijn over de risico's van inenten? Wat is het financiële belang van de farmaceutische industrie in het aanjagen van de angst voor de dodelijke gevolgen van een griep?

Geld moet rollen en wanneer de consument de hand op de knip houdt op basis van angst voor recessie dan wordt de kans op een recessie per definitie groter. De ministers van economie en financiën staan dan voor het dilemma: zijn we open over hoe we ervoor staan of maken we geen slapende honden wakker onder het mom “wat niet weet, wat niet deert”. Dat is begrijpelijk, maar wat houden de overheid en het bedrijfsleven nog meer onder de pet? Waarom krijgt de fabrikant van een vaccin wettelijke immuniteit en een politicus een ander vaccin?

Ondertussen kan op Internet van alles worden geplaatst en worden gelezen over complottheorieën. Deze verhalen en bewerkte videocompilaties lijken op echt gebeurde situaties, maar zijn vermengd met snufjes van een plotversie die alleen in de film of misdaadroman voorkomt. Complottheorieën worden vooral gemaakt en als zoete koek geslikt door mensen die een gebrek aan erkenning voelen. Zij compenseren met het geloof in een complot het gat van de erkenning dat zij het beste zelf hadden gevuld, maar zij hopen daar in te slagen door bij een ander een groot onrecht bloot te leggen.
Het grootste deel van de Nederlanders wordt alweer wat ouder en moet diep in haar geheugen graven om waarheid en fictie uit elkaar te kunnen houden. Had ik dit plot of deze boodschap op het journaal, een actualiteitenrubriek, documentaire eerder gehoord of in een James Bond film gezien of gelezen in een misdaadroman?
En de burgers en kiezers maar dubben: “wie en wat moeten we geloven”? De kans is zeer klein dat iemand echt kwaadwillend is, maar het is niet ondenkbaar. Alles wat voorstelbaar is, zou kunnen gebeuren en is in een film of boek ook al eens uitgewerkt. Internet helpt mee om de vermeende bron terug te vinden, maar is het gevonden zoekresultaat betrouwbaar?

Samenzweringstheorieën maken volgens David Aaronovitch van een chaotische werkelijkheid een overzichtelijk schema, waarin boze machten een plek krijgen.





De overheid zou een ondersteunende rol kunnen spelen in het weergeven van feiten, maar waar blijft zij? Met de (onder de druk van de liberale politici) terugtredende overheid is er ook terughoudendheid in het sturen van controlerende ambtenaren. Controle en handhaven kosten geld en mankracht en die is er niet meer. Sluwe kwaadwillenden hebben vrij spel, zo lijkt het.

Ook de media zouden kritisch moeten zijn op zichzelf. Een moeder die haar baby verliest nadat het gevaccineerd is, zal zeker aangeven dat zij door de artsen te weinig is gewezen op de gevaren van vaccinatie. Voor haar is de logica van oorzaak en gevolg van toepassing op twee gebeurtenissen die elkaar opvolgen. Maar haar verdrietige argwaan exploiteren in de media vanwege de kijkcijfers is laakbaar.
Ook de overheidsinstanties, die inschatten dat de gevaren van niet vaccineren groter zijn dan wel vaccineren, ontkomen niet aan de mogelijkheid dat zij een vaccin of toevoegingen kiezen dat voor een extreem klein deel van de bevolking dodelijk is ("collateral damage"). Je kunt dan niet volstaan met de opmerking dat het een afweging van risico’s is geweest. Een journalist moet juist dan doorvragen tot hij/zij zekerheid heeft of alle risico scenario's en onschuldiger alternatieven zijn doordacht. Of dat gekozen is voor de juiste en vooral onschadelijke adjuvanten, zeker als verschillende partijen een verschillend vaccin krijgen.

Het is de paradox van een veilige en virtuele samenleving: hoe kleiner de kans dat ons iets overkomt, des te groter is de woede wanneer het wel gebeurt. Hoe meer aandacht voor waar je bang voor bent, des te groter is de kans dat je het onheil over je afroept. Laat dat je er overigens niet van afhouden om soms "even" rekening te houden met het ergste dat je kan overkomen.

In computergames die sprekend lijken op de echte wereld kun je niet echt doodgaan en kun je altijd weer opnieuw beginnen. De virtuele wereld wordt steeds reëler, maar is niet in alles een afspiegeling van de echte wereld. Het is letterlijk de plaats om even te kunnen ontsnappen, maar "even" moet niet te lang duren. Dan is er sprake van verslaving en dit levert per definitie een verstoring van de realiteitszin en afstomping op.
Maar ondertussen doden Amerikaanse militairen via onbemande vliegtuigjes op 10.000 kilometer afstand in Pakistan twee keer per week moslimleiders en omstanders (collateral damage) in uniform gezeten in een kantoortuin door een klik op hun joy-stick of muis. Omdat alles uit Amerika 5 jaar eerder komt dan in ons land, rijst de vraag of de Nederlandse militairen in Afghanistan ondertussen ook zo afgestompt zijn. Is de Nederlandse overheid wel een haar beter dan haar Amerikaanse evenknie? Is het een teken aan de wand dat politici en militairen een ander vaccin krijgen dan gewone burgers? Komen Nederlanders om vrede te brengen of om wapens uit te testen?

Politici en wetenschappers komen dagelijks op het scherm om uitleg te verschaffen over hun werkzaamheden en vertonen menselijke trekjes. Dat maakt hun soms sympathiek en soms roepen ze argwaan op. Is het ego van Ab Osterhaus irrelevant voor de kwaliteit van zijn adviezen of hangt het samen met zijn financiële belangen in de farmaceutische industrie?
We leven in een samenleving waarin voor elk wat wils wat te vinden is. De overheid probeert mensen te stimuleren tot duurzaam gedrag, maar een eigenwijze PvdA-politicus Diederik Samson noemt “consuminderen een aanjager van de economische recessie”. In de reclame worden we opgeroepen tot consumeren en wordt de twijfel aangewakkerd of we wel uit het leven halen wat er inzit. Jezelf inhouden en niet meer tot het uiterste gaan is niet direct belonend op de korte termijn en het is maar de vraag wat het effect op de lange termijn is. "Live your life to the max" is sexyer dan energie besparen, groene stroom of tweedehands kleding kopen.

Wat is de oplossing? Die zit ook in wat er al jaren gaande is: zorg dat je vertrouwen kunt hebben in jezelf en je eigen oordelen. Vertrouw op jouw intuïtie, maar ken je eigen tekortkomingen (Gnothi seauton, ken jezelf). Rationaliteit is niet meer de enige bron van kennis, de opmerking uit de 80-er jaren “ik weet niet waarom, maar dat voel ik zo” is te gemakkelijk. Het gaat nu om de integratie van verstand, gevoel en intuïtie. En of je die integratie goed doet kun je het beste vast stellen door in overleg en communicatie te blijven met anderen. Dat is weer een gezonde vorm van spiegeling.
Wanneer je er dan toch nog niet uit bent, doe dan voorlopig niets en wacht rustig af tot zich een oplossing voordoet.
Voor het probleem van de falende overheid is er de politiek. Als het goed is krijgen we drie keer in de vier jaar de kans om een ander politiek bestuur te kiezen in de 2e kamer, provinciale staten en in de gemeenteraad. Benut die kans!
Voor de overheid: Internet is de bron van verspreiding van argwaan. Het moet en kan ook de bron zijn van geruststelling en transparantie. Internet is goedkoop en snel. Hoor en wederhoor. Vraag en antwoord.
Helaas schiet Ab Klink zijn doel voorbij door ziekenhuisbestuurders op te dragen om hun personeel te manen zich te laten inenten tegen Mexicaanse griep. Het geven van een goed voorbeeld is belangrijk, maar de vrijheid laten om zelf te kiezen is belangrijker. Prik mij maar lek.

Tenslotte: de relatie tussen ego en vaccin-professoren gaat lang terug. Kijk voor een illuster voorbeeld eens naar Andere Tijden met Professor Buck. Over behoefte aan erkenning gesproken!

Een gezonde, holistische visie op hoe in onze rechtstaat de overheid soms niet integer omgaat met de wrijving tussen individuele belangen en economische belangen heeft schrijver en huisarts Hans Moolenburgh. "Er is sprake van een onheilige drie-eenheid: staat, wetenschap, commercie."

14 januari 2009

De overheid bedekt soms gezondheidsgevaren met de mantel der statistiek

Samsung ruilde 140.000 gratis verstrekte mobieltjes om voor nieuwe exemplaren. Samsung besloot tot de omruil, omdat enkele toestellen mogelijk te veel straling geven.
Er zijn mensen die zich bezorgd maken over de gezondheidseffecten van zendmasten. Deze masten zenden straling uit om verkeer van mobiele telefoons of van Internet te regelen. Onderzoek naar de lichamelijke gevolgen daarvan laat percentages van 1 tot 5% zien van mensen die op den duur schade oplopen.
Als overheid kun je daar verschillend mee omgaan. Wanneer je de onderzoeksresultaten middelt over de totale populatie en uitdrukt in een risico, dan is die kans uiterst klein. Dat een kleine groep een groter risico loopt moet je dat erkennen of verzwijgen? Overheden verdienen geld aan het verkopen van frequenties waarop zendgemachtigden mogen uitzenden.
Het kunnen zenden is van algemeen belang voor het telefoonverkeer enz.. Maar mag je daarbij de belangen van mensen die gezondheidsgevaar lopen negeren?
Je kunt mensen helpen met verhuizen om te zorgen dat zij niet te lang in de nabijheid van een zendmast verblijven, maar waar ligt de grens van wie je daarbij nog financieel helpt? Moet je iemand aanraden om te verhuizen als die persoon een 10% verhoogde kans loopt om over 10 jaar een tumor te ontwikkelen?
Is het geven van openbaarheid over de effecten van straling voldoende en welke voorlichter is dan geloofwaardig? Je kunt niet stellen dat niet weet wat niet deert. Mensen die gevoelig zijn en schade ondervinden en niet weten wat de oorzaak is, die weten niet en zijn toch gedeerd. Het scheelt de overheid aansprakelijkheid om die onwetendheid in stand te houden.

Het is zowel de verantwoordelijkheid van de overheid om openheid te betrachten over de individuele verschillen in de vatbaarheid als dat individuen er voor verantwoordelijk zijn dat zij kennis nemen van de gevaren van technologie en van alarmerende signalen uit hun eigen lichaam.

Voorbeelden van deze vraagstukken zijn er op vele terreinen: achtergrondstraling door kernproeven, giftige radioactieve gassen bij brandende neergestorte vliegtuigen, Radonemissie in betonnen of kruipruimtes, roken in cafés enz..

De overheid heeft een taak om onnodige paniek te voorkomen, maar is elk leugentje voor bestwil daarvoor te verdedigen? Vaak zijn de leugentjes van de overheid een bescherming van haar eigen financiële belangen of die van het bedrijfsleven.

Om de integriteit van de overheid te beschermen dient de overheid ervoor te zorgen om te zorgen dat iedereen in principe over de juiste informatie beschikt. Daarvoor zou zij vertrouwenspersonen kunnen aanstellen of aanwijzen die je als een soort klokkenluider kunt inseinen als je weet of vermoedt dat het overheidsapparaat onverantwoord statistiek inzet om gevaren onder het vloerkleed te vegen. Dan hoeft niet alles via de pers uitgevochten te worden. Het nadeel van de media is dat die alleen aandacht heeft voor spectaculaire nieuwtjes. Spectaculaire nieuwtjes berusten vaak op halve waarheden. En vaak is een gemiddelde ook een halve waarheid.

Weglating van concrete resultaten is ook een voorbeeld. Veel tegenstanders schermen met het gegeven dat tientallen onderzoeken zijn gedaan naar schadelijke gevolgen. Wanneer al die onderzoeken hebben opgeleverd dat er geen schadelijke effecten zijn opgetreden, dan heb je als tegenstander weliswaar niet gelogen, maar hoogstens een halve waarheid geroepen.

Doorlezen en verdieping? (klik op de labels)

#metoo (2) aandacht (12) aanwezigheid (4) achterdocht (3) ADHD (3) afhankelijkheid (4) afstand nemen (9) agnost (3) agressie (4) alcoholisme (4) alternatieve genezing (3) altruïsme (6) ambitie (3) ander (2) angst (23) angststoornis (1) apofatisch (6) authenticiteit (12) autisme (2) autonomie (4) baclofen (1) balans en evenwicht (35) begeerte (2) behoefte (5) belangen (14) belemmerende overtuigingen (6) beoordelen (5) beslissen (3) betrokkenheid (7) betrouwbaarheid (7) bewustwording (14) bewustzijn (31) bezinning (1) bindingsangst (4) bioscoopfilm (6) biseksualiteit (1) bodhisattva (2) boeddhisme (6) boek (263) borderline (2) brein (2) burn-out (4) castratieangst (1) communicatie (23) compassie (8) competentie (7) competitie (9) complottheorie (4) consumeren (7) coping (1) creationisme (1) creativiteit (4) crisis (7) dans (3) daten (6) demagogie (4) denken (12) denkfouten (5) deugd (8) deugdzaamheid (3) diagnose (7) dialoog (5) dieren (3) discipline (1) dooddoener (4) drama (2) drogredenen (4) drugsgebruik (6) DSM (5) dualisme (4) duurzaamheid (3) dwangstoornis (2) echt (6) eenheid (28) eenzaamheid (9) eerste indruk (1) ego (50) eigenschappen (3) eigenwaarde (4) emancipatie (9) emergentie (2) emotie (16) empathie (2) en-en (24) endogene depressie (3) energie (11) epidemie (1) ergernis (1) erkenning (6) ethiek (6) etiquette (7) euthanasie (2) evenwaardigheid (37) evolutie (21) extraversie (3) faalangst (1) fabel (1) facelift (1) filmpje (112) filosofie (16) flirten (1) fraude (10) Freud (3) functioneren (5) gebreken (1) gedrag (2) gedragsverandering (6) geduld (3) geest (4) geheugen (3) gekwetstheid (5) geld (7) gelijk hebben of gelijk krijgen (12) gelijkmoedigheid (4) geloven (17) geluk (49) genoeg (1) genot (1) Gestalt (1) Getuige (4) gevoelens (35) gezag (4) gezichtsverlies (2) gezondheid (8) gezondheidszorg (1) GGz (3) GHB (1) go with the flow (4) God (35) goedgelovigheid (5) gokken (1) grenzen (6) handleiding (1) hechting (2) hedonisme (1) heelheid (8) helderziendheid (1) hersenen (4) hier en nu (8) holisme (3) homoseksualiteit (1) hoofdzonde (3) hoogsensitiviteit (1) hufterigheid (2) hulpverlening (2) humor (16) ideaalbeeld (3) identificatie (9) identiteit (10) ik-boodschap (1) illusie (13) imago (6) individualisme (4) innerlijke vrijheid (14) integriteit (4) Intelligent Design (2) Internet (6) intuïtie (11) InZicht (12) islam (2) jaloezie (3) jeugd (1) jezelf worden en zijn (15) jongeren (3) karakter (2) katafatisch (1) kenmerken (3) kiezen (14) kind (13) kosten (1) kracht (5) Krishnamurti (2) kuddegedrag (2) kwakzalverij (2) kwaliteit (17) kwetsbaarheid (8) leegte (12) leiderschap (5) leugens (12) levensfase (3) levenskunst (5) levensstijl (1) levensvragen (3) levensweg (3) licht (3) liefde (104) liefdesverdriet (5) lijden (2) loslaten (19) lust (4) macht (27) machtsstrijd (5) magisch denken (6) man-vrouw verschillen (19) mannelijkheid (10) mannen (5) media (12) meditatie (15) memen (2) metafoor (2) metafysica (4) mildheid (1) milieu (1) mindfulness (3) misbruik (4) mobiel (1) model (1) moraliseren (4) motto (1) multitasken (1) mushotoku (2) mystiek (5) nabijheid (1) narcisme (5) natuur (3) negatieve (15) neti neti (4) neuroticisme (1) niet doen (25) NLP (1) non-duaal bewustzijn (3) non-dualiteit (36) occupybeweging (2) omdenken (4) omgangsregels (3) onderwijs (2) onderzoek (12) ongelukkig zijn (3) onmacht (4) ontrouw (1) ontwikkeling (11) onverwerkt kindertrauma (2) onzichtbaar (1) oordeel (17) opvoeding (10) orgasme (3) Osho (8) ouderen (4) overbelasting (1) overgave (5) overgewicht (1) overheid (3) overvloed (7) paradox (24) Pareto principe (1) partnerkeuze (5) passie (2) pedagogie (2) penisnijd (1) perfectie (3) personeelsbeleid (2) persoonlijkheid (6) persoonlijkheidsstoornis (4) pesten (4) Peter principle (2) pijnlichaam (8) politiek (17) positieve (12) privacy (1) processie (2) projectie (10) psychiatrie (7) psychofarmaca (2) psychose (2) psychotherapie (3) puberen (3) reductionisme (1) reïncarnatie (2) relatie (24) relatievaardigheid (7) remancipatie (1) respect (25) riagg (1) rijkdom (2) rol (4) romantiek (5) ruzie (6) samensmelten (10) schaamte (2) scheiden (3) schelden (1) schizofrenie (2) schouwen (4) schrijfdrang (2) schuld (5) sedatie (1) seks (24) seksuele voorlichting (1) selectie (4) sociale druk (2) solidariteit (1) somberheid (2) soulmate (1) spiegelogie (7) spijt (3) spiritualiteit (51) sport (1) spreekwoorden (1) sprong (2) statistiek (1) status (2) sterven (7) stigma (2) stilte (12) Stockholm-syndroom (1) straling (1) strategie (2) stress (6) synchroniciteit (8) Taoïsme (17) tederheid (1) Tegenwoordigheid (2) The Secret (4) The Work (1) therapeutische gemeenschap (1) therapie (2) tijdgeest (3) toeval (5) Tolle (22) transcenderen (6) transformatie (6) transparantie (3) trend (3) tunnelvisie (1) twijfel (6) UFO (1) verandering (3) verantwoordelijkheid (14) verbinding (31) vergeten (2) verlangen (7) verlatingsangst (1) verleiding (4) verlichting (16) verliefdheid (6) verlies (2) vermaatschappelijking (1) vermijding (1) vermoeidheid (2) verslaving (12) vertrouwen (17) verveling (2) verwerking (1) vicieuze cirkel (1) voeding (4) voelen (5) volgzaamheid (2) vooroordelen (1) vragenlijst (5) vrije wil (7) vrijen (4) vrijheid (84) vrouwelijkheid (4) waarheid (32) waarneming (8) ware (12) wezen (3) wijsheden (11) wilskracht (3) woede (4) wraak (1) wu wei (17) yin en yang (4) zelfbeheersing (5) zelfbevestiging (5) zelfbewustzijn (6) zelfdoding (5) zelfkennis (17) zelfkritiek (3) zelfoverschatting (4) zelfrealisatie (10) zelfvertrouwen (5) zelfverwerkelijking (1) zelfwaardering (5) Zen (3) ziel (15) Zijn (14) zin van het leven (9) zorgvuldigheid (5)

Zoeken in dit blog

Bronnen, links en reacties

Er wordt zoveel mogelijk naar de bron van een bericht gelinkt, maar wanneer deze is opgeheven wordt de link verwijderd.
Feedback en melding van onvolkomenheden zijn welkom en mogelijk via e-mail.

Disclaimer

Veel bijdragen op dit blog gaan over ongrijpbare begrippen als waarheid, vrijheid of liefde. Door onwaarheden te ontdekken die ons gevangen houden, kan waarheid meer zichtbaar worden en kunnen we ons bevrijden van de angst dat we afgescheiden zijn.
Vrij naar Wittgenstein: "van dat, waarover niet kan worden gesproken, zwijgen wij". Al het overige is bespreekbaar.
"In onwetendheid ben ik iets; in inzicht ben ik niets; in liefde ben ik alles" Rupert Spira.

Blogarchief