Zonder vrijheid geen liefde en zonder liefde geen vrijheid

Het gezonde midden tussen betrokkenheid en afstand houden

Nu met de coronacrisis houden we voor de veiligheid anderhalve meter afstand ten opzichte van anderen. We tonen met het kiezen van de juiste...

Posts weergeven met het label gedragsverandering. Alle posts weergeven
Posts weergeven met het label gedragsverandering. Alle posts weergeven

6 juni 2019

Welke toekomstvaste beslissing kun je nu al nemen?

"Het klimaatprobleem en de coronacrisis zijn groter dan ik, maar niet groter dan wij."

Stikstofuitstoot (ammoniak) kan worden verminderd. CO2 uitstoten zullen we als levende wezens altijd blijven doen, maar het onnodige deel door ons consumptieve gedrag kan worden voorkomen en beëindigd.

Door de lock-down wereldwijd als gevolg van de coronacrisis kunnen we ons levensgeluk eens bekijken onder omstandigheden die vrijwel iedereen in gelijke mate zeer beperkte bewegingsruimte geeft. Wat is belangrijk wanneer je niet weet of je binnenkort getroffen wordt door een mogelijk dodelijke ziekte?

De een, die op de lange termijn denkt, windt zich op omdat weinigen zich druk lijken te maken over alarmerende trends als klimaatopwarming en de ander, die eveneens op de lange termijn denkt en inschat dat het allemaal zo'n vaart niet loopt, gaat over tot de orde van de dag. Waarschijnlijk hebben ze op individueel niveau allebei gelijk. Maar een groep van individuen die zijn gedrag effectief afstemt kan het verschil op de loop van de geschiedenis uitmaken.
Ondertussen formuleren het kabinet, provincies en gemeentes beleidsdoelen op afzienbare termijn waarop CO2 uitstoot moet worden gereduceerd tot nul. Gelukkig gelden die niet voor mens en dier zelf, want dat is alleen haalbaar wanneer we sterven. Bepaalde industrieën, instanties of automobilisten moeten de uitstoot tot nul reduceren door het niet meer zelf uit te stoten maar hun energie te betrekken van elektriciteitscentrales. En dat geheel van elektriciteitscentrales is vanuit de overheid beter te beheren dan de grote groep van individuen. Of die centrales ten tijde van de deadlines allemaal op groene stroom (zon, wind, getijde, waterkracht, e.d.) draaien dat zien we dan wel weer. Misschien is de technologie inmiddels dan zo ver ontwikkeld dat het 100% mogelijk is.
Waarop ieder individu wel kan bijdragen aan een lange termijn doel is nadenken over welk eigen gedrag zowel op de korte als op de lange termijn beter kan worden aangepast.

Een voor de hand liggend voorbeeld is stoppen met consumptie van vlees en zuivel uit de bio-industrie. Dit draagt bij aan dierenleed en aan klimaatopwarming en nog veel meer ellende. Daarmee stoppen is altijd goed.
De mensheid zal op niet al te lange termijn waarschijnlijk geen vlees meer eten van dieren die worden gehouden in stallen. Mogelijk wel vlees dat op dat van dieren lijkt of dat opgebouwd is uit celkweek van dierlijke oorsprong, al dan niet gemixt met plantaardig materiaal. De huidige wijze van voedsel produceren heeft domweg meer nadelen dan voordelen wanneer mensen dit op grote schaal blijven consumeren of produceren voor de export. Nu al verblijven meer zoogdieren in gevangenschap dan er vrij rondlopen. Die verhouding op zich is niet het probleem, maar een wereld waarin geen enkel dier gevangen wordt gehouden is best denkbaar en het beeld van voldoende ruimte voor vrije dieren in een vrije natuur is aantrekkelijk.
Aantrekkelijker dan de wereld zoals deze nu steeds meer gevuld wordt met gevangen gehouden dieren en die door het eten van vlees bijdraagt aan de stikstofuitstoot.

Citaat van National Geographic:
In een verklaring die in december 2018 online werd gepubliceerd, hebben enkele van de belangrijkste natuurbeschermingsorganisaties in de wereld opgeroepen om tegen het jaar 2030 dertig procent van de wereld als beschermd natuurgebied in te richten, met als doel om dat aandeel in 2050 naar vijftig procent uit te breiden. Vorige week reageerde een werkgroep van de VN daarop met het plaatsen van een samenvatting van het idee op internet (hier direct te downloaden).



Totaal stoppen met diergebruik en geen gebruik maken van vliegtuigen voor vakantie is een beslissing die veel mensen al hebben genomen. Anderen daartoe aanzetten door te wijzen op het leed dat zij daarmee voorkomen is nauwelijks een aanzet omdat gedragsverandering duidelijk voordelen moet opleveren.

We zijn vooral gericht op doen en niet op laten. En duurzaamheid is vooral een kwestie van laten. Je krijgt echter zelden een compliment voor iets wat je niet hebt gedaan.
Het gemak op korte termijn en de wens om verre verten te bezoeken lijkt als het ware ingebakken in de menselijke geest. Het enige wat veganisten en vliegtuigweigeraars kunnen laten zien is wat het individuele voordeel is en dat bewijs is dun, hoogstens wat minder gewetensnood en een mogelijk gezondheidsvoordeel op lange termijn. Het is voor hun zaak om bepaalde typering te vermijden, bijvoorbeeld dat het voortkomt uit morele superioriteit of de wens om ongegronde angst aan te jagen. Mensen luisteren nu eenmaal liever naar iemand die hen serieus neemt en niet betuttelt. Wie evenwaardigheid wil uitstralen dient oordelen over anderen uitspreken te vermijden.

Wie nu al toekomstvaste beslissingen wil nemen kan zich proberen in te leven wat nu al verstandig is om te doen. Voor een roker is dat gemakkelijk. Wie overgewicht heeft door te weinig beweging en/of een eenzijdig dieet ook. Voor wie verslaafd is aan wat dan ook is het eigenlijk ook niet zo moeilijk.
Als individu zijn wij volledig vrij om onze gang te gaan zo lang we de grenzen van anderen niet overgaan, op groepsniveau zijn we (bijvoorbeeld in de stembus) verantwoordelijk voor beslissingen die ons allen aangaan. Het is voor het eerst in de geschiedenis dat er een globaal belang is om samen te werken aan tegengaan van klimaatopwarming en uitbraak van virussen. We kunnen stoppen met elkaar te bevechten, met elkaar in competitie te zijn en te proberen superieur aan anderen te zijn. Laat je niet ontmoedigen door de verdeel en heers demagogie van sommige grote bedrijven.
Het zou een mooie en schone taak van de VN zijn om (naast het bewaken van vrede) meer kennis over de wereld te verspreiden die leidt tot een schonere economie, minder armoede en dierenleed en minder klimaatopwarming en effectievere bestrijding van virussen.

12 januari 2018

Duurzaam doen en laten effectiever belonen

Het lastige van duurzaam gedrag is dat wat je doet is zichtbaar en wat je laat niet. En wat je laat kan wel eens veel duurzamer zijn dan wat je doet. Maar een mens wordt zelden beloond voor wat hij laat.
Een vliegreis maken belast het milieu en het niet doen niet. Wie vliegreizen minder aantrekkelijk wil maken kan de belasting op kerosine verhogen en dat kost de vliegreiziger geld en wie niet vliegt niet. Maar net als emissierechten voor de industrie kun je ook vliegrechten uitgeven. Wie dan (ver of vaak) wil vliegen moet dan extra rechten opkopen van iemand die van zijn rechten geen gebruik maakt. Wie niet gaat vliegen en zijn rechten verkoopt wordt dan beloond met geld.  
Wie niet gaat vliegen en zijn rechten niet verkoopt, heeft invloed op het aantal vliegkilometers dat gemaakt wordt. 
Kortom dit voorstel van emissierechten zou een effectieve uitvoering zijn van duurzaam doen en laten.

Het is uiteraard aan de politiek of dit idee wordt uitgevoerd, maar een effect van politiek beraad kan zijn dat mensen bewuster worden van de gevolgen van vliegvakanties en dat de acceptatie van verhoging van belasting op kerosine vergroot wordt.

Eigenlijk zou dit gedachte-experiment kunnen worden toegepast op alle vormen van niet-duurzaam gedrag waarbij er een disbalans is tussen doeners en laters .Een klein voorbeeld is gebruik maken van de auto op momenten van de dag dat het invloed heeft op filevorming. Of reizen met het openbaar vervoer in plaats van met de auto.

Belastinggeld van niet duurzaam doen zou direct moeten terugvloeien naar het laten van niet-duurzaam gedrag . Nu betalen de duurzaam levende burgers de rekening voor de brutale vervuilers. Belasting wordt geheven op milieubelastend gedrag en gaat in een grote pot, maar vloeit niet evenredig terug naar degenen die bijdragen aan milieusparend gedrag.

In onze economie wordt accijns geheven op drinken, roken en benzine verbruiken etc.. Uit dat budget worden door de overheid, aangestuurd door de regering, algemene voorzieningen betaald.
Bij de belastingdienst zou je jouw ecologische voetafdruk bekend kunnen maken. Hoe kleiner de ecologische voetafdruk hoe minder onduurzaam je leeft. Wie het breed heeft en onduurzaam breed laat hangen levert dan budget door emissierechten te kopen. De belastingdienst kan dan dit geld direct doorsluizen aan wie aantoonbaar duurzaam leeft en geen gebruik maakt van zijn emissierechten. Zo wordt milieuvriendelijk gedrag duurzaam beloond.
Dit zou jaarlijks kunnen worden bekeken (je kan per jaar aangeven hoe je met de emissierechten om wilt gaan). Het principe kan door het parlement worden bijgestuurd, uitgebreid of verminderd.

Grote bedrijven geven airmiles uit. Ze kunnen daarmee zien welke aankopen mensen doen en hun aanbod daarop afstemmen. Wie veel en lang reist verzamelt veel airmiles. Met die verzamelde airmiles kun je gratis reizen of met reductie producten kopen. Dat is niet zo duurzaam. Je kunt de airmiles ook doneren aan Stichting Aap zodat die dieren weer terug kan brengen naar hun natuurlijke habitat.
Supermarkten zouden een vergelijkbaar spaarsysteem kunnen opzetten waarbij vleeskopers een bedrag verzamelen dat zij zelf als korting kunnen besteden aan vegetarische of veganistische producten bij die supermarkt. Ze zouden het ook kunnen doneren aan minder bedeelden die dit besteden aan diervriendelijke aankopen bij die supermarkt, lees uiteraard vegetarische of veganistische producten. Vleesproductie en consumptie draagt bij aan opwarming van het klimaat. Met een dergelijk spaarsysteem kan de supermarkt werken aan een duurzaam imago en kunnen consumenten onopvallend en effectief werken aan duurzaam aankopen.

Henriëtte Prat, hoogleraar gedragseconomie geeft in een interview met de Volkskrant een soortgelijke suggestie.
Hier een citaat:

Op de bon

'Iemand die heel klimaatvriendelijk leeft moet dan ook meebetalen aan een vliegtaks. Terwijl diegene misschien geen auto heeft en geen vlees eet'
Prast komt met een opmerkelijke oplossing: zet klimaatonvriendelijke producten op rantsoen, zegt ze. Net zoals in de Tweede Wereldoorlog basisproducten op de bon gingen. Er was toen een acuut tekort aan voedsel. Dit systeem voorkwam dat rijken niets tekort kwamen, terwijl het arme deel van de bevolking crepeerde, schetst Prast. 'Als er geen rantsoen was ingesteld, zouden mensen met genoeg geld eten kunnen kopen, terwijl mensen met weinig geld waren omgekomen door de honger.' Door spullen op de bon te doen, ontstond een eerlijker en efficiëntere verdeling van eerste levensbehoeften.

Zoiets zou nu ook moeten, vindt ze. Neem de energiebelasting. Het is aangetoond dat burgers met een laag inkomen door deze belasting relatief een groter deel van hun inkomen kwijt zijn aan verduurzaming dan de hogere inkomens. Niet fair, vindt Prast. De lasten worden nu op meerdere manieren oneerlijk verdeeld. 'Stel dat de overheid besluit een taks in te voeren op vliegen. Dan moet iemand die verder heel klimaatvriendelijk leeft daar ook aan meebetalen. Terwijl diegene misschien geen auto heeft en geen vlees eet', zegt Prast, zelf vegetariër en ov-reiziger.

In zijn voorstelling Bovengrens bespreekt Hans Sibbel voorbeelden van niet duurzame, perverse prikkels:


18 maart 2013

Onbevoegd gezag in de mist

De makers van de NTR serie onder de titel “Onbevoegd gezag” laten op de website weten hoe het gesteld is met het gezag in onze samenleving. Zij stellen dat er informele gezagsdragers zijn die wel gezag hebben, maar kloppen hun voorbeelden wel altijd? Op de website van de NTR valt te lezen:

Agenten durven de straat niet meer op, leerkrachten worden uitgejouwd, geweld op sportvelden neemt toe. De gezagscrisis lijkt compleet. Maar is dit ook echt zo? Het falen van het 'bevoegde' gezag, zo blijkt uit onderzoek van FORUM, wordt vaak gecompenseerd door informele gezagsdragers in buurten en wijken, in zwembaden, op voetbalvelden. Van die mensen die gezag als goed zittende jas om zich heen hebben hangen. Vaak op vrijwillige basis, met onorthodoxe methoden en door een eigenzinnige aanpak weten deze nieuwe gezagsdragers respect af te dwingen en weten ze dingen te bereiken op terreinen waar het bevoegde gezag allang zijn grip kwijt is geraakt.
Tot zover de website.

Zondag 24 februari ging het over Mehmet Sahin, een Turkse Koerd, die zich inzet voor zijn wijk Broek, een achterstandswijk in Arnhem met overwegend Turkse immigranten. Hij zorgt ervoor dat vrouwen meer buiten komen en hij probeert antisemitische gevoelens onder jongeren te bestrijden.
De uitzending liet zien dat er veel moslim jongeren zijn met onverholen antisemitische opvattingen. Het gevolg was dat Sahin na de uitzending moest onderduiken.
Opvallend was de jongere die voorspelde dat Hitler nog gelijk zou krijgen. Blijkbaar niet opvallend, want niet verwoord in de media, was dat Sahin een (retorische?) weddenschap aanging met deze jongeren dat hij hen binnen een jaar van opvatting zou veranderen. Vier jongeren gingen deze weddenschap aan. Zij hoeven daarvoor niets te doen om hun eigen gelijk te bewijzen en wanneer zij over een jaar Sahin erop aanspreken dat hij de weddenschap heeft verloren, dan staat Sahin op verschillende manieren in zijn hemd. Hij heeft geen invloed gehad en zal waarschijnlijk zijn verlies niet toegeven en niet uitbetalen.
Misschien dat Sahin zijn tijd binnenshuis nog eens zou kunnen gebruiken om wat pedagogie te gaan studeren en zo zijn professionaliteit en zo zijn bevoegdheid wat op te schroeven. De makers van de NTR zouden wel eens mogen nadenken over het averechtse effect van hun uitzending. Of was het juist de bedoeling om de sympathieke Sahin zo te laten struikelen?

23 april 2012

Transformeren door te weten wat te accepteren en wat los te laten

Over het boek De zeven eigenschappen van effectief leiderschap zegt Stephen Covey:
“Ik heb die zeven eigenschappen niet zelf bedacht. Het zijn algemeen bekende principes die in alle wereldgodsdiensten terug te vinden zijn. In feite is het common knowledge, al is het dan geen common practice – en daarin zit het probleem. Naar onze aard zijn we reactief ingesteld en geneigd om uit eigenbelang te handelen. Maar als mensen zijn we tegelijk tot hogere zaken in staat en kunnen we een proactieve houding ontwikkelen, waardoor we ons eigen lot in handen nemen en iets kunnen toevoegen aan het geluk van de mensen om ons heen.”

De zeven eigenschappen zijn:
1. Wees proactief
2. Begin met het einde voor ogen
3. Begin bij het begin
4. Denk in termen van winnen/winnen
5. Probeer eerst te begrijpen, dan begrepen te worden
6. Werk synergistisch
7. Hou de zaag scherp

Van reactief via pro-actief leven naar transformeren wie je zou kunnen zijn. We leren en ontwikkelen via een blik in de spiegel die een ander ons biedt en door zelfinzicht. We transformeren door te weten wat te accepteren en wat los te laten.

Covey gaat ervan uit dat je pas echt blijvend kunt veranderen als je dat van binnenuit doet – als je niet je gedrag maar je karakter onderzoekt en aanpast. Die verandering kan ook alleen maar in overeenstemming zijn met wie je nu bent: een geheel ander mens willen worden is gewoon niet realistisch. Het is het vermogen te weten wie je bent en wat je wilt bereiken in het leven, met alle beperkingen van dien, waardoor je tevredener en succesvoller kunt worden. Succes meet je dan niet af in termen van geld of status, maar door te kijken in hoeverre je het door jezelf gevisualiseerde doel hebt bereikt of gaat bereiken.
Je weet dan in elke situatie die zich voordoet in je leven wat de beste reactie of de volgende stap is.



Sean Covey is de zoon van Stephen R. Covey.

De theorie van Covey sluit aan bij de theorie U van Otto Scharmer.
Theorie U gaat over persoonlijk leiderschap, met als kernvraag: Hoe kan ik als mens een volstrekt eigen bijdrage leveren aan de maatschappij, die tegelijkertijd aansluit bij wat de omgeving echt nodig heeft? Otto Scharmer nodigt ons uit om de wereld op een nieuwe manier te zien. Waar en hoe we onze aandacht inzetten is de sleutel tot wat we creëren. Hetgeen ons vaak weerhoudt om 'in het nu te zijn', is wat Scharmer onze blinde vlek noemt, een plek in ons innerlijk waaruit we handelen. Het is van het grootste belang om ons van deze blinde vlek bewust te worden. Door het U-proces te doorlopen leren we in contact te komen met ons ware zelf. De stappen in het proces zijn een open geest (niet oordelen), een open hart (onbevooroordeeld waarnemen) en een open wil (contact maken met spirituele intelligentie en open laten wiens wil je gaat volgen). Deze laatste fase is vergelijkbaar met de wijsheid van Socrates: weten dat je eigenlijk niets zeker weet, wat je bescheiden maakt en je voorbereidt op waardevol inzicht dat intuïtief tot je kan komen.
Scharmer noemt gaan door dit proces 'presencing', 'to sense and bring in the present one's highest future potential', ofwel het hoogst haalbare toekomstige potentieel waar te nemen en in het nu te realiseren.



18 november 2010

Te veel Nederlanders hebben te weinig zelfbeheersing

Brits hoogleraar voeding, Tim Lang, hekelt tijdens een symposium naar aanleiding van het tienjarig bestaan van het Voedingscentrum de mentaliteit van veel Nederlandse consumenten.
“We eten, we hebben plezier, maar ondertussen gaat de wereld ten onder”.
Op de site van het Voedingscentrum meldt zij als resultaat van een onderzoek dat de helft van de Nederlanders gezonder zou willen eten dan ze nu meestal doen. Gevraagd naar de reden om dit nu niet te doen, geeft bijna een derde van hen aan te weinig zelfbeheersing te hebben.

In de beschrijving van de onderzoeksresultaten valt op hoeveel clichés bewaarheid worden onder de motto’s “de mens is wat hij eet” en “eerst het vreten, dan de moraal”.
Mensen die weinig zelfdiscipline hebben wijzen anderen (bijvoorbeeld de overheid, scholen) aan om hen te weerhouden om ongezonde voeding te nemen. Ook vinden zij dat het te druk hebben om gezonde keuzes te maken.
Gelukkig weten veel mensen het Internet te vinden om steun te vinden voor hun poging om hun gedrag en gewoontes te veranderen. Maar een consument surft het liefst anoniem. Ben je niet anoniem dan kost je dat al gauw geld, want een hulpverlener moet natuurlijk ook eten. Het zou mooi zijn wanneer de overheid hierin wat meer proactief haar verantwoordelijkheid zou nemen. De Zorgverzekeraars zouden ook een rol kunnen spelen, maar dan moet de hulpvrager zich wel eerst identificeren als klant van een zorgverzekering.
Het is de overheid die het geld heeft om de apathie in de hulpvragers en de zorgverleners kan opheffen door financiële steun te geven aan die instanties die nu online hulp verlenen. Of dat geld goed besteed is, kan onderzoek uitmaken. Juist omdat mensen gebruik maken van Internet kunnen er tegenwoordig veel sneller indicatoren zichtbaar gemaakt worden om de beleidsmakers sturing te geven aan de meest effectieve hulpverlening.

25 mei 2007

Het is niet slim om te dik te zijn

Columnist Martin Bril in de Volkskrant van 31-05-2007 onder de titel "Domheid"

Het leven zit vol onpeilbare raadsels. Neem nu deze: de boeken van Sonja Bakker vliegen de winkel uit, maar er komen steeds meer dikke mensen. Ofwel Sonja moet nog meer boeken verkopen, ofwel haar boeken helpen niet, of slechts even.
Een andere zaak, in dit verband: sigaretten worden zo zwaar belast omdat de rook voor zogenaamde meerokers ook ongezond is. Daarom wordt er geen 'vet-tax' ingevoerd, want andermans obesitas is niet slecht voor mijn gezondheid. Dat klopt natuurlijk, zolang je het over fysieke gezondheid hebt.
Maar mijn geestelijke gezondheid leidt wel degelijk onder al die lelijkheid die op mijn netvlies komt.Nu weet ik heus wel dat er ook mooie, dikke mensen zijn, en dat niet het uiterlijk, maar het innerlijk telt, en dat ik zelf ook niet moeders mooiste ben en best af en toe een oogje kan toeknijpen, maar toch: soms vliegt het me aan als ik op straat door een drillende vleespudding op een scooter word gepasseerd.

Tot zover Bril.


Er is een negatieve relatie tussen overgewicht, sociale klasse en intelligentie. Niet iedereen kan slim of rijk worden, maar slank wel. Dat maakt het imago van de “gezellige” dikkerd er niet aantrekkelijker op.
Dik worden is, zolang je er nog niet ziek van bent geworden, een vorm van luxe, want elk pondje gaat op eigen initiatief door het eigen mondje. Mooi is anders. Weliswaar zijn er door de reclame en de inrichting van de winkels vele verborgen verleiders en wordt het velen niet gemakkelijk gemaakt om overgewicht te voorkomen, het blijft de individuele verantwoordelijkheid om een gezonde levensstijl te hebben.
Veel dikkerds hebben een motivatieprobleem wat gedragsverandering er niet gemakkelijker op maakt. Bewegen gaat moeilijker, je moet weten wat dik maakt, het verkeerde soort eten wordt lekker gevonden, velen in de omgeving zijn ook dik, kortom het is niet gemakkelijk om te switchen naar een gezonde levensstijl.
Wil de maatschappij de trend naar alsmaar dikker worden van haar burgers ombuigen en de bijbehorende ziektekosten reduceren dan moeten er op vele terreinen en niveaus tegelijk een duidelijke en gelijkluidende boodschap worden afgegeven. Een paternalistisch vergoelijken is uit den Boze.
Een effectieve en grootschalige campagne is lastig om te organiseren, maar het inzetten van het negatieve imago zou best wel eens het steuntje in de rug kunnen zijn. Het helpt niet om te zwijgen of weg te kijken, maar een milde confrontatie en erkenning van wat iemand met overgewicht zelf ook voelt (namelijk dat te dik zijn lelijk is) kan iemand de benodigde motivatie geven om de voedingsgewoonten te veranderen. Zolang de feedback maar niet iemands zelfvertrouwen afbreekt om de moed op te brengen om zijn eigen verantwoordelijkheid voor zijn lichaam te nemen. Wanneer er adequate steun wordt opgezet voor de mensen die in geestelijke nood komen door dat imago en voor wie begrip is voor de lastigheid van het wijzigen van de voedingsgewoonten en wanneer er goede feedback is, dan is het voor dikke mensen hopelijk een tijdelijk ongemak.

In Voeding Nu van juni 2007 staat:
In onze samenleving is slank zijn het schoonheidsideaal. Dat kan stigmatiserend uitpakken voor dikke mensen. Inez de Beaufort (ethicus, hoogleraar Gezondheidsethiek Erasmus Medisch Centrum in Rotterdam) pleit voor tolerantie zodat de mensen met overgewicht niet de 'leprozen van onze samenleving' worden. 'Er zijn mensen, zowel dikke als dunne, die elke controle over hun eetgedrag kwijt zijn. Je kunt je afvragen waarom ze het zover hebben laten komen en of ze daar zelf niet ongelukkig onder zijn. Of het niet ook hun gevoel van waardigheid en eigenwaarde ondermijnt, juist omdat ze elke controle kwijt zijn. Maar eerder zouden ze moeten kunnen rekening op onze zorg en hulp dan afgerekend te worden op onze morele instant-oordelen:
Er zijn nogal wat mensen die vinden dat dikkerds hun dik-zijn te danken hebben aan hun eigen 'lapzwanzigheid' zoals De Beaufort het noemt. Wie kent niet het commentaar achter iemands rug zoals 'als je ziet hoeveel hij eet, dan is het ook geen wonder...' of 'als je ook zoveel cola drinkt als zij...'. Het lapzwansargument doet geen recht aan het feit dat sommigen enorme inspanningen moeten leveren om enkele kilo's kwijt te raken, houdt De Beaufort ons voor. 'Hetgeen juist van grote kracht getuigt.' Anderen hoeven daar nauwelijks moeite voor te doen. Overgewicht de baas worden is geen eenvoudige aangelegenheid. Ze memoreert de uitspraak van Martijn Katan die zei dat zelfs afkicken van heroïne eenvoudiger is! Inez de Beaufort vindt dat het moreel hanteren van 'dik is lelijk', door dikke mensen af te schilderen als zwak en/of aanstootgevend, en ze te verplichten iets te doen aan hun omvang, op bezwaren stuit. Uiterlijk is belangrijk erkent ze. Maar dat is nog niet een reden om mensen onder druk te zetten om af te vallen, omdat anderen hen lelijk vinden. 'Afvallen moet je vooral doen omdat je daardoor gezonder wordt en je beter voelt. Dikke kans dat je je ook mooier voelt.'

Voor boeken die je aan het handje nemen naar een gezonde voeding, klik hier.

Doorlezen en verdieping? (klik op de labels)

#metoo (2) aandacht (12) aanwezigheid (4) achterdocht (3) ADHD (3) afhankelijkheid (4) afstand nemen (9) agnost (3) agressie (4) alcoholisme (4) alternatieve genezing (3) altruïsme (6) ambitie (3) ander (2) angst (23) angststoornis (1) apofatisch (6) authenticiteit (12) autisme (2) autonomie (4) baclofen (1) balans en evenwicht (35) begeerte (2) behoefte (5) belangen (14) belemmerende overtuigingen (6) beoordelen (5) beslissen (3) betrokkenheid (7) betrouwbaarheid (7) bewustwording (14) bewustzijn (31) bezinning (1) bindingsangst (4) bioscoopfilm (6) biseksualiteit (1) bodhisattva (2) boeddhisme (6) boek (263) borderline (2) brein (2) burn-out (4) castratieangst (1) communicatie (23) compassie (8) competentie (7) competitie (9) complottheorie (4) consumeren (7) coping (1) creationisme (1) creativiteit (4) crisis (7) dans (3) daten (6) demagogie (4) denken (12) denkfouten (5) deugd (8) deugdzaamheid (3) diagnose (7) dialoog (5) dieren (3) discipline (1) dooddoener (4) drama (2) drogredenen (4) drugsgebruik (6) DSM (5) dualisme (4) duurzaamheid (3) dwangstoornis (2) echt (6) eenheid (28) eenzaamheid (9) eerste indruk (1) ego (50) eigenschappen (3) eigenwaarde (4) emancipatie (9) emergentie (2) emotie (16) empathie (2) en-en (24) endogene depressie (3) energie (11) epidemie (1) ergernis (1) erkenning (6) ethiek (6) etiquette (7) euthanasie (2) evenwaardigheid (37) evolutie (21) extraversie (3) faalangst (1) fabel (1) facelift (1) filmpje (112) filosofie (16) flirten (1) fraude (10) Freud (3) functioneren (5) gebreken (1) gedrag (2) gedragsverandering (6) geduld (3) geest (4) geheugen (3) gekwetstheid (5) geld (7) gelijk hebben of gelijk krijgen (12) gelijkmoedigheid (4) geloven (17) geluk (49) genoeg (1) genot (1) Gestalt (1) Getuige (4) gevoelens (35) gezag (4) gezichtsverlies (2) gezondheid (8) gezondheidszorg (1) GGz (3) GHB (1) go with the flow (4) God (35) goedgelovigheid (5) gokken (1) grenzen (6) handleiding (1) hechting (2) hedonisme (1) heelheid (8) helderziendheid (1) hersenen (4) hier en nu (8) holisme (3) homoseksualiteit (1) hoofdzonde (3) hoogsensitiviteit (1) hufterigheid (2) hulpverlening (2) humor (16) ideaalbeeld (3) identificatie (9) identiteit (10) ik-boodschap (1) illusie (13) imago (6) individualisme (4) innerlijke vrijheid (14) integriteit (4) Intelligent Design (2) Internet (6) intuïtie (11) InZicht (12) islam (2) jaloezie (3) jeugd (1) jezelf worden en zijn (15) jongeren (3) karakter (2) katafatisch (1) kenmerken (3) kiezen (14) kind (13) kosten (1) kracht (5) Krishnamurti (2) kuddegedrag (2) kwakzalverij (2) kwaliteit (17) kwetsbaarheid (8) leegte (12) leiderschap (5) leugens (12) levensfase (3) levenskunst (5) levensstijl (1) levensvragen (3) levensweg (3) licht (3) liefde (104) liefdesverdriet (5) lijden (2) loslaten (19) lust (4) macht (27) machtsstrijd (5) magisch denken (6) man-vrouw verschillen (19) mannelijkheid (10) mannen (5) media (12) meditatie (15) memen (2) metafoor (2) metafysica (4) mildheid (1) milieu (1) mindfulness (3) misbruik (4) mobiel (1) model (1) moraliseren (4) motto (1) multitasken (1) mushotoku (2) mystiek (5) nabijheid (1) narcisme (5) natuur (3) negatieve (15) neti neti (4) neuroticisme (1) niet doen (25) NLP (1) non-duaal bewustzijn (3) non-dualiteit (36) occupybeweging (2) omdenken (4) omgangsregels (3) onderwijs (2) onderzoek (12) ongelukkig zijn (3) onmacht (4) ontrouw (1) ontwikkeling (11) onverwerkt kindertrauma (2) onzichtbaar (1) oordeel (17) opvoeding (10) orgasme (3) Osho (8) ouderen (4) overbelasting (1) overgave (5) overgewicht (1) overheid (3) overvloed (7) paradox (24) Pareto principe (1) partnerkeuze (5) passie (2) pedagogie (2) penisnijd (1) perfectie (3) personeelsbeleid (2) persoonlijkheid (6) persoonlijkheidsstoornis (4) pesten (4) Peter principle (2) pijnlichaam (8) politiek (17) positieve (12) privacy (1) processie (2) projectie (10) psychiatrie (7) psychofarmaca (2) psychose (2) psychotherapie (3) puberen (3) reductionisme (1) reïncarnatie (2) relatie (24) relatievaardigheid (7) remancipatie (1) respect (25) riagg (1) rijkdom (2) rol (4) romantiek (5) ruzie (6) samensmelten (10) schaamte (2) scheiden (3) schelden (1) schizofrenie (2) schouwen (4) schrijfdrang (2) schuld (5) sedatie (1) seks (24) seksuele voorlichting (1) selectie (4) sociale druk (2) solidariteit (1) somberheid (2) soulmate (1) spiegelogie (7) spijt (3) spiritualiteit (51) sport (1) spreekwoorden (1) sprong (2) statistiek (1) status (2) sterven (7) stigma (2) stilte (12) Stockholm-syndroom (1) straling (1) strategie (2) stress (6) synchroniciteit (8) Taoïsme (17) tederheid (1) Tegenwoordigheid (2) The Secret (4) The Work (1) therapeutische gemeenschap (1) therapie (2) tijdgeest (3) toeval (5) Tolle (22) transcenderen (6) transformatie (6) transparantie (3) trend (3) tunnelvisie (1) twijfel (6) UFO (1) verandering (3) verantwoordelijkheid (14) verbinding (31) vergeten (2) verlangen (7) verlatingsangst (1) verleiding (4) verlichting (16) verliefdheid (6) verlies (2) vermaatschappelijking (1) vermijding (1) vermoeidheid (2) verslaving (12) vertrouwen (17) verveling (2) verwerking (1) vicieuze cirkel (1) voeding (4) voelen (5) volgzaamheid (2) vooroordelen (1) vragenlijst (5) vrije wil (7) vrijen (4) vrijheid (84) vrouwelijkheid (4) waarheid (32) waarneming (8) ware (12) wezen (3) wijsheden (11) wilskracht (3) woede (4) wraak (1) wu wei (17) yin en yang (4) zelfbeheersing (5) zelfbevestiging (5) zelfbewustzijn (6) zelfdoding (5) zelfkennis (17) zelfkritiek (3) zelfoverschatting (4) zelfrealisatie (10) zelfvertrouwen (5) zelfverwerkelijking (1) zelfwaardering (5) Zen (3) ziel (15) Zijn (14) zin van het leven (9) zorgvuldigheid (5)

Zoeken in dit blog

Bronnen, links en reacties

Er wordt zoveel mogelijk naar de bron van een bericht gelinkt, maar wanneer deze is opgeheven wordt de link verwijderd.
Feedback en melding van onvolkomenheden zijn welkom en mogelijk via e-mail.

Disclaimer

Veel bijdragen op dit blog gaan over ongrijpbare begrippen als waarheid, vrijheid of liefde. Door onwaarheden te ontdekken die ons gevangen houden, kan waarheid meer zichtbaar worden en kunnen we ons bevrijden van de angst dat we afgescheiden zijn.
Vrij naar Wittgenstein: "van dat, waarover niet kan worden gesproken, zwijgen wij". Al het overige is bespreekbaar.
"In onwetendheid ben ik iets; in inzicht ben ik niets; in liefde ben ik alles" Rupert Spira.

Blogarchief