Wakker worden in eenheid
Over verlichting in gewone taal Ergens voel je een kloof tussen wie je denkt te zijn en wat je dieper ervaart. Alsof je een rol speelt die niet helemaal past. Verlichting is de naam voor het moment waarop die kloof verdwijnt. Niet omdat je iets bereikt hebt, maar omdat wegvalt wat er tussen jou en jezelf stond. Tegelijk verdwijnt ook de kloof tussen jou en de ander. In dit stuk probeer ik dat zonder vaktaal uit te leggen. Wat heb je eraan? Moet je er zelf voor werken of overkomt het je? En waar kun je onderweg in vastlopen? Wat verlichting niet is Verlichting is geen blijvende gelukzaligheid. Je wordt er geen bovenmens van. Je karakter blijft, net als verdriet, boosheid en twijfel. Het verschil is dat je er niet meer mee samenvalt. Je bent niet je boosheid. Er is boosheid, die je opmerkt. Het is ook geen beloning voor goed gedrag of voor jaren mediteren. Wie het zo ziet, maakt er een prestatie van. Juist dat houdt de kloof in stand. Wat heb je eraan? Ontspanning. Je hoeft ...