Evenwaardigheid
vrijheid en liefde

Memento mori, herinner je dat niets meer hoeft “Memento mori” gedenk te sterven. Vaak klinkt dit als een streng gebod: vergeet niet dat je sterfelijk bent, dus leef ingetogen en kuis. Maar er zit een andere, lichtere lezing in. Je kunt het ook verstaan als een uitnodiging: besef dat het leven eindig is en dat veel van wat je jezelf oplegt, niet hoeft.  Ons leven vol moeten Vanaf de schoolbanken tot diep in onze loopbaan wordt ons leven beheerst door “moeten”. We moeten presteren, voldoen aan verwachtingen, iets “maken” van onszelf. De samenleving prijst snelheid, succes en productiviteit. Zelden nemen we de tijd om te relativeren. We jagen door, en met het jagen komt stress, vaak meer dan nodig. De vertraging van de ouderdom In de laatste levensfase valt veel van dit moeten weg. De krachten nemen af, het tempo vertraagt, de horizon verkleint. Ouderdom maakt dit onvermijdelijk. Wie zich verzet en toch wil doorgaan alsof niets verandert, belandt vaak in teleurstelling en bi...

Lege voeding die ons toch vervult Er zijn drie woorden die mensen gebruiken wanneer zij verwijzen naar het Hogere : God , natuur en het universum . Elk woord roept zijn eigen sfeer op. God suggereert een persoonlijk tegenover, natuur een levend geheel, het universum een onmetelijke ruimte. Maar wat deze drie aanduidingen met elkaar delen, is dat ze alle drie verwijzen naar iets dat zelf wezenlijk ongrijpbaar is, maar wel invloed op ons heeft. Opmerkelijk is dat deze drie bronnen, hoe verschillend ook begrepen, in hun aard iets gemeen hebben met water. Zoals bronwater het lichaam voedt zonder bouwstof of energie te leveren, zo voeden God, natuur en het universum de geest zonder dat ze vastomlijnde en directe antwoorden geven. Ze geven rust, ruimte, stilte. Water bevat geen calorieën. Toch kunnen we zonder water niet leven. Ons lichaam bestaat er grotendeels uit. Het draagt, transporteert, zuivert. Zo lijken ook God, natuur en het universum te functioneren: niet als datgene wat het leve...

Grote en kleine verklaringen voor kwaliteit Concepten als God, toeval, zelforganisatie, Intelligent Design, Dynamische kwaliteit, vormkracht of creativiteit helpen ons om de evolutie te begrijpen. Deze termen zijn logisch binnen hun eigen denkkaders, zoals wetenschap of religie. Toch blijven ze voor veel mensen abstracties, ver van de directe ervaring. Waarom hechten sommigen er zoveel waarde aan, terwijl anderen simpelweg hun schouders ophalen? Dit verschil lijkt deels te liggen in de kloof tussen het theoretische en het praktische. Voor mensen die vooral bezig zijn met concrete uitdagingen -werk, relaties of maatschappelijke kwesties- voelen zulke begrippen misschien te ver verwijderd. Voor anderen, die antwoorden zoeken op existentiële vragen of het grotere geheel willen begrijpen, bieden ze juist zingeving. De opmerking “Wat maakt het allemaal uit?” kan een zekere rust uitdrukken: een acceptatie dat het leven doorgaat, ongeacht welk concept we eraan verbinden. Maar het kan ook wij...

Hebben we een kern waarmee we kunnen communiceren? Wat bedoelen we als we spreken over onze "kern"? Is het een fysiek deel van ons lichaam, een bron van bewustzijn, of slechts een concept dat bestaat dankzij taal? Hoewel het idee van een kern abstract is, blijft het een krachtig hulpmiddel om onze ervaring van authenticiteit, richting en zingeving te begrijpen. In dit essay onderzoeken we hoe jouw kern – hoewel misschien niets meer dan een taalkundige constructie – jou toch een zinnig verhaal kan vertellen over wie je bent en hoe je in het leven staat. De kern als verhaal Eckhart vertelt over de rollen De kern wordt vaak voorgesteld als een diep en onveranderlijk aspect van onszelf. Het is datgene wat, volgens deze gedachte, blijft bestaan wanneer we ons ontdoen van de rollen die we spelen, de gedachten die we denken, en de emoties die we voelen. In werkelijkheid lijkt deze kern echter meer op een verhaal dat we onszelf vertellen dan op een fysiek of meetbaar deel van ons we...