De paradox van moderne moed
Waarom zelfkennis de frontlinie zou kunnen ontvolken Een generatie soldaten is opgegroeid achter beeldschermen, waar ze leerden schieten, doden en overleven in virtuele oorlogen. Hun tegenstanders hadden menselijke gezichten, maar bestonden uit pixels. Hun eigen dood betekende een herstart, hun trauma een korte frustratie. Nu staan diezelfde handen die controllers vastgrepen klaar om echte wapens te hanteren, in een wereld waar oorlog voeren steeds meer lijkt op die spelletjes van vroeger. Moderne oorlogvoering wordt gedomineerd door drones, robots en systemen die vanuit veilige bunkers bediend worden. Generaals kunnen legers besturen vanuit kantoren, piloten kunnen doelen uitschakelen vanuit containers aan de andere kant van de wereld. De fysieke aanwezigheid van soldaten op het slagveld lijkt steeds meer een overblijfsel uit een vervlogen tijdperk. Toch blijven mensen zich vrijwillig melden voor de frontlinie. Toch blijven jonge mannen en vrouwen ervoor kiezen om hun lichaam en ...