Zonder vrijheid geen liefde en zonder liefde geen vrijheid

Het gezonde midden tussen betrokkenheid en afstand houden

Nu met de coronacrisis houden we voor de veiligheid anderhalve meter afstand ten opzichte van anderen. We tonen met het kiezen van de juiste...

Posts weergeven met het label mannelijkheid. Alle posts weergeven
Posts weergeven met het label mannelijkheid. Alle posts weergeven

16 januari 2015

Hoe verdedig je zachtheid?

Hoe zorg je ervoor dat mensen niet meer bang zijn - voor de Ander en zichzelf? Dat is de grote vraag waar de politiek zich voor gesteld ziet. En waar Europa een antwoord op kan vinden, mits het niet alleen als economische groeimachine wordt gezien, stelt socioloog Dick Pels in zijn nieuwe boek Van welk Europa houden wij?. Een gesprek door Tomas Vanheste met Dick Pels over het machtsvertoon van Poetin, de lessen van Charlie Hebdo en de droom van een solidair Europa.


U zegt dat we de Europese zachtheid hard moeten verdedigen. Hoe doe je dat?

‘Er moet eerst iets in onze hoofden gebeuren: de erkenning van de paradox van hard en zacht. Dat zachtmoedigheid ook een heel sterke kracht kan zijn en dat de zwakke krachten zullen winnen. Het gedicht van Henriëtte Roland Holst met als openingsregel: 'De zachte krachten zullen zeker winnen.' Dat hardheid, machismo, een militaire pose, zwakte verbergen. Hardheid komt ook vaak voort uit gekrenkte trots en verkrampte eigenwaan. Het is ongelooflijk dat je je zo aangevallen voelt vanwege de profeet dat je mensen gaat doodschieten.’

Op de avond dat Pels dit idee over de zwakte van hardheid formuleerde las ik in de krant dat de Britse predikant Anjem Choudary de publicatie van een huilende profeet op de cover van de nieuwe Charlie Hebdo een ‘oorlogsdaad’ noemde omdat het de eer van de profeet aantastte. Het idee dat je eer is geschonden omdat je tranen plengt, beter en wranger kan Pels’ punt niet geïllustreerd worden.

Tot zover de Correspondent.

Van de cover van zijn nieuwe boek:
In mei 2014 werd er gestemd voor het Europese Parlement. De uitslag was moeilijk te interpreteren, zo bleek de volgende dag uit de verslaglegging: zijn we nu vóór of tégen Europa? Er zijn felle tegenstanders en ware Europatriotten, maar in de verhitte discussie verliest men snel de inhoud uit het oog.



Citaat uit het interview:
Pels wijst erop dat in de top tien van landen waar burgers het meeste vertrouwen in elkaar en in instituties hebben, vooral Europese landen staan. En landen waar relatief grote sociale gelijkheid heerst. En die laag scoren op de masculiniteitsindex. Over masculiene en feminiene waarden. Europa heeft dus, schrijft Pels, een vrouwelijke ziel.

27 november 2013

De islam is gekaapt door dominante mannen en hun hormonen

In zijn essaybundel “Sta op en leef, vader” beschrijft Said El Haji de invloed van zijn overheersende vader op zijn broers en zus.
In een Volkskrant interview met Paul Onkenhout zegt Said:

'Bovenaan staat Allah. Daaronder de koning en daaronder het volk. Die hiërarchische structuur is alomtegenwoordig in elk islamitisch land. Er mag geen gelijkwaardigheid zijn. God dient alleen maar om gezag te kunnen uitoefenen. God en tederheid, God en liefde, die relatie bestaat niet. Er is geen liefde.'

'Van mijn moeder kregen we zorg. Liefde. Tederheid. Niet van mijn vader. De vader is gezag, discipline, geweld, autoriteit. Mijn vader heeft nooit sorry tegen mij gezegd als ik weer eens de ene klap na de andere had gekregen omdat ik ongehoorzaam was geweest of de Koran niet goed had geleerd. Soms liet hij mij alle hoeken van het huis zien, maar ik kan me niet herinneren dat hij zich er ooit voor excuseerde.'
En:
'Als ik één conclusie zou moeten trekken, is het dat die schizofrenie, die verscheurdheid, het gevolg is van de patriarchale cultuur. Maar er is meer dan dat. Er hoort ook dwingelandij bij. Tirannie. Autoritair gezag. Geweld.
'Nog geen half jaar geleden bleek uit een groot onderzoek dat een derde van de Marokkaanse kinderen te maken heeft met huiselijk geweld. Juist veel van die jongeren ontsporen. Dit is allemaal het gevolg van de hiërarchische structuur die het patriarchale systeem kenmerkt. Er is geen gelijkwaardigheid. Er wordt alleen maar gedicteerd en respect geëist.'

Later: 'Het was niet alleen het probleem van mijn vader. Al die mannen hebben altijd alles binnen moeten houden, konden nooit ergens over praten, want dan zouden ze zich kwetsbaar tonen. Ze hebben nooit geleerd teder te zijn. Ze hebben alleen maar geleerd hun gevoel te onderdrukken.'

'De lach ontbreekt totáál. Een gebrek aan humor, mannen met lange tenen, alle clichés kloppen. Maar als rechtse politici zeggen dat dat door de islam komt, ben ik het niet met ze eens. Dat standpunt houdt veranderingen zelfs tegen, want dan voelen mensen zich alleen maar beledigd. De islam is gekaapt door dominante mannen en hun hormonen, terwijl er wel degelijk vrouwelijker interpretaties mogelijk zijn.'

De politiek treft schuld, zegt hij. 'Dertig jaar lang heerste er een idealistische overtuiging dat we allemaal hetzelfde en gelijk zijn. We moesten blij zijn met die heerlijke multiculturele samenleving. Wie de problemen vanuit de cultuur verklaarde, werd snel in een extreem-rechtse hoek geplaatst. Daardoor zijn een heleboel mensen onwetend gebleven.'


31 mei 2013

Spiritualiteit in de eerstelijns geneeskunde

Jan Ellenbroek is gepensioneerd huisarts en heeft zich de laatste vijftien jaar van zijn praktijk intensief bezig gehouden met de integratie van de Nieuwe Spiritualiteit in de eerstelijns geneeskunde.
Ellenbroek leerde om recht te doen aan gevoelens en emoties en deze te zien als taal van de ziel, in plaats van als pathologie. De religieuze achtergrond en interesse, en vooral de boeken van Neil Donald Walsch boden de broodnodige kennis, inspiratie en ondersteuning om deze in huisartsenland zeer ongewone weg te volgen. De positieve reacties van de patiënten, de indruk van een zeer werkzame aanpak, de persoonlijke groei, en geleidelijke vorming van een groep die graag mee wil verkennen deden hem besluiten om de huisartsenpraktijk na meer dan vijfendertig jaar te beëindigen om deze ervaringen en kennis vast te leggen in dit boek.



Op zijn weblog schrijft hij:
Het mannelijke is sterk gekoppeld aan de mentale fase, met haar neiging tot verdringen van het gevoel, die de taal van de ziel (liefde) is. Blijkbaar is de schaamte om niet te kunnen zijn Wie je bent zo hevig dat je verstand ingrijpt om die diepe pijn aan te kunnen. Misdadigers werden wel gecastreerd. De domme mannelijke kracht is geïsoleerd geraakt van het vrouwelijke. De ziel is veel te weinig in de opvoeding tot leven gebracht, zodat heel veel mensen geen echte identiteit hebben. De seksuele oerkracht is daardoor gefrustreerd en niet in balans. Het vrouwelijke en het mannelijke horen snel tot een mooie samenwerking uit te groeien, androgyn worden: het mannelijke draagt het vrouwelijke (de Liefde) en brengt haar tot uitstraling. Dat is ook het grootste verlangen in de mens, dit te bereiken en beleven: daarin gekend en geliefd (=bevestigd) worden. Wanneer de kern, Liefde, niet gevoed wordt (door liefde van ouders en omgeving), overheerst het mannelijke, het denken. Dat leidt tot liefdeloos denken en gedrag. En het hunkeren naar liefde en bevestiging van de mooie vrouwelijke kern moet wel de bron zijn van de belangrijkste ernstige ziekten, die juist gevoelig zijn voor de geslachtshormonen: eierstok-, baarmoeder-, borst-, en prostaatkanker (en ook van prostaatvergroting). Want liefde streeft naar éénzijn, in haar hoogste vorm, met ook de seksualiteit als kostbare uitdrukkingsvorm. En denk ook nog eens aan het verband tussen man-vrouw-aspecten en schaamte: schaamstreek, schaambeen: onze intimiteitplekken. Onze samenleving en religies zijn daar op een heel negatieve manier mee omgegaan. De intiemste uitingen van de ziel, liefde, zijn gekerkerd, zwart en lelijk gemaakt.
Wanneer een kind niet (voldoende) geliefd en gerespecteerd wordt, ontstaat niet de (liefdevolle) identiteit, maar juist krenkbaarheid, gevoelens van waarde-loosheid, on-zekerheid, angst. Diepe emoties kunnen langdurig opgeslagen worden maar zullen ooit schade berokkenen aan de persoon zelf of aan de omgeving. Wat er dan gebeurt is soms sterker dan de mens zelf, en kan leiden tot moord, destructie of perversies, etc. En dat ze langdurig opgeslagen werden is omdat de maatschappij nog niet weet wat werkelijke opvoeding inhoudt, en geen goede reactie kent op de alarmsignalen. “Doe normaal” is goedkoop gezegd. Maar het is een kerker, waar de explosie wordt opgebouwd.
Niemand heeft schuld, maar het moet wel anders, en het gaat ook anders, al heel snel. Als we willen. Het gaat over ontdekken dat we (daarvoor) kunnen kiezen. Het gaat over volwassen worden, volgroeid raken. We zijn onderweg. Door elkaar in die kern te zoeken en herkennen worden we steeds meer Wie we zijn: Liefde.

29 september 2011

Mannen moeten niet zeuren over liefdesverdriet

Wim de Jong is columnist in het Magazine van de Volkskrant. Al een paar jaar schrijft hij over de tanende liefde van zijn 10 jaar jongere vrouw. Nadat zij bij hem weg is gegaan heeft hij zijn worsteling met zijn liefdesverdriet op schrift gezet in het boek “De Oefenvijftiger”.
De worsteling van Wim wordt met gemengde gevoelens ontvangen door zijn (vrouwelijke) collega’s.

Op 19 september discussiëren de Jong en zijn collega Koole over De Oefenvijftiger bij Pauw & Witteman:
Het leven van de vijftigplusman is niet eenvoudig, beweert Volkskrant-columnist Wim de Jong. Hij treurt over zijn verloren jeugd, twijfelt over gemiste kansen en kleedt zich als een cowboy.
De Jong, zelf 54 jaar, schreef er een boek over: De Oefenvijftiger, belevenissen van een man in midlife.
Wim de Jong moet niet zo zeuren, zegt Corine Koole. De schrijfster van onder meer Hoe mannen liefhebben vindt een klagende vijftigplusman erg onaantrekkelijk. De Jong zou zich beter bezig kunnen houden met mooie verhalen schrijven dan met zwelgen in ongeluk.



Een paar citaten uit wat Malou van Hintum 20-sep-11 schreef in de Volkskrant:
Mensen worden er niet aantrekkelijker op als ze in hun relatie helemaal geen grenzen stellen en hun lot volledig in handen leggen van hun partner. Het zou dan ook jammer zijn als 'de oefenvijftiger' die Wim de Jong presenteert een model wordt dat navolging krijgt. Mannen moeten niet trutten. Dat wil niet zeggen dat ze niet mogen aarzelen, twijfelen, of de dingen nog eens van een andere kant bekijken. Maar ze moeten niet huiselijke seks kopen met een pakje sigaretten of stukje kaas, een liposuctie nemen om hun vrouw te behagen, of hun ogen - in De Jongs geval zonder succes - laten laseren omdat mevrouw de geliefde een bril niet meer sexy vindt. Grow up!  

Ruggengraat
Tegenwoordig barst het van de mensen rond de vijftig die nog één keer het roer omgooien in de hoop nu eindelijk een Verstandige Keuze te maken. Die maak je niet wanneer je zelf je rug niet recht, maar toelaat dat je speelbal bent van de beslissingen en emoties van iemand anders. Zelfrelativering gecombineerd met een gezond gevoel voor eigenwaarde zijn geen garantie om een midlifecrisis te ontlopen, maar ze helpen wel om je erin staande te houden. En nee, dat is niet eenvoudig. Dan mag je heus van je stuk zijn, en het even allemaal niet meer zo goed weten. Maar een beetje ruggengraat helpt wel om te voorkomen dat je op den duur je zelfrespect verliest, en niets anders kunt dan afwachten: afwachten of mevrouw De Jong je weer in genade aanneemt.




Een gebroken hart is een ingrijpende gebeurtenis in een mensenleven, omdat je niet alleen te maken hebt met het verdriet en het gemis maar ook met gevoelens van onmacht, falen, schaamte en een gebrek aan zelfvertrouwen. Toch is het mogelijk op een zinvolle wijze met deze gevoelens om te gaan, waardoor je er uiteindelijk gelukkiger en sterker door wordt. Susan Piver beschrijft vanuit haar eigen ervaring hoe je een pijnlijke ervaring als een gebroken hart kunt omzetten in een bron van positieve levenskracht.



Misschien een troost voor Wim de Jong, zijn Volkskrant collega Wilma de Rek legt uit waarom winnaars vaak de echte losers zijn. In een interview: "Diep in veel mensen blijkt de angst te schuilen die ik ook ken: op een dag val ik door de mand. Op een dag komen ze erachter dat ik eigenlijk niks kan. Wat zullen ze lachen. Ik zou dolgraag zeggen dat ik mijn losergevoel volledig heb overwonnen. Maar dat is niet zo. Mijn gehunker naar erkenning, waardering, bevestiging en al die andere hinderlijke dingen is geen gram minder geworden. Het enige verschil met een jaar geleden is dat ik er gelukkig niet meer mee zit."

23 februari 2011

Liefde, lust en onbevredigend verlangen vanuit het perspectief van een man

Marion Bloem is psycholoog, kunstenares en schrijfster, o.a. van Als je man verandert.
Het boek gaat over de lichamelijke en geestelijke veranderingen die mannen doormaken wanneer ze prostaatkanker krijgen en daarvoor (chemisch) behandeld worden.

Haar laatste boek, Meer dan mannelijk, gaat over liefde, lust en onbevredigend verlangen vanuit het perspectief van een man.
Ze is veertig jaar samen met haar man, hoogleraar Ivan Wolffers, die prostaatkanker heeft door- en overleefd.
Zelf schreef Wolffers daarover dit boek:



In HP/de Tijd schrijft Marion Bloem over haar boek en leerervaringen: “Maar je leert ook over de grenzen tussen lust en zuivere liefde. Je leert wat er gebeurt als de grote mannelijke drijfveer – testosteron – verdwijnt en een man die behoefte om te winnen, om belangrijk te zijn – die extraversie, besluitvaardigheid en seksuele behoefte – verliest. En je leert in hoeverre je nog meetelt. Voor vrouwen gaat het vaak niet eens om seks. Ze willen alleen weten dat ze die man nog kunnen hebben.”

De hoofdpersoon in "Meer dan mannelijk" doet alles voor die ene vrouw, vernoemd naar de vulkaan Etna als metafoor voor de grote, allesomvattende liefde waarbij lust en liefde één worden. Volgens Bloem is dat een onmogelijke liefde.
Logisch, want liefde zonder vrijheid is gedoemd uit te doven. Waar het om gaat is hoe die twee te combineren.

9 februari 2011

Jan & Saskia over seks en liefde

Waarom zijn vrouwen nooit gelukkig met hun lichaam? Waarom kunnen mannen hun huis niet gezellig maken? En waarom willen mannen zo graag aanpappen met 'jonge hertjes'? En waarom kunnen vrouwen zich niet haasten?
Maar (weer?) nieuw op de liefdesmarkt is de rijpere vrouw (cougar, poema, FAYM of milf) die op zoek is naar een veel jongere kerel en door hem ook wordt gewaardeerd.

Thrillerschrijfster Saskia Noort en de Playboy-hoofdredacteur Jan Heemskerk vroegen elkaar per brief alles wat ze altijd al wilden weten over de andere sekse en de ervaringskundigen gaven vervolgens onverbiddelijk eerlijk antwoord op de vragen van de ander. In de Volkskrant van 5 februari 2011 een voorbeeld van hun uitwisseling over de vraag “waarom vrouwen van jonge mannen houden”.
"Lang zal het dus niet meer duren voor elke man weet dat vrouwen enkel en alleen drammen om daarmee de mannelijkheid van hun vent te testen. Of dat 'leugenachtige' mannen complete dubbellevens leiden is omdat ze vanuit de goedheid van hun hart zowel hun minnaressen als hun echtgenote gelukkig willen maken. En daarvoor zou best wat meer waardering mogen zijn.
Saskia slaat hard terug: “wij en de jonge mannen, wij willen leven en liefde in vrijheid. Ze willen eeuwig jongen zijn, wij eeuwig meisje. Het is de perfecte match en ik zweer het je vriend, het gaat nog veel erger worden, let op mijn woorden.”



Wild Things in Captivity by D.H. Lawrence

Wild things in captivity
while they keep their own wild purity
won't breed, they mope, they die.

All men are in captivity,
active with captive activity,
and the best won't breed, though they don't know why.

The great cage of our domesticity
kills sex in a man, the simplicity
of desire is distorted and twisted awry.

And so, with bitter perversity,
gritting against the great adversity,
they young ones copulate, hate it, and want to cry.

Sex is a state of grace.
In a cage it can't take place.

21 november 2009

Het onbehagen van de echte man

Dylan van Rijsbergen schrijft over Het onbehagen van de man, in Vrij Nederland van 21 november 2009 beschrijft Annemiek Leclaire naar aanleiding daarvan de man 3.0.
De man 1.0 is een traditionele man; de man 2.0 een moderne man die geëmancipeerd is en de man 3.0 is de man die alle conflicterende verwachtingen aan de kant heeft geschoven en zelf bewust een individuele mix van eigenschappen heeft gekozen.
Gemeenschappelijk hierin is dat de ideale man zelf bepaalt welke rol hij speelt. Verschillend is de verwachting van de vrouw. Sommige moderne vrouwen willen dat een man echt is, ook wel authentiek of integer genoemd. Die behoefte gaat gelijk op met haar eigen ontwikkeling.
Wat was er mis met eerder versies van de man? De moderne man zou onverantwoordelijk zijn, onzeker en overgevoelig. In een ideale ontwikkeling differentieert een puber eerst en convergeert later als volwassene. Anders en op een ouderwetse manier gezegd: onderzoekt alles en behoudt het goede. Een aantrekkelijke man durft dus te onderzoeken en weet te kiezen wat voor hem kwaliteit heeft. De verschijningsvorm van die man is elke keer anders.
De rol van de traditionele man (niet de mens) lijkt uitgespeeld. Dat is misschien wel minder dramatisch dan het lijkt. Want het spelen van rollen is vooral bedoeld voor acteurs. En schuilt er een acteur in iedere man? Is jezelf zijn misschien soms niet aantrekkelijker?
De emancipatie schrijdt voort en vrouwen zijn steeds minder afhankelijk geworden van mannen voor het krijgen van kinderen, inkomen en technische ondersteuning etc.. Mannen die zich vervolgens afhankelijk opstellen, kunnen het in de ogen van vrouwen schudden.
Er zijn nog steeds mannen die de flexibiliteit lijken te missen om in te spelen op de moderne omgangsvormen tussen man en vrouw. Net als vroeger moet je kunnen communiceren, maar de inhoud van de boodschap moet minder gericht zijn op imponeren, maar moet nu bevestigen dat er een verbinding zou kunnen zijn. Dus wel een passie en liefst ook een missie hebben, maar ook kunnen luisteren en geen oplossingen aandragen. Zijn onbehagen over tegenstrijdige eisen door de vrouw beëindigt hij door een keuze te maken. En daarmee is er eigenlijk niets nieuws onder de zon.



Misschien is dit boek iets voor Volkskrant columnist Wim de Jong, die een twijfelaar van beroep is en zichzelf een oefenvijftiger noemt:

11 februari 2009

De vrouw is aan het puberen en de man aan het remanciperen

"Als de onderdrukker (man) wegvalt, dan gaat de onderdrukte (vrouw) zich gedragen als de onderdrukker". "Vrouwen veranderen, ze zijn bevrijd, maar slaan door, het is een complot, er moet een nieuwe balans komen". "Mannen hebben van vrouwen taken overgenomen, zijn voortrekker in de emancipatie, maar worden daar niet voor gewaardeerd".

Remco Veldhuis en Richard Kemper zijn de mannen achter het cabaretduo Veldhuis & Kemper. Ze doen momenteel try-outs van hun nieuwe voorstelling We moeten praten. Ze waren te gast bij Pauw en Witteman. De site meldt: “In hun nieuwe theaterprogramma staat de man centraal, en dan vooral de 'ontmannelijking' van de man. Na het feminisme en de metroman weten mannen niet meer wat ze zijn en wat er van ze verwacht wordt. Zijn de heren zelf ook de weg kwijt?”

De uitspraak “de man wil remanciperen” is afkomstig van een training die wordt gegeven aan mannen door de makers van de site Remancipatie. Op deze site staat te lezen:
Remancipatie betekent meer aandacht voor de mannelijke kant van de maatschappij.
We hebben in onze westerse samenleving geen inwijding tot man meer. Mannen van nu zijn hun hele leven 'ondergedompeld' geweest in het publieke debat over vrouwelijke normen en waarden en zijn daardoor, ongemerkt, het contact met hun mannelijke kern verloren. Gewoon omdat er geen aandacht aan besteed is. Dat is volledig ongemerkt gebeurd, en de kans is groot dat de meeste mannen zich hier totaal niet van bewust zijn. Een druppel weet ook niet dat hij in de oceaan zit.
Vrouwen hebben het inmiddels gemerkt en klagen dat er: ‘Gewoon geen leuke mannen meer zijn.’ Nu zitten er altijd twee kanten aan een medaille, maar als we ons richten op de mannelijke kant, dan hebben ze gelijk.



3 februari 2009

De economische zeepbel weerspiegeld in de vrouwelijke ego

De hoorn des overvloeds in een andere vorm vaak afgebeeld aan de voeten van vrouwe Justitia
Het kapitalistische denken beïnvloedt ook de manier waarop mensen de waarde van elkaars handelen beoordelen. Nu veel vrouwen meer inkomen verdienen dan hun partners lopen ook veel mannen het risico dat er getwijfeld gaat worden aan hun mannelijkheid. (Economische) macht erotiseert, maar de hier bedoelde aantrekking wordt eerder gezocht in de werkrelatie dan gevonden in de partnerrelatie.
Narcisme is de laatste twintig jaar met 67 procent toegenomen, concluderen de hoogleraren psychologie Jean Twenge en Keith Campbell, voornamelijk onder vrouwen. Steeds meer vrouwen vinden zichzelf slimmer, aantrekkelijker en getalenteerder dan ze daadwerkelijk zijn.
Wanneer de vrouwen ook nog eens komen van een lage inkomenspositie en veel hoger uitkomen dan hun partner, komt de vraag op of zij wel de juiste partner hebben gekozen. Vrouwen zijn soms net mannen.
Deze vraag wordt nog pregnanter wanneer de mannen de "hoorn des overvloeds (zie afbeelding)" gebruiken om zelf een stapje terug te doen in hun inspanning om geld te verdienen. Daar is op zich weinig mis mee, maar wanneer hun eega de indruk krijgt dat zij vervolgens nog harder moet gaan werken, dan komt de grens van haar belastbaarheid in zicht en raakt zij geprikkeld. "Jij dwingt mij om mijn mannelijke kant te laten prevaleren terwijl ik liever mijn vrouwelijke kant laat zien", krijgt hij te horen. Zij is gewend om onder hoge werkdruk veel werk te verzetten en zij verwacht dezelfde voortvarendheid van het thuisfront. Thuis is om te ontspannen en dat zij soms haar werkstress op een kleinerende wijze afreageert op hem is voor haar niet meer dan gerechtvaardigd, want "wie betaalt die bepaalt". Zij wil dat hij naar haar pijpen danst.

De situatie die ontstaat lijkt een beetje op een gespiegelde situatie van wat Freud over een bepaalde fase in de kindertijd aanduidde met "penisnijd" en "castratieangst". De spiegeling zou je "penisverwijt" en "castratiedwang" kunnen noemen. De vrouw verwijt de man dat zij een mannelijke kant krijgt opgedrongen en de man wordt door vrouw met respectloze opmerkingen "gecastreerd". Door hem voor "lul" te zetten probeert ze hem te dwingen om zijn mannelijke rol in te vullen en haar te ontslaan van haar mannelijke zorgverplichting.
Het moge duidelijk zijn dat beide partners hierin hun eigen verantwoordelijkheid moeten nemen om boven dit onverwerkte deel van hun kindertijd uit te groeien.



Voordat beide (v)echtgenoten het in de gaten hebben is de zeepbel van de illusie, dat de relatie een geëmancipeerde economisch eenheid is, gebarsten.
Laurence J. Peter beschreef een organisatorische wet die vrij vertaald naar de relatie luidt "In een hiërarchie stijgt elk deelnemer tot zijn of haar niveau van incompetentie". Deze wet staat bekend als het Peter principle. In een relatie functioneren beide partners oorspronkelijk tot ieders tevredenheid. Enthousiast en ambitieus wordt een stap hoger gedaan tot het niveau waarop het spaak loopt. En dan is een stap terug niet meer zo voor de hand liggend. Het kost geld en de kosten van wat nog meer verloren dreigt te gaan zijn niet zo gemakkelijk zichtbaar te maken op de balans.

Uiteraard zal zij bespreekbaar maken dat de balans zoek is en dat ook zij graag een stapje terugdoet in de ratrace. Hun mannen zullen beamen dat het mooi zou zijn als de balans weer hersteld wordt, maar dan slaat de economische crisis toe of is het gezien hun leeftijd toch niet zo gemakkelijk om een passende baan te vinden. Zij verliezen hun baan of krijgen minder kansen om een betere positie te verwerven.
En dan begint de ellende. Doen de mannen wel voldoende hun best om de balans te herstellen of doen zij wel voldoende waardevolle pogingen om de onbalans te compenseren? En zien de vrouwen wel de waarde van de niet-economische inbreng in de relatie?
Dichter Lucebert zei al “Alles van waarde is weerloos”. In het licht van alles in termen van geld te zien en de onzekere financiële toekomst is het niet gemakkelijk om precies op de grens te gaan zitten van wat je nodig hebt. Misschien is enige financiële reserve door wat meer te gaan en blijven werken wel een veel veiliger strategie.
Eigenlijk gaat het om liefde, die de vrouw het beste allereerst aan zichzelf kan geven. Maar zij kiest ervoor om zichzelf over te slaan en het via de omweg van de partner en het gezin te krijgen. Deze beslissing tot de omweg komt voort uit de kindertijd. De liefde die voor zichzelf bedoeld is wordt omgeleid naar de zorg voor anderen. Maar als zij niet goed aangeeft (en zich realiseert) wat ze zelf nodig heeft, dan krijgt ze onvoldoende terug. De oorspronkelijke passie wordt (uit)gedoofd door een oplaaiende haat, een (zelf)destructieve ramkoers en het resulterende, zwakke gevoel wordt niet herkend en juist benoemd.
Dan hangt het van het geduld, de realiteitszin, de zelfkennis van de partners, hun emotionele zelfbeheersing, volwassenheid en integriteit van hun communicatie af of deze situatie tot een relatiecrisis leidt of tot een schikking.
Dat zijn nogal wat factoren waarop het fout kan gaan. En dan hebben zowel mannen en vrouwen weinig voorbeelden van de vorige generatie waaraan zij zich op een positieve manier kunnen spiegelen. De status van huisman is nu eenmaal niet erg hoog. Hij lijkt al snel een uitvreter. Voor de man geen Simone de Beauvoir die zijn tweede positie waardeert, zoals zij voor vrouwen de verleiding om zich neer te leggen bij de ongelijkheid verdedigde in haar boek de Tweede Sekse.



De oplossing? Die is niet gemakkelijk, maar zal toch moeten worden gevonden in een gemeenschappelijke visie op welke stappen vooruit en welke stapjes terug. Is er nog wel voldoende basis in de relatie om bij elkaar te blijven? Is er eigenlijk wel sprake van passie en liefde of wordt verzorging en liefde door elkaar gehaald? Kan de man zichzelf eerlijk bezien, legt hij zijn overwegingen en emoties eerlijk aan zijn vrouw voor? Hou je voldoende van jezelf om voor jouw behoeften te staan? Nemen beide partners hun verantwoordelijkheid voor hun zelfbeheersing?
Pas dan kunnen ze een balans opmaken van geven en nemen. Dat vraagt inzicht en wellicht vaardigheid onderscheid te kunnen maken tussen welke van de behoeften door de ander te vervullen zijn en welke door zichzelf vervuld dienen te worden. Voor al op dat laatste stuk dient dan ook de moed, wil en discipline aanwezig te zijn om daarvoor te zorgen (aan te werken). Dat vraagt het verlaten van de slachtoffer positie en de bereidheid een stap hoger te doen in termen van autonomie en verantwoordelijkheid of volwassenheid. Dat vraagt op zijn beurt weer om voltooid ‘emotiewerk’ om in termen van Marinus Knoope te spreken. Bij voorbeeld de handeling van vergeven van de veroorzaker van de kwetsuur of pijn, die iemand meeneemt vanuit het verleden; dat vraagt dat iemand zich daarover heeft ontfermt; dat iemand de pijn heeft erkend en omarmt, zodat deze heeft kunnen helen.

Wordt er dan nog steeds getwijfeld aan jouw mannelijkheid? Vraag je dan af tegen welk deel van de vrouwelijke druk je nee kunt zeggen. Kies je het goede deel? Dat vertelt jouw vrouw je door het te accepteren of niet.

Harvey Mansfield schreef een boek over mannelijkheid. Hij stelt dat mannelijkheid en vrouwelijkheid in de ongepolijste vorm tot weinig vrolijkheid stemmen en dat wederzijdse bijschaving aan de orde is. Werk aan de winkel, dus, voor beide seksen!

17 september 2008

Echte mannen doen niet moeilijk over hun gevoelens

Zo blijkt uit een groot landelijk onderzoek waarover Psychologie Magazine in het oktobernummer schrijft.
Opvallend is dat mannen die zichzelf een echte man noemen, minder negatieve emoties ervaart. Hoe mannelijker hij zich voelt des te gelukkiger hij is. Mannelijke mannen blijken ook het minst gesloten over hun gevoelsleven.

Maar liefst 80 procent van de mannen zegt dat hun gevoelsleven dieper gaat dan de buitenwereld denkt. Ze vinden het vooral moeilijk om zich kwetsbaar op te stellen, want gevoelens als angst, onzekerheid en schaamte verbergen ze liever.
Mogelijk ligt de oorzaak hiervan ver in het verleden waarin mannen in gevaarlijke situaties en confrontaties in het nadeel zouden zijn als zij zich onzeker betonen.

Zo’n veertig procent zou zijn gevoelens wel meer willen uiten, maar weet niet hoe. Ook als hij een intieme relatie heeft, houdt hij zijn gevoelens voor zich. Bijna de helft van de mannen spreekt zelfs zijn liefde voor zijn partner niet uit. Dat vrouwen daar moeite mee hebben, blijkt wel, want 68 procent van de mannen heeft wel eens van zijn vrouw te horen gekregen dat hij zijn gevoelens zo weinig laat zien. Ook hier zou wel eens het nadeel van tonen van onzekerheid kunnen zitten. Zou de vrouw wel een kostwinner willen die onzeker is?

Mannen hebben ook moeite om de eigen gevoelens te herkennen. Meer dan veertig procent zegt vaak niet precies te weten wat hij voelt. Oorzaak hiervan kan zijn dat ze weinig getraind zijn in het verwoorden van hun emoties of dat zij tegenstrijdige emoties hebben.



Meer lezen over gevoelens en emoties? Klik hier.

Louis CK kan op humoristische manier mannelijkheid en kwetsbaarheid combineren:

Doorlezen en verdieping? (klik op de labels)

#metoo (2) aandacht (12) aanwezigheid (4) achterdocht (3) ADHD (3) afhankelijkheid (4) afstand nemen (9) agnost (3) agressie (4) alcoholisme (4) alternatieve genezing (3) altruïsme (6) ambitie (3) ander (2) angst (23) angststoornis (1) apofatisch (6) authenticiteit (12) autisme (2) autonomie (4) baclofen (1) balans en evenwicht (35) begeerte (2) behoefte (5) belangen (14) belemmerende overtuigingen (6) beoordelen (5) beslissen (3) betrokkenheid (7) betrouwbaarheid (7) bewustwording (14) bewustzijn (31) bezinning (1) bindingsangst (4) bioscoopfilm (6) biseksualiteit (1) bodhisattva (2) boeddhisme (6) boek (263) borderline (2) brein (2) burn-out (4) castratieangst (1) communicatie (23) compassie (8) competentie (7) competitie (9) complottheorie (4) consumeren (7) coping (1) creationisme (1) creativiteit (4) crisis (7) dans (3) daten (6) demagogie (4) denken (12) denkfouten (5) deugd (8) deugdzaamheid (3) diagnose (7) dialoog (5) dieren (3) discipline (1) dooddoener (4) drama (2) drogredenen (4) drugsgebruik (6) DSM (5) dualisme (4) duurzaamheid (3) dwangstoornis (2) echt (6) eenheid (28) eenzaamheid (9) eerste indruk (1) ego (50) eigenschappen (3) eigenwaarde (4) emancipatie (9) emergentie (2) emotie (16) empathie (2) en-en (24) endogene depressie (3) energie (11) epidemie (1) ergernis (1) erkenning (6) ethiek (6) etiquette (7) euthanasie (2) evenwaardigheid (37) evolutie (21) extraversie (3) faalangst (1) fabel (1) facelift (1) filmpje (112) filosofie (16) flirten (1) fraude (10) Freud (3) functioneren (5) gebreken (1) gedrag (2) gedragsverandering (6) geduld (3) geest (4) geheugen (3) gekwetstheid (5) geld (7) gelijk hebben of gelijk krijgen (12) gelijkmoedigheid (4) geloven (17) geluk (49) genoeg (1) genot (1) Gestalt (1) Getuige (4) gevoelens (35) gezag (4) gezichtsverlies (2) gezondheid (8) gezondheidszorg (1) GGz (3) GHB (1) go with the flow (4) God (35) goedgelovigheid (5) gokken (1) grenzen (6) handleiding (1) hechting (2) hedonisme (1) heelheid (8) helderziendheid (1) hersenen (4) hier en nu (8) holisme (3) homoseksualiteit (1) hoofdzonde (3) hoogsensitiviteit (1) hufterigheid (2) hulpverlening (2) humor (16) ideaalbeeld (3) identificatie (9) identiteit (10) ik-boodschap (1) illusie (13) imago (6) individualisme (4) innerlijke vrijheid (14) integriteit (4) Intelligent Design (2) Internet (6) intuïtie (11) InZicht (12) islam (2) jaloezie (3) jeugd (1) jezelf worden en zijn (15) jongeren (3) karakter (2) katafatisch (1) kenmerken (3) kiezen (14) kind (13) kosten (1) kracht (5) Krishnamurti (2) kuddegedrag (2) kwakzalverij (2) kwaliteit (17) kwetsbaarheid (8) leegte (12) leiderschap (5) leugens (12) levensfase (3) levenskunst (5) levensstijl (1) levensvragen (3) levensweg (3) licht (3) liefde (104) liefdesverdriet (5) lijden (2) loslaten (19) lust (4) macht (27) machtsstrijd (5) magisch denken (6) man-vrouw verschillen (19) mannelijkheid (10) mannen (5) media (12) meditatie (15) memen (2) metafoor (2) metafysica (4) mildheid (1) milieu (1) mindfulness (3) misbruik (4) mobiel (1) model (1) moraliseren (4) motto (1) multitasken (1) mushotoku (2) mystiek (5) nabijheid (1) narcisme (5) natuur (3) negatieve (15) neti neti (4) neuroticisme (1) niet doen (25) NLP (1) non-duaal bewustzijn (3) non-dualiteit (36) occupybeweging (2) omdenken (4) omgangsregels (3) onderwijs (2) onderzoek (12) ongelukkig zijn (3) onmacht (4) ontrouw (1) ontwikkeling (11) onverwerkt kindertrauma (2) onzichtbaar (1) oordeel (17) opvoeding (10) orgasme (3) Osho (8) ouderen (4) overbelasting (1) overgave (5) overgewicht (1) overheid (3) overvloed (7) paradox (24) Pareto principe (1) partnerkeuze (5) passie (2) pedagogie (2) penisnijd (1) perfectie (3) personeelsbeleid (2) persoonlijkheid (6) persoonlijkheidsstoornis (4) pesten (4) Peter principle (2) pijnlichaam (8) politiek (17) positieve (12) privacy (1) processie (2) projectie (10) psychiatrie (7) psychofarmaca (2) psychose (2) psychotherapie (3) puberen (3) reductionisme (1) reïncarnatie (2) relatie (24) relatievaardigheid (7) remancipatie (1) respect (25) riagg (1) rijkdom (2) rol (4) romantiek (5) ruzie (6) samensmelten (10) schaamte (2) scheiden (3) schelden (1) schizofrenie (2) schouwen (4) schrijfdrang (2) schuld (5) sedatie (1) seks (24) seksuele voorlichting (1) selectie (4) sociale druk (2) solidariteit (1) somberheid (2) soulmate (1) spiegelogie (7) spijt (3) spiritualiteit (51) sport (1) spreekwoorden (1) sprong (2) statistiek (1) status (2) sterven (7) stigma (2) stilte (12) Stockholm-syndroom (1) straling (1) strategie (2) stress (6) synchroniciteit (8) Taoïsme (17) tederheid (1) Tegenwoordigheid (2) The Secret (4) The Work (1) therapeutische gemeenschap (1) therapie (2) tijdgeest (3) toeval (5) Tolle (22) transcenderen (6) transformatie (6) transparantie (3) trend (3) tunnelvisie (1) twijfel (6) UFO (1) verandering (3) verantwoordelijkheid (14) verbinding (31) vergeten (2) verlangen (7) verlatingsangst (1) verleiding (4) verlichting (16) verliefdheid (6) verlies (2) vermaatschappelijking (1) vermijding (1) vermoeidheid (2) verslaving (12) vertrouwen (17) verveling (2) verwerking (1) vicieuze cirkel (1) voeding (4) voelen (5) volgzaamheid (2) vooroordelen (1) vragenlijst (5) vrije wil (7) vrijen (4) vrijheid (84) vrouwelijkheid (4) waarheid (32) waarneming (8) ware (12) wezen (3) wijsheden (11) wilskracht (3) woede (4) wraak (1) wu wei (17) yin en yang (4) zelfbeheersing (5) zelfbevestiging (5) zelfbewustzijn (6) zelfdoding (5) zelfkennis (17) zelfkritiek (3) zelfoverschatting (4) zelfrealisatie (10) zelfvertrouwen (5) zelfverwerkelijking (1) zelfwaardering (5) Zen (3) ziel (15) Zijn (14) zin van het leven (9) zorgvuldigheid (5)

Zoeken in dit blog

Bronnen, links en reacties

Er wordt zoveel mogelijk naar de bron van een bericht gelinkt, maar wanneer deze is opgeheven wordt de link verwijderd.
Feedback en melding van onvolkomenheden zijn welkom en mogelijk via e-mail.

Disclaimer

Veel bijdragen op dit blog gaan over ongrijpbare begrippen als waarheid, vrijheid of liefde. Door onwaarheden te ontdekken die ons gevangen houden, kan waarheid meer zichtbaar worden en kunnen we ons bevrijden van de angst dat we afgescheiden zijn.
Vrij naar Wittgenstein: "van dat, waarover niet kan worden gesproken, zwijgen wij". Al het overige is bespreekbaar.
"In onwetendheid ben ik iets; in inzicht ben ik niets; in liefde ben ik alles" Rupert Spira.

Blogarchief