Evenwaardigheid
vrijheid en liefde

Iets uitgestelde betaling van sessies Wat zou er gebeuren wanneer een hulpvrager altijd alleen maar betaalt voor het vorige gesprek, inclusief het kennismakingsgesprek? Dus wanneer de hulpvrager besluit te stoppen, betaalt hij niet het laatste gesprek. Dat betekent dat de hulpverlener al in het kennismakingsgesprek toegevoegde waarde moet leveren die de hulpvrager bereid is te betalen, en dat in het evaluatiegesprek (de laatste sessie) iets aantrekkelijks voor de hulpvrager of voor beiden moet zitten. Dit model heeft enkele unieke voordelen en mechanismen: Betaling voor het kennismakingsgesprek De hulpvrager betaalt voor het kennismakingsgesprek zodra hij besluit door te gaan met de sessies. Dit biedt de hulpverlener financiële zekerheid vanaf het moment dat de hulpvrager verder gaat, zonder directe druk om in dat eerste gesprek al een groot commitment te vragen. Lage drempel om te stoppen Het grootste voordeel is dat de hulpvrager kan besluiten te stoppen zonder voor de ...

Een leugentje voor bestwil? Wie een diagnose krijgt in de hulpverlening mag verwachten dat de vlag de lading dekt. Maar er kunnen omstandigheden zijn wanneer je als hulpvrager of hulpverlener liever onder een ander vlag vaart. Sommige diagnoses uit de DSM-5 worden niet gedekt door de verzekering, maar andere labels, die tot dezelfde aanpak zouden leiden, wel. Er zijn ook labels die bijna letterlijk een zeer groot gewicht op de schouders leggen en dan kan een andere manier van benoemen “verlichting” geven. Tegelijkertijd benadrukt het ook hoe deze verlichting voornamelijk in de geest zit, terwijl de fysieke impact juist letterlijk zwaarder wordt, hoeveel "lichter" het lichaam ook wordt. Sommige patiënten met anorexia, bijvoorbeeld, voelen zich "ontlast" door een diagnose zoals autisme . Dit kan op verschillende manieren werken. Mogelijke effecten van het label autisme Verklaring voor gedrag Een diagnose zoals autisme kan een gevoel van opluchting geven, omdat het ge...

Zonder oordeel een familieopstelling ingaan Familieopstellingen, geleid door een goed opgeleide therapeut, hebben iets mysterieus wanneer uit de opstelling van een groep onbekenden als vanzelf inzicht optreedt voor wat voor de vragensteller al jaren of zelfs generaties een probleem is. Van de website van Indra Thorsten Preiss: De therapeut (begeleider van een Familieopstelling) moet de verleiding kunnen weerstaan te willen helpen, het goed te willen doen en tegen wil en dank een goede oplossing te willen vinden, of een oplossing volgens zijn idealen en eigen voorstelling te willen vinden. Hij mag alleen oplossingen toelaten die zich spontaan aandienen door datgene dat zich via de representanten toont en door datgene wat de cliënt als thema onder ogen wil zien. Dit vraagt van de therapeut een respectvolle terughoudendheid. Om zo te kunnen werken moet een therapeut het gehele familiesysteem tijdens een opstelling in het oog houden. Zijn blik moet ruim zijn. Richt hij zijn aandacht te ste...