Ware emancipatie
Eenvoudig van aard, maar moeilijk te doorzien De manier waarop we met dieren omgaan, is een spiegel van hoe we met elkaar omgaan. Onze houding tegenover andere levende wezens laat zien hoe we werkelijk denken over vrijheid, respect en rechtvaardigheid. Wie wil dat we beter samenleven, kan de emancipatie van dieren niet los zien van die van mensen. Zodra we zeggen dat dieren ‘intrinsieke waarde’ hebben, lijkt het alsof we iets aan hun bestaan toevoegen. In werkelijkheid nemen we opnieuw de regie over. We blijven over hen spreken in plaats van naast hen te staan. Hoe goedbedoeld ook, zelfs de taal van waarden kan de oude hiërarchie herhalen, waarin de mens de maat van alle dingen blijft. Wat werkelijk nodig is: dat we onze positie als beoordelaar loslaten. Niet om ons terug te trekken, maar om ruimte te maken voor de ander. Niet op grond van wat wij in die ander herkennen, maar omdat die ander er gewoon is . In elke emancipatiegeschiedenis zien we dit patroon terug: wie zich ...