Evenwaardigheid
vrijheid en liefde

Van mens tot mens bij Humanitas Terwijl sommige mensen tot wel een jaar op de wachtlijst staan voor geestelijke gezondheidszorg (GGZ), biedt Humanitas een deel van hen op kortere termijn een bron van hoop en steun met het Maatjes voor leven project. Dit initiatief brengt vrijwilligers en deelnemers (die het leven niet meer zien zitten) bij elkaar in een samengaan van ontspannen verbondenheid en hopelijk hervinden van zin in het leven. Het idee is om wekelijks een dagdeel samen wat leuks te gaan doen: samen naar de bioscoop, een terrasje pakken, een wandeling maken, et cetera. Frequentie en duur samen in te vullen. Foto gemaakt door Tryntsje Nauta In dat kader heb ik als vrijwilliger met Herman, een deelnemer, een tijd opgetrokken. Dat was voor ons beiden een leuke ervaring. Soms is het zo simpel als mensen de juiste aandacht geven en aandacht hebben voor evenwaardigheid. In het december '23 nummer van het ledenblad Van Mens Tot Mens een interview door Josephine Krikke met Herman...

Er voor de ander zijn Als vrijwilliger heb je de unieke vrijheid om er puur voor de ander te zijn, zonder druk van een meetbaar resultaat. Dat geeft ruimte om echt in verbinding te gaan en de ander te laten voelen dat er geen haast is en dat ze zich mogen ontwikkelen op hun eigen tempo. De kracht van vrijwilligerswerk Evenwaardigheid Vrijwilligerschap maakt het vaak makkelijker om een relatie op te bouwen waarin je naast de ander staat, zonder een hiërarchische structuur zoals in professionele hulpverlening. Wu wei in praktijk Door processen hun natuurlijke gang te laten gaan, respecteer je de autonomie van de ander. Dit is bijzonder helend voor mensen die worstelen met onveilige hechting, omdat het hen de kans geeft om vertrouwen op te bouwen zonder druk. Geen prestatiedruk Het niet hoeven verantwoorden van meetbare resultaten maakt het mogelijk om in het moment aanwezig te zijn, zonder je zorgen te maken over doelen of tijdsdruk. De beperking van professionele hulpverlening Professio...

Pak je een probleem aan de wortel of bij de tak? In de hulpverlening speelt de afweging tussen het aanpakken van de oorzaak van een probleem en het bestrijden van de symptomen een cruciale rol. Deze keuze wordt beïnvloed door medische, ethische en financiële factoren, maar ook door de houding en verantwoordelijkheid van de hulpvrager. In een complexe zorgomgeving waarin veel opties beschikbaar zijn, vraagt het hulpverleningstraject om duidelijke communicatie en gedeelde verantwoordelijkheid. Symptoombestrijding als economisch aantrekkelijke optie Symptoombestrijding wordt vaak gekozen vanwege de snelle en meetbare resultaten. Medicatie is in veel gevallen een voor de hand liggende oplossing, vooral omdat de effecten relatief snel zichtbaar zijn. Het lijkt een efficiënte manier om klachten te verminderen, terwijl het tegelijkertijd een kosteneffectieve aanpak biedt op de korte termijn. Toch kleven er nadelen aan deze aanpak. Door symptomen te onderdrukken zonder de oorzaak te behandelen...

Niet elk verward persoon heeft een psychische stoornis Bauke Koekkoek is van oorsprong (psychiatrisch) verpleegkundige en nu GGZ onderzoeker. Hij is in 2011 gepromoveerd op moeilijke patiënten. Hij pleit ervoor om de term ‘verwarde mensen’ te schrappen omdat dan gevaarlijke en ongevaarlijke personen op één hoop worden gegooid en zo onnodig angst wordt gezaaid. Veel door de politie als verwarde personen geregistreerde mensen hebben geen psychische stoornis. Uit een interview met de Volkskrant. 'Een andere verklaring zou de economische crisis kunnen zijn. Mensen trekken het niet als ze hun baan of hun huis zijn kwijtgeraakt en reageren daar heftig op. Zij hebben sociaaleconomische problemen. Zij zijn geen cliënten voor de GGZ maar eerder voor een sociaal wijkteam van de gemeente. 'Ook een licht-demente oudere die de weg is kwijtgeraakt, kan in die meldingscategorie 'verwarde personen' vallen. Er is kortom een veel te groot begrip gecreëerd, voor iedereen die afwijkt v...