Posts

Er worden posts getoond met het label hier en nu

Over vrijheid, evolutie en wat blijft

Afbeelding
Stop met zoeken naar wat je over het hoofd ziet We hebben verhalen over zielen. Over wat er gebeurt na de dood. Over verzamelpunten waar ervaringen worden gedeeld, over reïncarnatie, over het Akasha-veld waar alles wordt bewaard. Deze verhalen proberen iets te vatten dat moeilijk te bevatten is. Maar ze bevatten een fundamentele spanning: ze willen zowel individualiteit behouden (jouw ziel gaat door, jij leert en groeit) als eenheid beloven (uiteindelijk zijn we allemaal één). Je kunt moeilijk beide hebben. De Poortloze Poort In de Zen-traditie bestaat een koan genaamd de Poortloze Poort (Mumonkan). Het wijst naar iets eenvoudigs: er is geen drempel tussen jou en wat je zoekt. De poort is een illusie, gecreëerd door het zoeken zelf. Dit geldt op twee manieren. Ten eerste Stop met zoeken naar verlichting, naar ontwaken, naar eenheid. Het is er al. Maar juist het zoeken houdt je erbuiten. De poort waar je doorheen probeert te gaan bestaat niet, hij ontstaat alleen doordat je ...

Het vasthouden aan bekende pijn

Afbeelding
Eigenwaarde en vrijheid in relaties Er bestaat een merkwaardig fenomeen waarbij mensen moeite hebben met loslaten en verbinden in relaties. Zij lijden onder het afscheid nemen en lijken geen vertrouwen te hebben dat soortgelijke positieve ervaringen kunnen terugkeren. Dit raakt aan fundamentele aspecten van menselijke gehechtheid en de manier waarop we omgaan met verlies en onzekerheid. Deze mensen ervaren vaak wat psychologen "separatieangst" noemen: niet alleen de angst voor het daadwerkelijke verlies van de ander, maar ook voor het gevoel van leegte en onzekerheid dat daarbij hoort. Vroege ervaringen spelen hierin een grote rol. Als iemand in de kindertijd heeft geleerd dat beschikbaarheid van zorgfiguren (ouders) onvoorspelbaar was, kan dit leiden tot een diepgeworteld gevoel dat positieve verbindingen fragiel en tijdelijk zijn. Het brein ontwikkelt dan een soort "schaarste-mentaliteit" rond liefde en verbinding. Er mist een bodem van zelfliefde en zelfvertr...

De afwezigheid van verleden en toekomst

Afbeelding
Wat tijd niet is Stil de tijd Tijd lijkt vanzelfsprekend: we tellen haar, plannen met haar, leggen haar vast in herinneringen en agenda’s. Maar in de stilte van het nu, waar het denken even geen houvast heeft, blijkt tijd nergens te zijn. Wat overblijft is aanwezigheid en daarin is niets haastig.   Er is geen klok in je hart. Geen wijzer in je adem. Geen seconde in je voelen. En toch geloof je in tijd. Omdat het hoofd meet. Omdat de wereld vraagt. Maar in werkelijkheid is tijd nooit hier. Wat voorbij is bestaat als gedachte. Wat komt bestaat als verwachting. Maar jij bestaat alleen als dit. Zonder voor. Zonder na. Zonder haast. Wat je werkelijk bent kent geen snelheid, heeft geen begin gehad, en wacht nergens op. Het nu is geen moment. Het is geen punt tussen vroeger en straks. Het is open. Onmeetbaar. Stil. Zodra je stopt met zoeken naar wat was of zal zijn, verdwijnt de tijd en blijft alleen jij. Niet jij als verhaal, maar jij...

Wanneer liefde verdwijnt, blijft de ontmoeting met jezelf

Afbeelding
Liefde verloren, zelf hervonden Het verlies van een geliefde treft ons zelden alleen op het vlak van gemis. Wat vaak evenveel pijn doet, is het wegvallen van wie we waren in die liefde. De ander was niet alleen iemand die we liefhadden, maar ook iemand in wiens ogen we onszelf herkenden. Als die blik verdwijnt, vallen we stil, niet alleen vanwege de leegte, maar ook omdat een deel van onszelf zich daarin leek op te houden. De spiegel valt stuk Spiegelogie In de liefde spiegelen we onszelf voortdurend. We tonen wie we hopen te zijn, wie we durven zijn en soms ook wie we diep vanbinnen nooit dachten te kunnen zijn. Als de relatie eindigt, verdwijnen niet alleen de gedeelde momenten, maar ook die gedeelde betekenis. We blijven achter met vragen: Wie was ik zonder jou? Wie ben ik nu? Zo begint een ander soort rouw: een confrontatie met jezelf, met oude pijn, onvoltooide verlangens, schaduwzijden die zich ineens niet meer laten negeren. Jean Paul Satre stelt: “de mens is niet wat hij is en...

Op hoeveel ervaringen baseer je jouw conclusies?

Afbeelding
Leef in het nu, maar blijf alert Het leven presenteert zich aan ons in elk moment. Niet als een concept, niet als een belofte, maar simpelweg als wat is . Toch zijn we geneigd om het heden te filteren door de ervaringen van het verleden en de verwachtingen van de toekomst. We dragen teleurstellingen met ons mee en vrezen dat geschiedenis zich herhaalt. Maar wat als we dat loslaten en eenvoudigweg zien wat nu voor ons ligt? Wanneer we in relaties stappen, doen we dat vaak met beelden en verwachtingen die gevormd zijn door eerdere ervaringen. Eén of twee teleurstellingen kunnen ons het gevoel geven dat patronen zich onvermijdelijk herhalen. We generaliseren, trekken conclusies, en geloven dat de toekomst een kopie zal zijn van het verleden. Maar is dat werkelijk zo? Hoe kunnen we in het nu leven zonder verstrikt te raken in onze projecties? Het antwoord ligt niet in hoop of scepsis, maar in zien wat is . Steve Hagen zou zeggen: kijk zonder te grijpen, zonder te verwerpen. Niet om...

Leven in het hier en nu en non-dualiteit

Afbeelding
Van non-dualiteit naar niet oordelen Wie geïnteresseerd is in spiritualiteit om er beter van te worden of om betere prestaties neer te zetten loopt snel vast. Spiritualiteit, non-dualiteit en leven in het Hier en Nu hebben meer te maken met het serieus nemen van de balans tussen doen en laten dan met het verleggen van grenzen. Wie bijvoorbeeld mediteert om betere werkprestaties te kunnen leveren slaagt daar alleen in wanneer hij weet dat de meditatie bijdraagt aan het herstellen van de balans tussen rust en inspanning. Wie alsmaar grotere inspanning wil leveren zal ooit van een koude kermis thuis komen. Het elastiek wordt zo ver opgerekt dat definitief de rek eruit zal zijn. Wie geen ervaring heeft met het paradoxale denken over verbinding via non-dualiteit zal al snel de indruk kunnen krijgen dat een en ander zweverig is. Meer tekst en een langere uitleg werken dan contraproductief. Vandaar deze korte column en een doorverwijzing via de links en labels onderaan. Een vorm van para...

Houden we eigenlijk wel van elkaar?

Afbeelding
Het huwelijk is pas mogelijk als men niets onmogelijks vraagt De manier waarop jij en je partner ruzie maken, bepaalt voor een belangrijk deel hoe gelukkig je bent in je relatie. Relatietwisten ( machtsstrijd ) ontstaan vaak door onuitgesproken gevoelens, gedachten en verwachtingen, en achter kritiek zitten vaak verborgen verlangens. Het boek van Huub Buijssen ontraadselt het hoe en waarom van de dagelijkse ergernissen en irritaties, laat je anders naar relatieconflicten kijken en stelt je in staat te voorkomen dat ruzies uit de hand lopen. In de Volkskrant van 30-10-10 schrijft Buijssen in Opinie&Debat dat het aantal echtscheidingen alleen kan worden verminderd door te gaan inzien dat het romantische ideaal voor de meeste stervelingen niet haalbaar is en door minder te verwachten van een duurzame relatie. Hij citeert dichter Rilke die ooit zei "het huwelijk is pas mogelijk als men niets onmogelijks van haar vraagt". Dat kan waar zijn, maar wanneer je al in een relat...

Getuige bij integraal schouwspel

Afbeelding
De wereld is een schouwtoneel Elk krijgt zijn rol en speelt zijn deel Het woord persoon komt van het Latijnse woord voor “persona: masker of rol”. Toneelspelers in de oudheid hadden maskers voor om uit te beelden wie zij voorstelden en welke rol zij speelden. Het geheel van regisseur, toneel, toneelspelers en publiek zou je kunnen zien als een metafoor voor ons bewustzijn en persoonlijkheid. Het toneel en de achtergrond staat dan voor het on(der)bewuste, de toneelspelers voor de diverse rollen die wij en ons ego spelen, de projecties die we doen op anderen en het publiek voor de buitenwereld en dat deel in onszelf dat zichzelf observeert. Een goede regisseur probeert ervoor te zorgen dat het toneelstuk zich gedurende haar levensduur ontwikkelt en in kwaliteit groeit. Belangrijk is om je te realiseren dat geen van de onderdelen van het toneelstuk een apart (onderdeel is van de) persoon is die jij (zelf) bent. Die vergissing is in de historie vaak gemaakt. Velen hebben gedacht dat er...

Labels

Meer tonen

Veel gelezen afgelopen week

Populaire posts vanaf 2005 tot nu