Zonder vrijheid geen liefde en zonder liefde geen vrijheid

Het gezonde midden tussen betrokkenheid en afstand houden

Nu met de coronacrisis houden we voor de veiligheid anderhalve meter afstand ten opzichte van anderen. We tonen met het kiezen van de juiste...

Posts weergeven met het label eigenwaarde. Alle posts weergeven
Posts weergeven met het label eigenwaarde. Alle posts weergeven

29 oktober 2016

Ben ik wel de moeite waard om van te houden?

Van tijd tot tijd geef ik de workshop Belemmerende Overtuigingen voor mensen die willen weten waarom hun relatie geen stand houdt of niet op gang komt.
Bijna altijd komt als belemmerende overtuiging op tafel dat een deelnemer denkt dat hij/zij niet de moeite waard is om van te houden. Uiteraard is mijn reactie niet dat het wel meevalt en dat de persoon alleszins de moeite waard is. Dat is te gratuit, want hij of zij voelt het zo en dat eigenlijk al z’n hele leven lang. Het gaat er ook helemaal niet om een ander het bewijs te leveren dat hij of zij de moeite waard is. Maar het is niet vreemd dat de vergissing wordt gemaakt, want niet alleen in het economische verkeer lijkt alles te gaan over toegevoegde waarde. En relaties hebben onmiskenbaar overeenkomsten met de economie. Voor wat, hoort wat.

Maar waar gaat het wel om? Het is zaak om uit te vinden wie de overtuiging geplant heeft in het hoofd. Na enig zoeken wordt de oorzaak vaak gevonden in de jeugd. Bij de ouders, bij de leraren op de lagere school. Voor de goede orde, dit komt vaker voor bij de oudere generatie dan bij jongeren. De jongere generatie wordt eerder onzeker van het tegenovergestelde? Zij worden bejubeld zonder een tegenprestatie. Waarom hebben onderen dit wel moeten slikken? Vroeger waren er veel grote gezinnen en was de boodschap dat je liefde moest verdienen. Zo probeerden drukbezette ouders en leraren kinderen te disciplineren. Kinderen werden onzeker gemaakt en gehouden omdat ze zo veel rustiger en stiller waren.

Het is geen fraaie manier om kinderen in het gareel te houden, want het effect tientallen jaren later is desastreus. Wat het doet is dat mensen bij het eerste de beste signaal -dat een relatie niet vanzelf gaat- gaan denken dat het aan hen ligt. In plaats te gaan zoeken naar een andere manier van communiceren en de relatie te redden of vlot te trekken, trekken de partners hun eigen waarde in twijfel. En die waarde is ongrijpbaar.

Voor het laten stromen van liefde in een relatie is de twijfel of je voor de ander de moeite waard bent volkomen overbodig. Laat staan dat je het bewijs zo moeten leveren. Probeer ook zelf minder te oordelen, over jezelf en over de ander.
We kunnen de stroom van liefde belemmeren door zelf onnodig blokkades op te werpen. Natuurlijk kun je je eigen gedrag monitoren en proberen iets aan je gedrag te doen wanneer je iets niet goed doet. Maar twijfel er niet aan of je de moeite waard bent. Wanneer je goed doet, zul je goed ontmoeten.

9 september 2014

Verleidingskapitaal bij de waardering van liefde

De vrijheid om relaties aan te gaan en af te bouwen is de laatste decennia enorm toegenomen. Dat is prettig, maar soms ook ongemakkelijk want hoe worden we gewaardeerd? Ben ik nog in tel?
Ook de ander zit met die vraag. Gaan we de ander steunen of juist onzeker maken om te voorkomen dat zij voor een ander kiest? Wie is zo sterk dat hij zich aan deze vragen kan onttrekken en zich kwetsbaar kan opstellen? Hoe zorg ik dat ik in relatie blijf? Wat kan ik doen en wat kan ik laten?

Yann Dall'Aglio is een Franstalige spreker op Ted.com die schrijft en spreekt over liefde in het digitale tijdperk.
Via de observatie dat iedereen gewaardeerd en begeerd wil worden, komt hij aan het eind van zijn voordracht bij Ted.com tot de oproep tot tederheid en zelfspot om de liefde te redden uit dat economische getouwtrek met opschepperij en narcisme.


"Op de vrije markt van de individuele verlangens, prijs ik me elke dag in de markt. Vandaar de angst van de hedendaagse mens. Zijn obsessie: ben ik begerenswaardig? In welke mate? Hoeveel mensen houden van me? En hoe reageert hij op die angst? Door op hysterische wijze symbolen van begeerlijkheid te verzamelen. Die verzameling noem ik, en anderen met mij, het verleidingskapitaal."

"Er is een andere manier mogelijk om de liefde te vatten. Hoe dan? Hoe weersta je de hysterische roep om gewaardeerd te worden? Door mijn nietigheid te beseffen. Juist. Ik ben niets. Maar wees gerust: jullie ook. We zijn allemaal niets.
Die nietigheid is eenvoudig te bewijzen. Om gewaardeerd te worden, vraag ik dat de ander mij begeert, dus dat betekent dat ik zelf geen waarde heb, ik heb op zich geen waarde. We doen allemaal alsof we een idool hebben. We doen alsof we een idool zijn voor iemand anders, maar eigenlijk spelen we allemaal vals, zoals de man die onverschillig door de straat flaneert, terwijl hij er alles aan doet opdat alle blikken zijn kant zouden uitgaan.
Je bewust worden van dat veralgemeende valsspelen, dat ons allen aangaat, zou rust brengen in onze amoureuze verhoudingen. Het is omdat ik bewonderd wil worden, van top tot teen, en bevestigd in al mijn keuzes, dat er een hysterie van de verleiding bestaat. Ik wil perfect lijken opdat de ander van mij zou houden. Ik wil dat hij perfect is opdat hij me in mijn waarde zou bevestigen. Dat zorgt voor koppels die geobsedeerd zijn door prestatie en die elkaar bij de minste wanprestatie laten zitten.
Tegen die houding roep ik de hulp in van de tederheid, van de liefde als tederheid. Wat is tederheid? Teder zijn, is de zwaktes aanvaarden van het beminde wezen. Je moet je daarom niet omscholen tot een triest koppel hulpverleners. Daar heb je niet veel aan. Er zit juist veel charme en plezier in de tederheid. Ik denk met name aan een soort humor, dat helaas weinig beoefend wordt, een soort poëzie van de veronderstelde onhandigheid.
Ik denk aan de zelfspot. Voor een koppel dat niet meer ondersteund wordt door de vereisten van de traditie, is zelfspot volgens mij dé manier om stand te houden."

Tot zover Dall'Aglio.

Arnon Grunberg schrijft in zijn voetnoot op de voorkant van de Volkskrant over het tegenovergestelde van waardering over en weer, namelijk elkaar omlaag halen:
"Wederzijdse destructie is verslavend, en heeft rationele verklaringen: de angst voor verlies".
"Vergeet ook niet dat de twijfels van de man aan zijn seksuele vermogens een onvermijdelijk neveneffect zijn van het beschavingsproces. Het seksuele vermogen van de man is op zijn best overwonnen twijfel. Misschien zoekt hij bevestiging van die twijfel in zijn partner.
Niets voorstellen is uiteindelijk een opluchting. In die opluchting schuilt het genot van het masochisme.
De liefde, zowel eros als caritas, heeft een masochistische kern."

Tot zover Grunberg.

In een goede relatie floreren liefde en vrijheid, vooral wanneer deze ongrijpbare concepten goed worden gekoppeld.
Liefde en eigenwaarde hebben niet veel met elkaar te maken. Maar het proces van onderzoeken en ontwikkelen daarvan houdt in zowel het gevoel van eigenwaarde te vergroten als het weer los te laten. Eigenwaarde maakt dat je voor jezelf opkomt, maar jezelf opofferen ("even niets zijn") is ook waardevol.
Een deel van onze individuele inzet in een relatie is om het leven door te geven. Daarvoor geef je vrijheid tijdelijk op en helpt liefde om gemotiveerd te blijven. De dood en daarmee het einde aan een relatie komt onvermijdelijk, je kunt deze hoogstens uitstellen. Maar het aanhouden van een relatie om het bewijs te blijven zoeken dat je begerenswaardig bent en om jouw eigenwaarde alsmaar te vergroten, kan tamelijk zinloos zijn. Dan kun je beter kiezen voor de vrijheid en ondertussen tederheid en zelfspot behouden. De kracht om die keuze opnieuw te kunnen maken maakt je begerenswaardig.

3 februari 2009

De economische zeepbel weerspiegeld in de vrouwelijke ego

De hoorn des overvloeds in een andere vorm vaak afgebeeld aan de voeten van vrouwe Justitia
Het kapitalistische denken beïnvloedt ook de manier waarop mensen de waarde van elkaars handelen beoordelen. Nu veel vrouwen meer inkomen verdienen dan hun partners lopen ook veel mannen het risico dat er getwijfeld gaat worden aan hun mannelijkheid. (Economische) macht erotiseert, maar de hier bedoelde aantrekking wordt eerder gezocht in de werkrelatie dan gevonden in de partnerrelatie.
Narcisme is de laatste twintig jaar met 67 procent toegenomen, concluderen de hoogleraren psychologie Jean Twenge en Keith Campbell, voornamelijk onder vrouwen. Steeds meer vrouwen vinden zichzelf slimmer, aantrekkelijker en getalenteerder dan ze daadwerkelijk zijn.
Wanneer de vrouwen ook nog eens komen van een lage inkomenspositie en veel hoger uitkomen dan hun partner, komt de vraag op of zij wel de juiste partner hebben gekozen. Vrouwen zijn soms net mannen.
Deze vraag wordt nog pregnanter wanneer de mannen de "hoorn des overvloeds (zie afbeelding)" gebruiken om zelf een stapje terug te doen in hun inspanning om geld te verdienen. Daar is op zich weinig mis mee, maar wanneer hun eega de indruk krijgt dat zij vervolgens nog harder moet gaan werken, dan komt de grens van haar belastbaarheid in zicht en raakt zij geprikkeld. "Jij dwingt mij om mijn mannelijke kant te laten prevaleren terwijl ik liever mijn vrouwelijke kant laat zien", krijgt hij te horen. Zij is gewend om onder hoge werkdruk veel werk te verzetten en zij verwacht dezelfde voortvarendheid van het thuisfront. Thuis is om te ontspannen en dat zij soms haar werkstress op een kleinerende wijze afreageert op hem is voor haar niet meer dan gerechtvaardigd, want "wie betaalt die bepaalt". Zij wil dat hij naar haar pijpen danst.

De situatie die ontstaat lijkt een beetje op een gespiegelde situatie van wat Freud over een bepaalde fase in de kindertijd aanduidde met "penisnijd" en "castratieangst". De spiegeling zou je "penisverwijt" en "castratiedwang" kunnen noemen. De vrouw verwijt de man dat zij een mannelijke kant krijgt opgedrongen en de man wordt door vrouw met respectloze opmerkingen "gecastreerd". Door hem voor "lul" te zetten probeert ze hem te dwingen om zijn mannelijke rol in te vullen en haar te ontslaan van haar mannelijke zorgverplichting.
Het moge duidelijk zijn dat beide partners hierin hun eigen verantwoordelijkheid moeten nemen om boven dit onverwerkte deel van hun kindertijd uit te groeien.



Voordat beide (v)echtgenoten het in de gaten hebben is de zeepbel van de illusie, dat de relatie een geëmancipeerde economisch eenheid is, gebarsten.
Laurence J. Peter beschreef een organisatorische wet die vrij vertaald naar de relatie luidt "In een hiërarchie stijgt elk deelnemer tot zijn of haar niveau van incompetentie". Deze wet staat bekend als het Peter principle. In een relatie functioneren beide partners oorspronkelijk tot ieders tevredenheid. Enthousiast en ambitieus wordt een stap hoger gedaan tot het niveau waarop het spaak loopt. En dan is een stap terug niet meer zo voor de hand liggend. Het kost geld en de kosten van wat nog meer verloren dreigt te gaan zijn niet zo gemakkelijk zichtbaar te maken op de balans.

Uiteraard zal zij bespreekbaar maken dat de balans zoek is en dat ook zij graag een stapje terugdoet in de ratrace. Hun mannen zullen beamen dat het mooi zou zijn als de balans weer hersteld wordt, maar dan slaat de economische crisis toe of is het gezien hun leeftijd toch niet zo gemakkelijk om een passende baan te vinden. Zij verliezen hun baan of krijgen minder kansen om een betere positie te verwerven.
En dan begint de ellende. Doen de mannen wel voldoende hun best om de balans te herstellen of doen zij wel voldoende waardevolle pogingen om de onbalans te compenseren? En zien de vrouwen wel de waarde van de niet-economische inbreng in de relatie?
Dichter Lucebert zei al “Alles van waarde is weerloos”. In het licht van alles in termen van geld te zien en de onzekere financiële toekomst is het niet gemakkelijk om precies op de grens te gaan zitten van wat je nodig hebt. Misschien is enige financiële reserve door wat meer te gaan en blijven werken wel een veel veiliger strategie.
Eigenlijk gaat het om liefde, die de vrouw het beste allereerst aan zichzelf kan geven. Maar zij kiest ervoor om zichzelf over te slaan en het via de omweg van de partner en het gezin te krijgen. Deze beslissing tot de omweg komt voort uit de kindertijd. De liefde die voor zichzelf bedoeld is wordt omgeleid naar de zorg voor anderen. Maar als zij niet goed aangeeft (en zich realiseert) wat ze zelf nodig heeft, dan krijgt ze onvoldoende terug. De oorspronkelijke passie wordt (uit)gedoofd door een oplaaiende haat, een (zelf)destructieve ramkoers en het resulterende, zwakke gevoel wordt niet herkend en juist benoemd.
Dan hangt het van het geduld, de realiteitszin, de zelfkennis van de partners, hun emotionele zelfbeheersing, volwassenheid en integriteit van hun communicatie af of deze situatie tot een relatiecrisis leidt of tot een schikking.
Dat zijn nogal wat factoren waarop het fout kan gaan. En dan hebben zowel mannen en vrouwen weinig voorbeelden van de vorige generatie waaraan zij zich op een positieve manier kunnen spiegelen. De status van huisman is nu eenmaal niet erg hoog. Hij lijkt al snel een uitvreter. Voor de man geen Simone de Beauvoir die zijn tweede positie waardeert, zoals zij voor vrouwen de verleiding om zich neer te leggen bij de ongelijkheid verdedigde in haar boek de Tweede Sekse.



De oplossing? Die is niet gemakkelijk, maar zal toch moeten worden gevonden in een gemeenschappelijke visie op welke stappen vooruit en welke stapjes terug. Is er nog wel voldoende basis in de relatie om bij elkaar te blijven? Is er eigenlijk wel sprake van passie en liefde of wordt verzorging en liefde door elkaar gehaald? Kan de man zichzelf eerlijk bezien, legt hij zijn overwegingen en emoties eerlijk aan zijn vrouw voor? Hou je voldoende van jezelf om voor jouw behoeften te staan? Nemen beide partners hun verantwoordelijkheid voor hun zelfbeheersing?
Pas dan kunnen ze een balans opmaken van geven en nemen. Dat vraagt inzicht en wellicht vaardigheid onderscheid te kunnen maken tussen welke van de behoeften door de ander te vervullen zijn en welke door zichzelf vervuld dienen te worden. Voor al op dat laatste stuk dient dan ook de moed, wil en discipline aanwezig te zijn om daarvoor te zorgen (aan te werken). Dat vraagt het verlaten van de slachtoffer positie en de bereidheid een stap hoger te doen in termen van autonomie en verantwoordelijkheid of volwassenheid. Dat vraagt op zijn beurt weer om voltooid ‘emotiewerk’ om in termen van Marinus Knoope te spreken. Bij voorbeeld de handeling van vergeven van de veroorzaker van de kwetsuur of pijn, die iemand meeneemt vanuit het verleden; dat vraagt dat iemand zich daarover heeft ontfermt; dat iemand de pijn heeft erkend en omarmt, zodat deze heeft kunnen helen.

Wordt er dan nog steeds getwijfeld aan jouw mannelijkheid? Vraag je dan af tegen welk deel van de vrouwelijke druk je nee kunt zeggen. Kies je het goede deel? Dat vertelt jouw vrouw je door het te accepteren of niet.

Harvey Mansfield schreef een boek over mannelijkheid. Hij stelt dat mannelijkheid en vrouwelijkheid in de ongepolijste vorm tot weinig vrolijkheid stemmen en dat wederzijdse bijschaving aan de orde is. Werk aan de winkel, dus, voor beide seksen!

30 augustus 2006

Twijfel aan je eigenwaarde is menselijk

Eigenwaarde is een eigenaardig woord. Het woord wordt niet gespeld als “eigen waarde” maar heeft daar wel mee te maken. Eigenwaarde of intrinsieke waarde is de waarde die een levend wezen heeft los van de waarde die de mens daar zelf aan toekent.
Dat maakt het fenomeen eigenlijk ongrijpbaar, want wanneer je gaat nadenken over je eigenwaarde dan moet je alle interpretaties die je kan verzinnen weggooien om tot de eigenlijke waarde van jezelf te komen.
Dat is onbegonnen werk, want principieel onbegrijpelijk.
Het is dan ook niet vreemd dat mensen twijfelen aan hun eigenwaarde, te meer wanneer zij in hun jeugd die eigenwaarde niet met paplepel ingegoten hebben gekregen. Op zijn mooist krijg je van je ouders onvoorwaardelijke liefde die zo uitwerkt dat je nooit (onterecht) aan (de waarde van) jezelf twijfelt.
Maar ja, dat is theorie. Veel ouders laten maar al te graag hun kroost af en toe twijfelen of zij die liefde wel verdienen. Verdeel en heers is niet alleen politiek op wereldschaal, maar ook een gemakkelijke en gemakzuchtige huiselijke pedagogische truc.

Voor mensen die twijfelen aan hun eigenwaarde is er helaas geen rationeel middel om deze twijfel te stoppen. Geen enkele logische redenering leidt tot bewijs van eigenwaarde. Je moet in jezelf geloven en voor dit geloof is moed en vertrouwen nodig. En dit is des te gemakkelijker op te brengen wanneer je weet dat je integer bent.
Alweer een moeilijk woord “integriteit”. “Integer’ betekent “heel”, in de wiskundige praat je over integers, dat zijn gehele getallen. Heel en integer zijn, betekent dat wat je communiceert over jezelf qua inhoud en betrekking dezelfde boodschap is (niet dubbelzinnig of gebroken is) en strookt met je geweten.

Voor literatuur over zelfvertrouwen, klik hier.

Doorlezen en verdieping? (klik op de labels)

#metoo (2) aandacht (12) aanwezigheid (4) achterdocht (3) ADHD (3) afhankelijkheid (4) afstand nemen (9) agnost (3) agressie (4) alcoholisme (4) alternatieve genezing (3) altruïsme (6) ambitie (3) ander (2) angst (23) angststoornis (1) apofatisch (6) authenticiteit (12) autisme (2) autonomie (4) baclofen (1) balans en evenwicht (35) begeerte (2) behoefte (5) belangen (14) belemmerende overtuigingen (6) beoordelen (5) beslissen (3) betrokkenheid (7) betrouwbaarheid (7) bewustwording (14) bewustzijn (31) bezinning (1) bindingsangst (4) bioscoopfilm (6) biseksualiteit (1) bodhisattva (2) boeddhisme (6) boek (263) borderline (2) brein (2) burn-out (4) castratieangst (1) communicatie (23) compassie (8) competentie (7) competitie (9) complottheorie (4) consumeren (7) coping (1) creationisme (1) creativiteit (4) crisis (7) dans (3) daten (6) demagogie (4) denken (12) denkfouten (5) deugd (8) deugdzaamheid (3) diagnose (7) dialoog (5) dieren (3) discipline (1) dooddoener (4) drama (2) drogredenen (4) drugsgebruik (6) DSM (5) dualisme (4) duurzaamheid (3) dwangstoornis (2) echt (6) eenheid (28) eenzaamheid (9) eerste indruk (1) ego (50) eigenschappen (3) eigenwaarde (4) emancipatie (9) emergentie (2) emotie (16) empathie (2) en-en (24) endogene depressie (3) energie (11) epidemie (1) ergernis (1) erkenning (6) ethiek (6) etiquette (7) euthanasie (2) evenwaardigheid (37) evolutie (21) extraversie (3) faalangst (1) fabel (1) facelift (1) filmpje (112) filosofie (16) flirten (1) fraude (10) Freud (3) functioneren (5) gebreken (1) gedrag (2) gedragsverandering (6) geduld (3) geest (4) geheugen (3) gekwetstheid (5) geld (7) gelijk hebben of gelijk krijgen (12) gelijkmoedigheid (4) geloven (17) geluk (49) genoeg (1) genot (1) Gestalt (1) Getuige (4) gevoelens (35) gezag (4) gezichtsverlies (2) gezondheid (8) gezondheidszorg (1) GGz (3) GHB (1) go with the flow (4) God (35) goedgelovigheid (5) gokken (1) grenzen (6) handleiding (1) hechting (2) hedonisme (1) heelheid (8) helderziendheid (1) hersenen (4) hier en nu (8) holisme (3) homoseksualiteit (1) hoofdzonde (3) hoogsensitiviteit (1) hufterigheid (2) hulpverlening (2) humor (16) ideaalbeeld (3) identificatie (9) identiteit (10) ik-boodschap (1) illusie (13) imago (6) individualisme (4) innerlijke vrijheid (14) integriteit (4) Intelligent Design (2) Internet (6) intuïtie (11) InZicht (12) islam (2) jaloezie (3) jeugd (1) jezelf worden en zijn (15) jongeren (3) karakter (2) katafatisch (1) kenmerken (3) kiezen (14) kind (13) kosten (1) kracht (5) Krishnamurti (2) kuddegedrag (2) kwakzalverij (2) kwaliteit (17) kwetsbaarheid (8) leegte (12) leiderschap (5) leugens (12) levensfase (3) levenskunst (5) levensstijl (1) levensvragen (3) levensweg (3) licht (3) liefde (104) liefdesverdriet (5) lijden (2) loslaten (19) lust (4) macht (27) machtsstrijd (5) magisch denken (6) man-vrouw verschillen (19) mannelijkheid (10) mannen (5) media (12) meditatie (15) memen (2) metafoor (2) metafysica (4) mildheid (1) milieu (1) mindfulness (3) misbruik (4) mobiel (1) model (1) moraliseren (4) motto (1) multitasken (1) mushotoku (2) mystiek (5) nabijheid (1) narcisme (5) natuur (3) negatieve (15) neti neti (4) neuroticisme (1) niet doen (25) NLP (1) non-duaal bewustzijn (3) non-dualiteit (36) occupybeweging (2) omdenken (4) omgangsregels (3) onderwijs (2) onderzoek (12) ongelukkig zijn (3) onmacht (4) ontrouw (1) ontwikkeling (11) onverwerkt kindertrauma (2) onzichtbaar (1) oordeel (17) opvoeding (10) orgasme (3) Osho (8) ouderen (4) overbelasting (1) overgave (5) overgewicht (1) overheid (3) overvloed (7) paradox (24) Pareto principe (1) partnerkeuze (5) passie (2) pedagogie (2) penisnijd (1) perfectie (3) personeelsbeleid (2) persoonlijkheid (6) persoonlijkheidsstoornis (4) pesten (4) Peter principle (2) pijnlichaam (8) politiek (17) positieve (12) privacy (1) processie (2) projectie (10) psychiatrie (7) psychofarmaca (2) psychose (2) psychotherapie (3) puberen (3) reductionisme (1) reïncarnatie (2) relatie (24) relatievaardigheid (7) remancipatie (1) respect (25) riagg (1) rijkdom (2) rol (4) romantiek (5) ruzie (6) samensmelten (10) schaamte (2) scheiden (3) schelden (1) schizofrenie (2) schouwen (4) schrijfdrang (2) schuld (5) sedatie (1) seks (24) seksuele voorlichting (1) selectie (4) sociale druk (2) solidariteit (1) somberheid (2) soulmate (1) spiegelogie (7) spijt (3) spiritualiteit (51) sport (1) spreekwoorden (1) sprong (2) statistiek (1) status (2) sterven (7) stigma (2) stilte (12) Stockholm-syndroom (1) straling (1) strategie (2) stress (6) synchroniciteit (8) Taoïsme (17) tederheid (1) Tegenwoordigheid (2) The Secret (4) The Work (1) therapeutische gemeenschap (1) therapie (2) tijdgeest (3) toeval (5) Tolle (22) transcenderen (6) transformatie (6) transparantie (3) trend (3) tunnelvisie (1) twijfel (6) UFO (1) verandering (3) verantwoordelijkheid (14) verbinding (31) vergeten (2) verlangen (7) verlatingsangst (1) verleiding (4) verlichting (16) verliefdheid (6) verlies (2) vermaatschappelijking (1) vermijding (1) vermoeidheid (2) verslaving (12) vertrouwen (17) verveling (2) verwerking (1) vicieuze cirkel (1) voeding (4) voelen (5) volgzaamheid (2) vooroordelen (1) vragenlijst (5) vrije wil (7) vrijen (4) vrijheid (84) vrouwelijkheid (4) waarheid (32) waarneming (8) ware (12) wezen (3) wijsheden (11) wilskracht (3) woede (4) wraak (1) wu wei (17) yin en yang (4) zelfbeheersing (5) zelfbevestiging (5) zelfbewustzijn (6) zelfdoding (5) zelfkennis (17) zelfkritiek (3) zelfoverschatting (4) zelfrealisatie (10) zelfvertrouwen (5) zelfverwerkelijking (1) zelfwaardering (5) Zen (3) ziel (15) Zijn (14) zin van het leven (9) zorgvuldigheid (5)

Zoeken in dit blog

Bronnen, links en reacties

Er wordt zoveel mogelijk naar de bron van een bericht gelinkt, maar wanneer deze is opgeheven wordt de link verwijderd.
Feedback en melding van onvolkomenheden zijn welkom en mogelijk via e-mail.

Disclaimer

Veel bijdragen op dit blog gaan over ongrijpbare begrippen als waarheid, vrijheid of liefde. Door onwaarheden te ontdekken die ons gevangen houden, kan waarheid meer zichtbaar worden en kunnen we ons bevrijden van de angst dat we afgescheiden zijn.
Vrij naar Wittgenstein: "van dat, waarover niet kan worden gesproken, zwijgen wij". Al het overige is bespreekbaar.
"In onwetendheid ben ik iets; in inzicht ben ik niets; in liefde ben ik alles" Rupert Spira.

Blogarchief