Posts

Er worden posts getoond met het label dans

Psychologie en leven in het hier en nu

Afbeelding
Zinvol verbinden Ieder mens verlangt naar liefde en vrijheid. Hoewel deze twee op zichzelf staande waarden lijken, kunnen ze op een diepere manier met elkaar worden verbonden. Wanneer liefde en vrijheid samenkomen, versterken ze elkaar en krijgen ze meer betekenis in ons leven. Zonder vrijheid geen liefde en zonder liefde geen vrijheid . Toch is het vinden van een evenwicht tussen autonomie en verbinding vaak een uitdaging. Deze balans voelt niet altijd vanzelfsprekend. Op dit blog verken ik vanuit spiritualiteit, zoals het taoïsme en boeddhisme, psychologie en persoonlijke ervaringen, hoe het ego ons kan ondersteunen, maar ook belemmeren. Loskomen van het ego Het ego is geen tastbaar iets; het bestaat uit gedachten, overtuigingen en identificaties die ons zelfbeeld vormen. Dit beeld bepaalt hoe we onszelf en de wereld om ons heen ervaren. Hoewel het ego ons kan beschermen en sturen, houdt het ons vaak gevangen in patronen die ons beperken. Door ons los te maken van dit beperkte zelf...

We lijken allemaal naar hetzelfde te verlangen

Afbeelding
Nabijheid zonder jezelf te verliezen   We lijken allemaal naar hetzelfde te verlangen. Alleen noemen we het anders.   Mystiek. Hechting. Liefde.   Steeds gaat het om die ene ervaring: Nabij zijn, zonder opgeslokt te worden. Tijdelijke zelfloosheid Er zijn momenten waarop het ik even oplost.   In muziek. In dans. In geconcentreerd spel. In een gesprek dat klopt.   Het hoofd wordt stil. De innerlijke dialoog zwijgt. Je bent er gewoon.   Niet groter. Niet kleiner. Niet belangrijker dan het moment.   Dat is mystiek in haar kern: tijdelijke zelfloosheid, zonder verdwalen. De terugkeer Maar even wezenlijk is wat daarna komt.   Het vermogen om terug te keren naar jezelf. Om je eigen grenzen weer te voelen. Om te weten:   Ik mag nabij zijn. En ik mag ook weer loslaten.   Dat is hechting in haar gezonde vorm. Niet vastklampen, maar vertrouwen. Niet verdwijnen in de ander, maar veilig terugkomen bij jezelf. Liefde als ruimte Liefde ontstaat...

In het midden beweegt het leven

Afbeelding
Vrijheid en parallellen tussen kosmos, lichaam en leven Wie naar het universum kijkt, kan dat op oneindig veel schalen doen. Van sterrenstelsels tot moleculen, van kosmische tijd tot het moment waarop een gevoel opkomt. Op ieder niveau verandert wat zichtbaar wordt. Niet alleen in grootte, maar in betekenis. Uitzoomen, inzoomen en het midden houden zijn geen technische handelingen, maar manieren om ons tot de werkelijkheid te verhouden. Ze vormen samen een beweging die telkens opnieuw vraagt om balans en evenwicht. Niet alles vraagt om ingrijpen. Niet alles vraagt om afstand. Leven speelt zich af in het spanningsveld van doen en laten. Uitzoomen: plaats zien Bij uitzoomen verschijnt de mens als onderdeel van grotere gehelen. De aarde blijkt niet het middelpunt, maar een planeet onder vele. Het leven blijkt geen vanzelfsprekendheid, maar een zeldzame mogelijkheid. Die blik verandert ons bestaan niet direct, maar wel onze houding. De kosmos grijpt niet in op ons handelen. Zij dic...

Hoe minder je vasthoudt, hoe meer er kan stromen

Afbeelding
Waarom liefde bloeit in vrijheid Er bestaat een mysterie in de menselijke ervaring dat even elegant als fundamenteel is: hoe meer we proberen vast te houden aan wat we liefhebben, hoe meer het tussen onze vingers door glipt. Het lijkt erop dat dit loslaten ook een vorm van liefde is: liefde voor het moment zonder het te willen bezitten. En dat die bereidheid tot loslaten juist zorgt voor meer verbinding, meer flow-momenten. De greep van bezit Onze natuurlijke neiging is om wat kostbaar is vast te pakken. Een prachtige zonsondergang, een goed gesprek met een vriend, de euforie van een licht uitgevoerde dans: we willen deze ervaringen voor altijd bewaren, ze herhalen, ze controleren. Maar in die greep verandert iets essentieels. Het levende wordt museum, de stroom wordt stilstaand water. Wanneer we een moment proberen te bezitten, trekken we het uit zijn natuurlijke context. We dwingen het om iets te zijn wat het van nature niet kan zijn: permanent, herhaalbaar, gecontroleerd. In...

Kwaliteit als bron van vertrouwen

Afbeelding
Een richtinggevende kracht in de evolutie We denken dat kwaliteit uit iets voortkomt, maar wat als het andersom is? Dat de evolutie gericht is op het naar buiten brengen (uitdrukken) van kwaliteit? Kwaliteit is meer dan een oordeel achteraf. Het is geen waardering die we geven nadat we iets hebben ervaren. In plaats daarvan gaat kwaliteit vooraf aan onze ervaring, zelfs voordat we denken of voelen. Ze is de ervaring zelf, op het moment dat iets raakt, klopt, stroomt, of juist wringt. Wie met aandacht leeft, herkent die momenten: in schoonheid, in eenvoud, in wetmatigheid, in liefdevolle ontmoeting. Kwaliteit is geen eigenschap van dingen of mensen, maar het levende besef: dit is goed of dit deugt niet . Kwaliteit trekt de aandacht We herkennen kwaliteit intuïtief, vóór we kunnen uitleggen waarom. Maar juist dát maakt duidelijk dat kwaliteit ook buiten het individu werkt. Want wat wij herkennen als kloppend of passend, blijkt vaak ook te wérken in een bredere context. In de evoluti...

Natuur, bewustzijn en het verfijnde evenwicht

Afbeelding
Hoe het samenspel tussen onze bronnen zich ontwikkelt De verhouding van de mens met de natuur is geen constante. Wie geboren wordt, is volledig natuur. Een baby leeft in overgave aan biologische behoeften, zintuiglijke indrukken en afhankelijkheid. Er is geen afstand tussen binnen en buiten. De mens is natuur. Maar dat verandert. Naarmate we ouder worden, ontwikkelt zich iets dat ons onderscheidt van de meeste andere dieren: zelfbewustzijn, rede en verbeelding. Die eigenschappen maken ons tot mensen, maar ze scheppen ook afstand tot diezelfde natuur waaruit we voortkomen. We leren impulsen herkennen, verlangens beheersen, plannen maken, reflecteren, twijfelen. En tegelijk: we leren de dood vrezen. Wat ooit vanzelf sprak, wordt een opgave. In plaats van mee te bewegen met het ritme van lichaam, seizoenen en gevoelens, proberen we grip te krijgen. We willen niet meer alleen natuur zijn , we willen haar begrijpen, sturen, soms zelfs overwinnen. Maar in dat streven ontstaat vervreem...

Het afwegen van gelijk in evenwaardigheid

Afbeelding
De dans tussen woord en beeld of evenwaardigheid? Wanneer we proberen te begrijpen wat het betekent om evenwaardig met elkaar om te gaan, stuiten we op de grenzen van onze uitdrukkingsmogelijkheden. Sommige inzichten ontstaan in de ruimte tussen woorden, in het zoeken, tasten, herformuleren. Andere openbaren zich plotseling als een beeld dat alles samenvat. Het verschil tussen gelijkwaardigheid en evenwaardigheid illustreert deze twee vormen van denken op een bijzondere manier. Denken-door-taal: het woord als zoeklicht Taal denkt mee. Wanneer we woorden als "gelijkwaardigheid" en "evenwaardigheid" door elkaar gebruiken "net zolang het nodig is", zijn we niet bezig met semantische slordigheid. We laten de taal zelf het verschil ontdekken. Woorden zijn geen statische etiketten die we op de werkelijkheid plakken: ze zijn levende instrumenten die nieuwe betekenissen kunnen blootleggen. Het herbenoemen -van "vrijheid, gelijkheid, broederschap"...

Bewust omgaan met het ongrijpbare maakt het leven bevredigend

Afbeelding
Over de kunst van loslaten en koers houden Wanneer een regenboog zich in volle glorie aan de hemel toont, is hij prachtig om te zien. Toch kun je hem niet vastpakken, niet dragen als een sieraad en niet bezitten. Hij ontstaat door een samenspel van omstandigheden, maar is zelf ongrijpbaar. Op dezelfde manier hebben gedachten die in de geest opkomen geen tastbare vorm of solide basis. En toch laten we ons erdoor meeslepen, alsof ze onze werkelijkheid bepalen. Joke Hermsen: Stil de tijd Waarom hechten we zoveel waarde aan dat wat geen vaste grond heeft? Waarom geven we gedachten, die slechts voorbijgaande verschijnselen zijn, de macht om ons leven te beheersen? Het loslaten van deze gehechtheid opent de weg naar vrijheid. Grijpen naar wat ons aangenaam of aantrekkelijk lijkt, brengt slechts twee mogelijke uitkomsten: ofwel verdwijnt datgene waar we naar verlangen, ofwel verliezen we onszelf erin. Volgens Gyalse Tokme Zangpo: "De wereld die we ervaren, gevormd door ons lichaam en onz...

Voortdurend afstemmend en loslatend ouder worden

Afbeelding
Oude wijsheid als kompas in een wereld die steeds sneller gaat We hoeven niet voortdurend in verbinding te zijn, we hoeven ons er alleen steeds opnieuw voor open te stellen. Wie leeft vanuit het idee dat hij altijd afgestemd moet zijn op zichzelf, raakt snel ontmoedigd. Wat in ons leeft is niet vast, maar beweegt: het trekt zich terug, komt tevoorschijn, verandert van kleur. Verbinding is dan ook geen bezit, maar een beweging. Een ritme van afstemmen en loslaten. Niet om perfect te worden, maar om wakker te blijven voor wat zich aandient, in onszelf en in de ander. De wijsheid van vertragen Ruedo de casino In het taoïsme leeft het inzicht dat alles zijn eigen ritme heeft. Niet alles hoeft aangeduwd, niet alles hoeft op tijd. Het water bereikt zijn bestemming niet ondanks zijn zachtheid, maar dankzij. Wu wei -het niet-doen- is geen passiviteit, maar een diepe vorm van afgestemde actie. Vanuit die optiek is het leven geen wedstrijd, maar een dans met wat zich aandient. Die gedachte staat...

Hoe kun je omgaan met een paradoxale of dubbele boodschap?

Afbeelding
Moeten we wel kiezen? We groeien op met het idee dat er maar één waarheid kan bestaan. Dit zwart-witdenken wordt vaak gevoed door de manier waarop we leren beslissingen te nemen: kies voor het ene, want het andere kan niet tegelijk waar zijn. Maar de werkelijkheid is veel complexer. We worden voortdurend geconfronteerd met omstandigheden waarin meerdere waarheden tegelijkertijd een rol spelen. Dit spanningsveld roept een dubbele boodschap op. Een dubbele boodschap is een situatie waarin twee of meer schijnbaar tegenstrijdige waarheden tegelijkertijd relevant zijn. Het is verleidelijk om er één te kiezen, maar juist in de spanning tussen deze waarheden ligt een diepere wijsheid verscholen. Het dilemma van zelfverbetering en wereldverbetering Neem het bekende gezegde: " verbeter de wereld, begin bij jezelf". Op het eerste gezicht klinkt dit logisch en inspirerend, maar bij nadere beschouwing blijkt het meer dan 1 boodschap te bevatten. Wanneer alleen bij jezelf begint, loop je ...

Hoe ziet bewust Zijn er dagelijks uit?

Afbeelding
Hoe elke dag in balans te blijven In onze vaak hectische wereld wordt bewust Zijn steeds vaker genoemd als een manier om rust, helderheid en betekenis te vinden. Maar wat betekent het eigenlijk om bewust te zijn, en hoe ziet dat er in het dagelijks leven uit? In dit essay een verkenning van hoe bewust Zijn praktisch vorm kan krijgen, gebaseerd op persoonlijke ervaringen en inzichten. Bewust Zijn in het hier en nu Bewust Zijn draait om aanwezig zijn in het moment. Dit kan betekenen dat je met open aandacht naar de wereld om je heen kijkt alsof het de eerste keer is. Je voelt de wind door je haren, hoort de vogels zingen of ervaart de warmte van de zon op je huid. Het is een houding die eenvoud en waardering brengt voor wat vaak als "gewoon" wordt gezien. Innerlijke rust als basis Voor veel mensen is innerlijke rust een voorwaarde voor bewust Zijn. Rust creëert ruimte om niet alleen te ervaren, maar ook om dankbaar te zijn. Zoals iemand, die mediteert, beschrijft: "wanneer...

Het leven moeiteloos dansen in balans

Afbeelding
En-en denken In ons leven moeten we voortdurend twee dingen tegelijk doen, terwijl het vaak voelt alsof we eigenlijk zouden moeten kiezen. Aanpassen of meebewegen? Aanpassen impliceert vaak een actieve verandering in reactie op externe omstandigheden. Dit kan betekenen dat je je gedrag, gedachten, of zelfs waarden aanpast om te passen bij een situatie of een groep mensen. Meebewegen suggereert echter een meer vloeiende en flexibele reactie op veranderingen, zonder dat dit noodzakelijkerwijs je kernidentiteit beïnvloedt. Jezelf veranderen of naar jezelf kijken? Dit stelt de vraag of we actief moeten proberen onszelf te veranderen of dat we ons meer moeten richten op zelfobservatie en bewustwording. Het veranderen van jezelf kan nodig zijn om groei en ontwikkeling te bevorderen. Kan je jezelf eigenlijk wel veranderen of is anders denken voldoende? Naar jezelf kijken kan leiden tot een dieper begrip van wie je bent, wat je waarden zijn, en hoe je reageert op de wereld om je heen. Advaita ...

De dans tussen lust, liefde en vertrouwen in het onbekende

Afbeelding
Basis en uitgangspunten Gevoelens en verlangens vormen een basis voor ons handelen en denken, waarbij lust, liefde, vertrouwen en het onbekende zich al doende verweven tot een onlosmakelijke eenheid. Hoewel deze concepten op het eerste gezicht los van elkaar lijken te staan, zijn ze na verloop van tijd diep met elkaar verbonden in een dynamisch spel van aantrekking, verlangen en wederkerigheid. Niet alle gevoelens willen we direct in een emotie uiten. Wanneer we ze eerst onderzoeken in een veilige omgeving, ze als het ware " containen ", leren we onszelf kennen in en uit contact met een ander. Lust: de drijvende kracht van verlangen Lust is een krachtige, instinctieve kracht die ons voortstuwt richting vervulling. Het is vaak een lichamelijke, soms ongetemde energie die uitgaat naar een ander of naar iets wat we willen ervaren. In zijn puurste vorm is lust een directe impuls, een kracht die ontspringt uit onze diepste behoeften. Maar lust kan ook het startpunt zijn van iets d...

Heilzame aanraking

Afbeelding
Knuffelhormonen opwekken zonder seks Van het strelen van een huisdier schijnt een positief effect uit te gaan op iemands welzijn en waarschijnlijk ook van het dier. Mensen kunnen dit ook bij elkaar opwekken zonder seksuele connotaties. Deze voordelen worden vaak toegeschreven aan het vrijkomen van hormonen zoals oxytocine (het 'knuffelhormoon') en endorfines, die gevoelens van rust en geluk bevorderen. Hoewel er geen directe parallel is met het strelen van huisdieren, zijn er vergelijkbare activiteiten die vergelijkbare positieve effecten kunnen hebben op het welzijn van mensen. Knuffelen. Fysieke omhelzingen en knuffels tussen mensen kunnen ook de afgifte van oxytocine bevorderen en positieve gevoelens opwekken. Het kan helpen stress te verminderen en een gevoel van verbondenheid te versterken. Massages. Het geven of ontvangen van massages kan ontspanning bevorderen, stress verminderen en een gevoel van welzijn stimuleren. Aanraking tijdens massages kan vergelijkbare neurochem...

De dans om contact te maken in liefde

Afbeelding
Een dans van simpel verlangen Liefde is een vaardigheid, ontdekte choreograaf Giulio D'Anna. Hij maakte een stuk voor dansduo Kristin de Groot en Piet Rogie, al 25 jaar samen. In de Volkskrant van 31-01-2018 doet Mirjam van der Linden verslag van het stuk Panorama . Dat gevoel van hard werken, onophoudelijk, daar gaat het ook D'Anna om. Ter voorbereiding op Panorama sprak hij gedragswetenschapper Johan Karremans (Radboud Universiteit Nijmegen), die onderzoek doet naar factoren die het slagen van de romantische relatie bepalen. 'Samen vormen ze een CBS-proof panorama van Nederlandse relaties', zegt D'Anna. 'En het is zoals Karremans ontdekte: betrokkenheid is afhankelijk van zelfbeheersing, van het kunnen omgaan met drama. Niks roze wolk, overgave of harmonie. Geen van mijn geïnterviewden noemt het woord 'liefde' als de sleutel tot succes. Iedereen somt strategieën op, met 'vertrouwen hebben' en 'vrijheid geven' als de belangrijkste....

Welke boodschap wilde Alan Watts overbrengen?

Afbeelding
Een wijs en charismatisch spreker Wikipedia vertelt over zijn achtergrond het volgende.  Je kunt hem beluisteren Alan W. Watts (1915 – 1973) was een Engels filosoof, schrijver, spreker, anglicaans priester, hoogleraar en beoefenaar van de vergelijkende godsdienstwetenschappen. Hij verdiepte zich met name in de filosofie van zen, het boeddhisme en het taoïsme, en heeft met zijn werk een belangrijke bijdrage geleverd aan de introductie en popularisering van Aziatische religie en filosofie in het Westen. Tot zover Wikipedia. Alan Watts richtte zich op thema's zoals het bewustzijn, de illusie van afgescheidenheid, en het vinden van balans in het leven. Zijn kernboodschap zou als volgt kunnen worden samengevat. 1. Het leven als een spel of dans Watts benadrukte dat het leven niet een probleem is dat opgelost moet worden, maar een spel dat gespeeld of een dans die gedanst moet worden. Hij waarschuwde tegen het behandelen van het leven als een opeenvolging van doelen om te bereiken, wa...

Intiem worden met een computer

Afbeelding
Intieme technologie Ernst-Jan Pfauth schrijft het volgende op de Correspondent . Dr Rinie van Est beschrijft de opkomst van zogenoemde ‘intieme technologie’. Van Est vatte het rapport samen voor De Correspondent. Al eeuwen helpen machines ons de buitenwereld te beheersen, maar nu dringen ze ook tot onze binnenwereld door. Dat wil zeggen: de wereld van onze gewoontes, gedachten en geheimen waarvan we zelf niet eens wisten dat we ze hadden. Stel je voor: een bril waarmee je iemand maar hoeft aan te kijken om te weten hoe hij zich diep van binnen voelt. Het is geen sciencefiction meer. De technologie bestaat al en heet FaceReader. Op de website "Hoe werkt FaceReader?" van dit intiem technologische hoogstandje lezen we dat het een ‘automatische analyse van gezichtsuitdrukkingen’ biedt, ‘waarmee gebruikers worden voorzien van een objectieve analyse van iemands emoties’. En. Het ligt voor de hand dat we ons straks voortdurend door computers laten adviseren. Je bent een avondje...

Het leven als een processie en dans

Afbeelding
De Springprocessie als analogie voor het leven De Processie van Echternach is een katholieke optocht die al sinds de Middeleeuwen elk jaar op de dinsdag na Pinksteren gehouden wordt in de Luxemburgse stad Echternach. Tijdens de optocht zijn de deelnemers aan elkaar vastgemaakt met witte zakdoeken en springen in de maat van de processiemars naar voren, afwisselend op hun linker- en rechtervoet. Dit is in 1947 zo ingesteld omdat het toenmalige ritme (drie stappen naar voren en twee terug) voor chaos zorgde. De optocht wordt ook wel de Springprocessie of Dansprocessie genoemd. Dit beeld is een mooie metafoor voor het leven, immers wie verzucht niet weleens (vaker) dat met elke beslissing en inspanning twee stappen vooruit en één achteruit wordt gemaakt. De (katholieke) kerk is niet scheutig met het uitleggen van het waarom van haar rituelen en misschien is de processie van Echternach nooit als metafoor van het leven bedoeld, maar het helpt wel bij het aanvaarden van de traagheid van ver...

Labels

Meer tonen

Veel gelezen afgelopen week

Het verschil tussen verliefdheid en liefde

Het doorbreken van onbewust emotionele patronen

Het gelijk van Byron Katie

De onderschatting van de dooddoener

Transformeren uit de klem van economische machten

Populaire posts vanaf 2005 tot nu

Psychologie en leven in het hier en nu

Hoe voer je een constructief gesprek?

De essentie van Houden Van

Het wezen van Ware Liefde

Wat is zelfrealisatie of verlichting?