Evenwaardigheid
vrijheid en liefde

Stop met zoeken naar wat je over het hoofd ziet We hebben verhalen over zielen. Over wat er gebeurt na de dood. Over verzamelpunten waar ervaringen worden gedeeld, over reïncarnatie, over het Akasha-veld waar alles wordt bewaard. Deze verhalen proberen iets te vatten dat moeilijk te bevatten is. Maar ze bevatten een fundamentele spanning: ze willen zowel individualiteit behouden (jouw ziel gaat door, jij leert en groeit) als eenheid beloven (uiteindelijk zijn we allemaal één). Je kunt moeilijk beide hebben. De Poortloze Poort In de Zen-traditie bestaat een koan genaamd de Poortloze Poort (Mumonkan). Het wijst naar iets eenvoudigs: er is geen drempel tussen jou en wat je zoekt. De poort is een illusie, gecreëerd door het zoeken zelf. Dit geldt op twee manieren. Ten eerste Stop met zoeken naar verlichting, naar ontwaken, naar eenheid. Het is er al. Maar juist het zoeken houdt je erbuiten. De poort waar je doorheen probeert te gaan bestaat niet, hij ontstaat alleen doordat je ...

Nietzsche's diagnose: de wraakzucht van de machtelozen Volgens filosoof Friedrich Nietzsche (1844-1900) ontstond het christelijke (en bij uitbreiding moderne humanistische) gelijkheidsdenken als waarde niet uit nobele motieven, maar uit ressentiment : de omgekeerde wraakzucht van degenen die zich machteloos voelden. Hoewel sommige waarden objectief waardevol zijn, benadrukt Nietzsche dat ze hun kracht verliezen als we ze niet persoonlijk toe-eigenen. De Gouden Regel bijvoorbeeld blijft krachtig omdat mensen hem steeds opnieuw heruitvinden , niet alleen maar overnemen. Men kan Nietzsche lezen als een waarschuwing: wie spreekt over gelijkheid en evenwaardigheid moet oppassen dat dit geen middel wordt om levenskracht en verscheidenheid te onderdrukken. De oorspronkelijke "meesters" legitimeerden hun macht door hun eigen kracht en voortreffelijkheid. Maar degenen die deze macht niet bezaten, de onderworpenen, keerden de waarden om: macht werd "slecht", neder...

Stoïcijnse rust, synchroniciteit en evenwaardig contact De eerste helft van een mensenleven staat vaak in het teken van leren. Ouders, leraren en de overheid wijzen ons de weg: we moeten kennis vergaren, vaardigheden ontwikkelen en zo toegang krijgen tot studie en werk. Ook ik heb dat kronkelige pad bewandeld. Sinds mijn pensionering merk ik dat de balans verschuift. Waar ik ooit gedreven werd door de vraag wat ik moest leren, houd ik mij nu meer bezig met afleren. Afleren klinkt misschien als verval of verlies. Toch is het een bewuste keuze: het opsporen en loslaten van overtuigingen die meer last dan vrijheid geven. Het is leven vanuit de via negativa , de apofatische benadering uit de mystiek. Die benoemt niet zozeer wat iets is, maar ontdekt wat het níet hoeft te zijn. Wat overblijft, is ruimte voor vrijheid, ontvankelijkheid en nieuwe betekenis. Een bekend voorbeeld is de Gouden Regel in zijn negatieve vorm: "Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander nie...

Een tijdloze gids voor verbinding "Behandel anderen zoals je zelf behandeld wilt worden." Deze eeuwenoude wijsheid, bekend als de Gouden Regel, klinkt eenvoudig maar blijkt in de praktijk van dagelijkse gesprekken vaak complex toe te passen. Vooral wanneer we een ander willen aanspreken op gedrag, een moeilijk onderwerp ter sprake brengen, of onze mening delen over gevoelige kwesties, kunnen we onbedoeld precies het tegenovergestelde bereiken van wat we zelf zouden willen ervaren. De kunst ligt niet alleen in het kennen van de regel, maar in het vertalen ervan naar concrete gespreksvaardigheden. Hoe spreken we anderen aan op een manier die we zelf zouden waarderen? Hoe delen we onze mening zonder de ander in de verdediging te drijven? Het antwoord ligt in een bewuste toepassing van de Gouden Regel door middel van ik-boodschappen en aanverwante gespreksvaardigheden. De Gouden Regel als kompas Voordat we ingaan op concrete technieken, is het belangrijk te begrijpen waar...

Een moreel erfgoed in beweging Ethische tijdlijn Wat hebben de tien geboden, de Franse Revolutie en de Gouden Regel met elkaar gemeen? Het zijn allemaal pogingen om richting te geven: wat is goed, hoe willen we met elkaar omgaan en waar liggen de grenzen? Vandaag zijn oude regels losser geworden. Nieuwe richtlijnen lijken soms vaag of veranderlijk. Toch blijft de vraag actueel: hoe leef je goed met jezelf en met anderen? Door de eeuwen heen hebben samenlevingen geprobeerd het gedrag van mensen te sturen. Niet alleen met wetten en straffen, maar ook met ethische idealen. In religieuze en filosofische tradities is ethiek vaak een zoektocht naar evenwicht tussen individuele vrijheid en verantwoordelijkheid voor anderen. De klassieke bakens gaven niet alleen gedragsregels. Ze waarschuwden ook voor morele valkuilen en inspireerden tot karaktervorming. Ook buiten religieuze kaders is gezocht naar morele fundamenten. De leus van de   Franse Revolutie   – vrijheid, gelijkheid en broed...

Over vrijheid, moraliteit en de zondebok Elke tijd stelt opnieuw de vraag: wat is goed gedrag? Niet alleen voor jezelf, maar ook in het samenleven met anderen. In onze tijd wordt die vraag steeds dringender in de omgang met dieren. Sommigen zien religie als kompas. Anderen kijken naar de wet of naar hun eigen gevoel. De Duitse filosoof Immanuel Kant koos aan het eind van de 18e eeuw een andere route. Hij vertrouwde op het menselijk verstand . Volgens hem kun je met je eigen denken ontdekken wat juist is, los van traditie of eigenbelang. In deze blog verken ik wat Kant daarmee bedoelde en wat zijn ideeën vandaag kunnen betekenen. Daarnaast zet ik het denken van René Girard (1923-2015). Hij liet zien hoe een groep haar rust soms herstelt ten koste van een ander. Wat mij betreft gaat dat ook ten koste van dieren. Wat gebeurt er als we hun inzichten combineren? Wat is het juiste om te doen? Immanuel Kant (1724-1804) leefde in een tijd van grote veranderingen. De Verlichting wa...

Niet hun dood, maar hun leven verdient onze aandacht We zien het vaak pas als we even stilvallen. Een kalf in een eenzame stal. Een vrachtwagen vol kippen op weg naar het slachthuis. Een varken dat iets lijkt te begrijpen. En dan, heel even, dringt iets door. Hoe zou het zijn, als ik dat dier was? Dieren leven niet zoals wij. Maar ze léven wél. Ze ademen, voelen, zoeken beschutting, vormen banden, hebben hun eigen voorkeuren. En juist daarin kunnen we ons -meer dan we vaak willen toegeven- herkennen. Toch leven de meeste dieren die wij gebruiken volledig buiten ons zicht. In stallen, kooien of systemen die zijn ontworpen voor efficiëntie, niet voor welzijn. Ze worden geboren, gebruikt en sterven, zonder dat ze ooit echt de kans krijgen om te léven. Niet uit schuld, maar uit geweten Dit gaat niet over schuld. Niemand hoeft zich aangevallen te voelen. Het gaat over iets veel ouder dan activisme of politiek: over het vermogen om na te denken over wat we anderen aando...

Maakt intrinsieke waarde van iets indruk? Filosofen spreken vaak over de intrinsieke waarde van de natuur, en terecht. Maar wanneer datzelfde begrip wordt ingezet door dierenrechtenactivisten -om te beweren dat we geen dieren moeten eten omdat ook een dier intrinsieke waarde heeft- dan werkt het volgens mij averechts. Sterker nog, ik vermoed dat Nederlandse ambtenaren van het ministerie van landbouw het begrip bewust hebben gekoppeld aan wetgeving rondom dierenwelzijn om juist de activisten rustig te houden. Dat is natuurlijk lastig te bewijzen, maar het patroon is herkenbaar. Morele concepten die oorspronkelijk bedoeld waren om tot de kern van ethische kwesties door te dringen, worden uiteindelijk ingezet om die kern juist te omzeilen. De verwatering van morele concepten Het begrip intrinsieke waarde heeft een rijke filosofische geschiedenis, van Kant's categorische imperatief tot moderne milieuethiek. Maar zodra het de beleidssfeer binnenkomt, krijgt het vaak een meer ins...

Over verlangen, verantwoordelijkheid en het grotere geheel Door de eeuwen heen hebben mensen gezocht naar hoopgevende verklaringen voor het bestaan. Uiteraard ging dat vaak gepaard met het schetsen van een beeld waarin het leven betekenisvol, rechtvaardig of zelfs bedoeld leek. Sommigen, zoals mevrouw Blavatsky en Neal Donald Walsh ( gesprekken met God ) of moderne channelaars, claimden directe toegang tot “hogere” kennis om de luisteraar een optimistisch antwoord te kunnen geven. Maar wat als zingeving niet ontstaat door onnavolgbare openbaring, maar door alledaagse afstemming? Wat als wijsheid niet schuilt in zekerheid, maar in de bereidheid tot luisteren: naar het leven, de natuur, naar de ander, naar het geheel? Veel filosofen herkennen de menselijke drang tot betekenis en troost, maar bieden tegelijk een behoedzame route: een ethiek van betrokkenheid zonder dogma, van hoop zonder illusie. Deze denkers nemen het verlangen serieus, maar temperen het met appèl op verantwoordelijkhe...

Tussen lichtheid en zwaarte van het bestaan Het leven is licht, zo stelt Milan Kundera in De ondraaglijke lichtheid van het bestaan . Omdat we het maar één keer leven, lijken onze keuzes geen werkelijk gewicht te hebben. Geen tweede kans, geen eeuwige terugkeer. Die lichtheid lijkt een bevrijding maar kan ook een diepe onzekerheid oproepen. Want als niets herhaald wordt, wat betekent het dan werkelijk? Tegenover die lichtheid staat de zwaarte van betekenis, verbondenheid en verantwoordelijkheid. Die kan beklemmend voelen, maar geeft tegelijk houvast. Zo slingert de mens tussen verlangen naar bevrijding en de noodzaak van betrokkenheid. Nergens komt dat spanningsveld scherper tot uiting dan in de seksualiteit. Seks ontspant, bevrijdt, verbindt. Maar wat luchtig begon, kan plots zwaar worden: door gevoelens, hechting, jaloezie, of zwangerschap. Wat als spel begint, kan eindigen in verantwoordelijkheid of in spijt. Erotiek is daarmee niet alleen lichamelijk, maar ook existentieel t...

Laat je niet voor andermans karretje spannen Wat betekent het om links te zijn? Volgens de Joods-Amerikaanse filosofe Susan Neiman draait het om drie essentiële uitgangspunten. Je gelooft in universalisme : dat morele principes voor iedereen gelden. Je maakt onderscheid tussen recht en macht , want rechtvaardigheid wordt niet bepaald door wie de meeste invloed heeft. En je houdt vooruitgang voor mogelijk , niet als vanzelfsprekendheid, maar als opdracht. Die drie punten klinken overzichtelijk, bijna bescheiden. Maar ze stellen een radicaal andere koers voor dan veel van wat zich vandaag als links presenteert. Ze vragen niet om trouw aan een partij, niet om het gebruik van het juiste jargon en ook niet om het klakkeloos steunen van wie zich benadeeld voelt. Ze vragen om denken. Zelfstandig denken. En om het lef om kritisch te blijven ook binnen de eigen gelederen. Susan Neiman is geen nostalgicus, maar een verlichtingsdenker van nu: ze blaast de idealen van vrijheid, gelijkheid e...

Superioriteit vervreemdt Er is een groot verschil tussen een mening hebben, een oordeel vormen over iemands gedrag, en iemand veroordelen. Toch worden deze vaak op één hoop gegooid. Wat begint als een persoonlijke waarneming, kan ongemerkt overgaan in een morele afwijzing. En precies daar, in die overgang, sluipt het kwaad naar binnen. Een mening is in wezen onschuldig. Het is de stem van jouw ervaring, jouw perspectief. Een mening laat ruimte voor het perspectief van de ander. Ze is het begin van een gesprek, geen einde ervan. “Ik ervaar dit als afstandelijk” zegt iets over jou, niet over de ander. Het is een uitnodiging tot wederzijds begrip. Een oordeel over gedrag kan al beladen worden. We duiden wat iemand doet en geven er betekenis aan: “Zij luistert niet echt”. Als we daarbij onze eigen norm ongemerkt centraal stellen, kan het oordeel sturend of afwijzend worden. Toch blijft het in principe nog bespreekbaar, zolang we onderscheid blijven maken tussen gedrag en persoon....

Vertrouwen in verschil kan ons blijven verbinden   De oorsprong van verbondenheid Ongeveer 4 miljard jaar geleden begon er iets op aarde dat leek op verbindingen leggen. Het was misschien het begin van leven, afhankelijk van wat je als leven definieert. Tegelijk kun je die tijd als het begin van het ontstaan van liefde en vrijheid noemen. Lange tijd, miljarden jaren, was er in de natuur geen moraal: het was eten en gegeten worden. Pas een aantal millennia geleden kun je spreken van zichtbare vormen van liefde en vrijheid, toen organismen en levensvormen bewustzijn ontwikkelden en zich begonnen te verhouden tot iets als de Gouden Regel: wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet. Toch blijft het ook nu onmogelijk om je werkelijk verbonden te voelen met álle levensvormen op aarde. We kunnen hoogstens een systeem van rechtvaardigheid proberen hoog te houden dat mensen de geruststelling biedt dat zij er minimaal mogen zijn. Maar ook dat systeem staat onder druk. De k...