Evenwaardigheid
vrijheid en liefde

Maakt een identiteit wel vrij? Vrijheid en onvrijheid horen bij elkaar. Dat klinkt paradoxaal, maar het is essentieel voor ethisch denken: zonder het kader van onvrijheid, de grenzen die we stellen, kan vrijheid geen betekenis hebben. Bij mensen zien we dit duidelijk: een pasgeboren baby kan nog niet kiezen en wordt ingebed in een systeem van zorg, regels en begeleiding, vooral op de schouders van de ouders. Ouders mogen in het begin bepalen hoe het kind wordt grootgebracht binnen redelijke grenzen en altijd met het oog op zijn welzijn. Later neemt de maatschappij stapje voor stapje de verantwoordelijkheid over via onderwijs en andere verplichtingen. De puber wordt langzaam autonoom, maar ook ingebed in het systeem, wat dat ook moge betekenen. Dit laat zien dat tijdelijke onvrijheid niet per se immoreel is; zij maakt deel uit van een systeem dat uiteindelijk vrijheid mogelijk maakt. Wij moeten ons bewust zijn dat iedereen neigingen heeft die hun oorsprong hebben in een ver verleden...

De kunst van telkens opnieuw kiezen Tussen actie en terughoudendheid In tijden van dreigende oorlog klinkt vaak de vraag: wat moeten wij doen? Jongvolwassenen vragen zich af of ze het leger moeten ingaan, of dat er alternatieven zijn. Wat zelden gehoord wordt, is de vraag naar de balans tussen doen en laten. Kunnen we oorlog voorkomen door niet te handelen, door ons te onthouden van bepaalde daden, juist omdat elke daad een nieuwe escalatie kan inluiden? Filosofische stemmen Filosofen als Arendt, Weil, Gandhi en Levinas hebben ieder op hun manier gewezen op de spanning tussen handelen en nalaten. Arendt zag handelen als bron van vrijheid, maar ook als iets dat verantwoordelijkheid vraagt. Gandhi ontwikkelde de kracht van geweldloosheid, waarin niet-handelen juist een actieve keuze werd. Levinas benadrukte de ethische roep van het gelaat van de Ander, dat ons aanspreekt nog vóór we handelen. Terughoudendheid als begin Het taoïsme wijst erop dat oorlog vaak ontstaat doordat m...

Mediamacht creëert inertie tegen verandering Wanneer een miljardair een krant koopt, lijkt het een slecht idee. Kranten zijn geen winstgevende ondernemingen meer. De advertentie-inkomsten zijn al jaren aan het verdampen, lezersaantallen dalen structureel en de concurrentie van gratis online nieuws is moordend. Toch blijven superrijken bereid om honderden miljoenen neer te tellen voor deze verlieslatende bedrijven. De verklaring is eenvoudig: ze kopen geen bedrijf, ze kopen invloed. Een medium geeft toegang tot iets dat met geld alleen niet te koop is: de mogelijkheid om te bepalen wat belangrijk is, welke vragen gesteld worden en wiens stem gehoord wordt. Maar deze machtsuitoefening heeft een bijproduct dat zelden expliciet benoemd wordt: het creëert enorme structurele inertie tegen maatschappelijke verandering. Anders gezegd: het vertraagt de weerstand tegen zijn machtspositie. De economie van macht versus de economie van efficiëntie Een normaal bedrijf opereert volgens de log...

Waarom mensen vastlopen in de vraag of ze ertoe doe Sommige mensen stellen zichzelf voortdurend de vraag: doe ik ertoe? Ze worstelen niet alleen met twijfel over hun waarde, maar weten ook niet hoe ze die waarde zouden kunnen realiseren. Sterker nog, ze kunnen de moed niet opbrengen om te denken dat ze de vraag helemaal niet hoeven te beantwoorden. Waarom raken mensen zo vastgelopen in deze vraag? De wortels van voorwaardelijke waarde Het antwoord ligt grotendeels in wat mensen hebben meegekregen en meegemaakt. Wanneer een kind opgroeit met voorwaardelijke liefde of waardering, wanneer het alleen gezien of geliefd wordt als het presteert, iets bijdraagt, "lief" is, of goed functioneert, dan wordt het gevoel van waarde gekoppeld aan wat je doet. Het kind leert een fundamentele les: ‘zijn alleen’ is niet genoeg. Dit gebrek aan onvoorwaardelijke bevestiging laat een leegte achter. Als niemand je ooit het gevoel heeft gegeven dat je ertoe doet simpelweg omdat je bestaat, ...

Mensen indelen in typen of in aandachtsgebieden? Is een type een illusie? Al sinds mensenheugenis hebben mensen geprobeerd elkaar te typeren tot een overzichtelijk indeling in persoonlijkheden en karakters. Die beperkte indeling heeft voor- en nadelen. In dit essay een wat genuanceerder poging om een bijdrage te leveren aan zelfbespiegeling zodat we onze eigen motivaties onder ogen kunnen zien. Human Design is een systeem dat elementen van astrologie, de I Tjing, de Kabbala, het chakrasysteem en kwantumfysica combineert om inzicht te geven in iemands unieke energetische blauwdruk. Dat zijn mystieke of mysterieuze, maar ook onnavolgbare indelingsprincipes. Je kunt de vier hoofdtypen in Human Design ook herleiden tot hoe mensen omgaan met energie, grenzen en interactie met anderen. Manifestors kunnen symbool staan voor pure autonomie: zij initiëren zonder toestemming en trekken zich minder aan van de reacties van anderen. Generators zoeken verbinding via activiteit: hun energie ...

Uitnodiging tot een leven in harmonie en zinvolle impact Stephen Covey (1932–2012) was een Amerikaanse auteur en spreker, vooral bekend van zijn boek De zeven eigenschappen van effectief leiderschap. (bol.com) . De zeven gewoontes bieden een kader voor persoonlijke ontwikkeling en het bouwen van effectieve relaties, ook buiten leiderschap of management. Deze gewoontes zijn de volgende. Wees proactief Neem verantwoordelijkheid voor je leven en handel vanuit keuzes, niet reacties. Begin met het einde voor ogen Stel doelen en waarden vast om richting te geven aan je acties. Belangrijke zaken eerst Richt je op wat belangrijk is en beheer je tijd door prioriteiten te stellen. Denk in termen van win/win Streef naar wederzijds voordeel in relaties. Eerst begrijpen, dan begrepen worden Luister empathisch om anderen te begrijpen voordat je je eigen mening deelt. Synergie Werk samen om betere oplossingen te vinden. Houd de zaag scherp Blijf jezelf vernieuwen op fysiek, mentaal, spiritueel en soc...

Het is lastig menselijke eigenschappen te omzeilen In de complexe wereld van persoonlijke ontwikkeling en zelfinzicht vormt het kernkwadrant van Daniel Ofman een fascinerend raamwerk om menselijke eigenschappen te begrijpen. Dit model laat zien hoe onze sterkste eigenschappen –onze kernkwaliteiten– verweven zijn met onze valkuilen, allergieën en uitdagingen, en hoe deze elementen elkaar in een delicate dans beïnvloeden. Neem bijvoorbeeld de kernkwaliteit "behulpzaamheid". Deze eigenschap, die zich manifesteert in de natuurlijke neiging om anderen te ondersteunen en bij te staan, vormt voor velen een essentieel onderdeel van hun identiteit. Het is een kwaliteit die relaties versterkt en gemeenschappen opbouwt. Echter, toegepast volgens het model van Ofman, kan deze positieve eigenschap zich in twee verschillende richtingen ontwikkelen, elk met zijn eigen dynamiek en uitdagingen. Verschillende uitwerkingen van dezelfde kernkwaliteit In het eerste scenario zien we hoe be...

De kunst van het gesprek over het gesprek In een wereld waarin communicatie steeds sneller en meer alomtegenwoordig wordt, blijft de kwaliteit van menselijke interactie een cruciale uitdaging. Metacommunicatie - het vermogen om te communiceren over communicatie zelf - speelt hierin een essentiële rol, maar wordt vaak onderbelicht in het digitale tijdperk. Metacommunicatie manifesteert zich op twee niveaus: intern en extern. Bij interne metacommunicatie evalueert men het eigen communicatiegedrag, terwijl externe metacommunicatie plaatsvindt wanneer men met anderen de communicatie zelf bespreekt. Deze gelaagdheid in communicatie wordt geïllustreerd door wat bekend staat als het tweede communicatie-axioma: iedere communicatie bevat zowel een inhouds- als een betrekkingsaspect, waarbij het laatste het eerste classificeert. De effectiviteit van communicatie hangt sterk af van de relatie tussen de gesprekspartners. Een goede relatie bevordert wederzijds begrip en beïnvloedt direct de inhoude...

Jezelf opjagen Met neurolinguïstisch programmeren (NLP) programmeer je jouw brein met taal om zich goed te voelen. Het is een alternatieve vorm van psychotherapie die overigens niets met neurolinguïstiek (taalwetenschap) te maken heeft. Op Wikipedia. Volgens vele wetenschappers en psychologen ontbreekt een wetenschappelijke onderbouwing voor de claims van NLP, zowel voor de effectiviteit als voor de onderliggende theorie (Heap, 1988; Sharpley, 1984, 1987. NLP kan geclassificeerd worden als een pseudowetenschap, aangezien vaak beweerd wordt dat het op wetenschappelijke gronden is gebaseerd, terwijl het niet voldoet aan de gebruikelijke eisen van wetenschappelijke ondersteuning, reproduceerbaarheid en falsifieerbaarheid (Lilienfeld et al., 2004). Hoe kan het dat NLP teleurstelt, immers de bedoelingen zijn zo mooi? Wie deze videonieuwsbrief bekijkt kan beginnen te beseffen waarom NLP ondanks de enthousiaste aanbeveling mogelijk niet (lang) werkt. Arend Landman schrijft over NLP op...