Afwisselend kunnen verbinden en op tijd loslaten

Ware liefde

Hoe herken ik ware of echte liefde? Om een goed antwoord te kunnen geven moet je eigenlijk meer weten over degene die de vraag stelt, diens ...

29 juli 2006

Unipolair of bipolair denken? De keuze voor vrijheid

Het donker is slechts afwezigheid van licht. Koude is slechts psychologisch, iets maak je warmer door er energie aan toe te voegen. Licht en donker, koud en warm staan in de fysische wereld niet tegenover elkaar, alleen in ons hoofd. Op deze wijze kun je ook aankijken tegen goed en slecht. Veel mensen die belangstelling hebben voor spiritualiteit worstelen met een Godsbeeld waarbij zij niet kunnen rijmen dat het Kwade zou bestaan als er ook een God zou bestaan. Een oplossing voor dit twijfelen is de waarde van vrijheid te doordenken. Zou een God bestaan en zou ons deze keuze voorleggen:

  1. of een leven waarin we vrij zijn, maar dan wel verantwoordelijk voor wat ons overkomt
  2. of een leven waarin we niet vrij zijn, maar ook niet verantwoordelijk voor wat ons overkomt
Wat zouden we prefereren?

Na enige aarzeling zouden de meesten van ons voor de eerste optie kiezen. Het lijkt wel aantrekkelijk om niet meer verantwoordelijk te zijn, maar wat is dan de toegevoegde waarde van onszelf en ons leven? We zouden ons leven lang moeten afvragen of we het wel goed doen in de ogen van een almachtige, maar onzichtbare God. Het is uiteindelijk toch aantrekkelijker om de vrijheid te kennen om dat zelf te kunnen bepalen.

Het accepteren van een hogere macht wordt gemakkelijker wanneer we daarmee realiseren dat die ook onze vrijheid zou respecteren. In dat respect zou die betrokkenheid (liefde) en afstand (vrijheid) houden tot uitdrukking brengen.

In het denken van goed en kwaad helpt het vervolgens om te realiseren dat het kwade op zich niet bestaat, maar wel het goede. Alles is goed wat de vrijheid van zoveel mogelijk mensen vergroot. Om mensen tegemoet te komen die weinig goed doen is het gemakkelijker en vriendelijker om hen te verleiden tot meer goeds dan hen te wijzen op wat zij kwaad of fout doen. Mensen staan nu eenmaal meer open voor waardering dan voor afwijzing.

Het levert dus een soort van bevrijding op wanneer je kijkt naar de wereld zonder te veroordelen. De grootste vervuiler kan een medestander worden door hem te laten zien hoe hij kan bijdragen aan de schoonheid van de natuur. De grootste machtswellusteling kan een bijdrage leveren aan de vrijheid van zijn medemens wanneer hij inziet dat het innemen van een machtspositie ieders vrijheid heeft ingeperkt. Iedereen kan dan inzien dat geven meer oplevert dan onbeperkt materie verzamelen. Geven leidt tot overvloed, verzamelen tot schaarste. Vrijheid doorgeven vergroot de kans op echte liefde, oftewel aangename warmte in plaats van verstikkende hitte.

Meer lezen via boeken over spiritualiteit? Klik hier.

23 juli 2006

Oorzaak en gevolg of iets anders?

Spurieuze koppelingen of onechte relaties

Bij onderzoek wordt een relatie gevonden tussen welzijn en getrouwd zijn. Maakt het huwelijk gelukkig of trouwen alleen mensen die geluk hebben?

Bij het trekken van conclusies bij het zien van verbanden komt meer projectie kijken dan onderzoekers zich realiseren. Zij maken dan een zogenaamde spurieuze koppeling.

Veel mensen zijn dan geneigd om aan te nemen dat het hebben van een relatie of trouwen tot geluk leidt. Toch zijn veel mensen in een relatie niet gelukkig. De makke van deze relatie zit ‘m in de oneerlijkheid van de vergelijking tussen ongelijkwaardige groepen. De groep van mensen die geen relatie hebben, heeft niet dezelfde kenmerken als de groep die wel een wel een relatie heeft. De groep bevat veel mensen die veel minder kans hebben op het krijgen van een relatie. Zou je deze relatie willen onderzoeken, dan zou je zoveel factoren constant moeten houden dat je veel te veel mitsen en maren moet aantekenen bij het trekken van een conclusie.

Meer voorbeelden over spurieuze koppelingen? Lees hier verder.

Het mysterie van de zintuiglijke waarneming

Artificiële intelligentie kent allerlei varianten, waaronder natuurlijk het simuleren van diverse soorten complexe denkprocessen. Ook de waarneming wordt zoveel mogelijk nagebootst door middel van de informatieverwerking op basis van patronen die in een systeem binnenkomen via kunstmatige sensoren. Hierbij moeten in ieder geval drie onderdelen van sensorische perceptie worden onderscheiden: de zuiver fysiologische registratie, de cognitieve verwerking (hetzij zuiver neurologisch hetzij [ook] psychologisch) en de subjectieve beleving. Kunstmatige intelligentie heeft in principe waarschijnlijk geen moeite met nabootsing van de fysiologische stap en ook in de simulatie van de cognitieve processen op basis van de neurologische informatie zit nog geen onoverkomelijke moeilijkheid. Alleen op het punt van de subjectieve beleving heeft men geen idee hoe die zou moeten voortkomen uit de veronderstelde cognitieve processen in het brein. We verlaten daarbij immers de wereld van het fysiek registreerbare en van de neurologie en belanden in het onreduceerbare domein van het bewustzijn. Voor de natuurwetenschap (van de fysieke wereld) is zintuiglijke waarneming in subjectieve zin normaal gesproken een anomalie, die niet in het plaatje past en maar het beste zoveel mogelijk genegeerd kan worden.
Er zijn grofweg drie manieren waarop je de zintuiglijke beleving kunt trachten te verdisconteren:
- Je ontkent dat er überhaupt zoiets bestaat als subjectieve zintuiglijke waarneming in de alledaagse zin of stelt dat dit begrip het best opgevat kan worden als een abstracte omschrijving van (delen van) de fysieke perceptuele verwerking in het brein. Dit zijn respectievelijk de eliminatieve en reductionistische vormen van het materialisme.
- Je erkent het perceptuele bewustzijn en ziet het als een product van het brein, maar zonder dat het gereduceerd kan worden tot de fysieke hersenprocessen zelf. Deze positie staat bekend als emergentisme, en er bestaan opnieuw diverse varianten van.
- Je erkent de subjectieve waarneming en stelt dat dit berust op indrukken die een geestelijk wezen krijgt door zijn interactie met de gebieden van het brein die gespecialiseerd zijn in perceptie. Deze positie staat (opnieuw in diverse varianten) bekend als dualisme.
De eerste benadering heeft niets te bieden omdat het subjectieve waarneming als zodanig niet eens erkent. De tweede miskent het probleem dat het op zijn minst moeilijk voorstelbaar is als er uit fysieke processen opeens zomaar uit het niets, als bij toverslag subjectieve processen voortkomen. De derde benadering erkent dat punt wel, en verwerpt dan ook de gangbare westerse veronderstelling dat onze beleving volledig wordt gegenereerd door onze hersenen zonder dat er niet-fysieke factoren in het spel zijn. Daarmee verwerpt het ook de mogelijkheid dat onze subjectieve waarneming ooit zal kunnen worden gekopieerd in een machine.
Hoe dan ook, zintuiglijke waarneming ziet er een stuk mysterieuzer uit als je oog krijgt voor de subjectieve aspecten ervan. Parapsychologen zoals de Nederlander Paul Dietz, maar ook denkers als Frank B. Dilley en M.M. Moncrieff, wijzen in dit opzicht op een belangrijke overeenkomst tussen normale zintuiglijke waarneming en helderziendheid. In beide gevallen is de uiteindelijke subjectieve waarneming niet zomaar op te vatten als een fysiek product van hersenprocessen. Er vindt in beide gevallen een vertaalslag plaats van fysieke informatie in subjectieve beelden, geluiden, etc., ook al speelt bij normale zintuiglijke waarneming de neurologische verwerking in het perifere en centrale zenuwstelsel natuurlijk wel een grote rol.
Dit heeft ook gevolgen voor de mogelijkheden tot waarneming na de dood. Onze subjectieve waarneming is kennelijk geen fenomeen dat zich als zodanig letterlijk in het brein afspeelt. Dat betekent dat de modi en kwaliteiten ervan op zich ook bij de geest horen en niet bij de hersenen als fysiek apparaat. Daarom is er geen enkel bezwaar tegen de notie dat je ook na de dood, zonder zintuigen of brein, nog van alles zult waarnemen, of zelfs dat die waarneming meer kan omvatten dan tijdens het fysieke leven.

Titus Rivas

22 juli 2006

De problematische communicatie tussen moeder en kind

Een moeder geeft haar zoon op zijn verjaardag 2 dassen. De zoon doet de een aan, waarop de moeder vraagt “wat mankeert er aan de ander”?
Wanneer de zoon serieus zou proberen te antwoorden dan zal hij hierbij niet slagen om zijn moeder een bevredigend antwoord te geven. Zoons die dergelijke moeders toch tevreden willen houden, zullen nooit gelukkig worden en een relatie vinden die waarin ze zich veilig kunnen binden.
Deborah Tannen beschrijft in haar boek “Doe je dat écht aan?” de meest beladen relatie die er soms is, namelijk tussen moeder en dochter. Nog dubbelzinniger dan tussen moeder en zoon kan de communicatie tussen moeder en dochter gaan, wanneer de moeder zowel probeert haar dochter te stimuleren om succesvoller in het leven te zijn dan zij was en tegelijkertijd jaloers op haar te zijn op het moment dat haar dochter lukt. Wanneer de moeder in haar communicatie blijk geeft niet onvoorwaardelijk haar dochter te steunen dan is de dochter in verwarring. Wat wil moeder nu van mij?
Wanneer de moeder zelf niet is opgegroeid als een mens die onbaatzuchtig kan zijn, dat wil zeggen eerst goed voor zichzelf heeft leren zorgen en wat zij aan energie en liefde over heeft onvoorwaardelijk door te geven aan haar kinderen, dan is de kans groot dat zij in de communicatie met hun tegenstrijdige signalen afgeeft. Zij is niet meer onafhankelijk en eigenlijk op zoek naar waardering.
Vrouwen communiceren meer en langer, terwijl zij minder concreet en duidelijk zijn dan mannen. Dat maakt dat de toehoorder meer gespitst moet zijn op nuances om subtiele hints op te pikken. Maar zekerheid of zij een signaal terecht en correct hebben opgepikt is er niet, wanneer vrouwen vervolgens ook minder duidelijk aangeven hoe zij de hints hebben begrepen en bedoeld. En dan is er soms plotseling en onnavolgbaar ruzie.






Meer lezen over relaties? Klik hier.

21 juli 2006

Psyche en eros

Als één ding duidelijk lijkt te zijn geworden uit het parapsychologisch onderzoek, dan is het wel dat we geen organismen zijn met een mind, maar persoonlijke geesten met een biologisch lichaam. Dit heeft allerlei consequenties, onder meer op het gebied van erotiek en seksualiteit. Als mensen hun lichaam niet zijn, betekent het simpele feit dat je seks met iemand hebt, bijvoorbeeld niet zomaar automatisch dat je ook emotioneel close met die persoon bent of dient te zijn. Emotionele intimiteit en seksuele intimiteit zijn dus twee verschillende dingen. Het is denkbaar dat sommige mensen werkelijk op zoek zijn naar seks om de seks, terwijl andere een diepe relatie opbouwen zonder erotisch contact. Met alle mogelijke vormen daar tussenin, die elkaar ook niet uitsluiten binnen een mensenleven.
Anderzijds volgt je seksuele orientatie ook niet zomaar eenduidig uit je lichamelijke of neurologische gesteldheid. Het is bijvoorbeeld goed denkbaar dat iemand een homoseksuele voorkeur heeft zonder dat dit veroorzaakt wordt door de structuur of functie van bepaalde hersendelen. De voorkeur kan bijvoorbeeld ook ontstaan zijn door positieve erotische ervaringen in een vorig leven.
De notie van de persoon als geestelijk wezen is van oudsher vaak in verband gebracht met seksuele onthouding, en dit is inderdaad één van de mogelijke keuzes. Maar juist doordat er geen vanzelfsprekend, algemeen verband is tussen biologie, orientatie en beleving, is het bovenal zaak de nadruk te leggen op zoveel mogelijk individuele erotische, relationele en seksuele vrijheid. Je kunt er bijvoorbeeld voor kiezen om je op een gezonde manier te onthechten, maar evenzeer om je lichaam te gebruiken als bron van genot of middel tot emotionele expressie, en daarbinnen zijn dan weer oneindig veel legitieme variaties te bedenken.
Juist dit kader biedt daar allemaal ruimte voor, in respect voor ieders beleving en wensen en zonder iemand voorgoed vast te leggen op een bepaalde keuze.

Titus Rivas

12 juli 2006

Filosofische achtergronden van theoretische verschillen

Binnen de theoretische psychologie wordt soms een theoretische eenheid nagestreefd zoals die zou gelden binnen de natuurwetenschappen. Het zou volgens sommigen een teken van onvolwassenheid zijn dat er wezenlijk verschillende psychologische scholen bestaan, zoals het cognitivisme, het sociaal constructivisme, de hedendaagse varianten van het behaviorisme, de analytische psychologie, erfgenamen van de psychoanalyse, de humanistische psychologie en de transpersoonlijke psychologie. Hier zit volgens mij een denkfout achter, namelijk dat de verschillen tussen psychologische scholen vooral te maken hebben met concentratie op een bepaald deelaspect van de psychologie. De scholen zouden volgens deze visie lijken op de blinden uit het bekende verhaal (toegeschreven aan diverse tradities) die allemaal slechts één orgaan van een olifant zouden waarnemen zonder het geheel te kunnen overzien. Volgens deze visie zou je in feite alleen maar de verschillende onderzoeksresultaten hoeven te combineren en eventueel nog een gemeenschappelijke taal moeten ontwikkelen en de eenwording ligt binnen handbereik. Deze metafoor wordt wel eens gebruikt als basis voor een interreligieuze dialoog, waarbij alle godsdiensten (slechts) een deel van de waarheid verkondigen.

Zo simpel is het echter niet als we het over wetenschappelijke scholen hebben. Naast verschillen in aandacht voor bepaalde verschijnselen en een eigen jargon, bestaan er ook nog verschillen in filosofische uitgangspunten, die te maken hebben met mensbeeld (antropologie), het beeld van dieren en het lichaam-geest probleem (uit de philosophy of mind). Zo is de humanistische psychologie bijvoorbeeld onverenigbaar met een reductionistisch materialistische visie. Anderzijds wijzen het behaviorisme en het cognitivisme bijvoorbeeld parapsychologische data doorgaans bij voorbaat van de hand omdat ze niet te rijmen zijn met hun filosofische uitgangspunten. Dit alles levert grote verschillen in theorievorming op die een duidelijk wijsgerige achtergrond hebben.
Volwassenheid in theoretische zin wil bij wetenschappen als de psychologie daarom niet zeggen dat je streeft naar eenheid en daarbij de wijsgerige verschillen gewoon over het hoofd ziet. Het betekent juist dat je de pluriformiteit als onvermijdelijk accepteert, omdat de onderliggende verschillen geen empirische (vakwetenschappelijke) maar filosofische achtergrond hebben. Natuurlijk kun je de filosofische uitgangspunten zelf ter discussie stellen, maar binnen de wetenschap in kwestie, is theoretische verscheidenheid een gevolg van filosofische vrijheid.
Iets dergelijks geldt ook voor deelgebieden, zoals bijvoorbeeld het parapsychologisch onderzoek naar een leven na de dood. Afhankelijk van filosofische uitgangspunten bestaan ook hier verschillende theorieen over, zoals dat er een persoonlijk overleven is of dat er alleen in onpersoonlijke zin iets van iemands psyche overblijft.

Zie ook:
- Hebben dieren een bewustzijn?

Titus Rivas

5 juli 2006

Mijn ex-partner kwam mij te dichtbij

Hoe vaak hoor je ex-geliefden deze reden wel niet geven als motief voor het opgeven van de relatie?
In de praktijk ligt het genuanceerder, maar wie zal het eigen falen in het aantrekkelijk houden van de relatie eerlijk naar buiten brengen?
Veel mensen maken zich zorgen om de ander, maar gaan een stapje te ver in het helpen oplossen van de problemen, die zij bij de ander zien. Dat stapje te ver, verwoordt de ander dan als “hij/zij kwam mij te dichtbij”.
In alle relaties is er een spanningsveld tussen dichtbij komen en afstand houden. In een gewone ontmoeting tussen vreemden is dit spanningsveld wat verstaan wordt onder respect. In een partnerrelatie is het zaak om dit spanningsveld optimaal te houden door zelfkennis. Wie zich afvraagt of de zorg voor de ander wel zo integer is, kan daarmee veel ergernis besparen. Hoeveel mensen zien wel de splinter in het oog van de ander, maar zien de balk in het eigen oog over het hoofd?

Wie zich zorgen maakt over de ander zou als eerste zichzelf en de ander moeten afvragen in hoeverre die zit te wachten op “meedenken”. Mensen die een blijvende relatie willen, willen zich zonder voorwaarde erkend en gesteund voelen door de ander. Deze steun zou gericht moeten zijn op het onafhankelijk worden of blijven. Wie het gevoel heeft dat wanneer hij zich overlevert aan de goede adviezen van de ander, dat daarna een afhankelijke relatie overblijft, zal zich proberen te onttrekken aan de invloed van de ander. Wie zijn hulp aanbiedt, moet als het ware de onvoorwaardelijkheid daarvan kunnen “garanderen”. Wanneer een relatie afstoomt op de vraag of de liefde of de vrijheid op te geven, dan kiezen toch verrassend veel mensen voor hun vrijheid. Liefde kan een nieuwe partner ook geven, een eenmaal verloren vrijheid is soms lastig terug te winnen.

Wat voor velen ook een eye-opener is dat gebreken van de ander in een relatie opgelost kunnen worden door zelf ook proberen iets te veranderen. Bij voorkeur iets dat je zelf lastig vindt om te veranderen. Dit werkt niet alleen doordat je daardoor meer inzicht hebt in hoe moeilijk het kan zijn om jezelf aan te pakken. Het werkt ook omdat je de ander motiveert om ook met zichzelf aan de slag te gaan. Daarnaast is het “gezelliger”: samen werken aan jezelf.

Voor meer artikelen over relaties en welzijn kijk eens op dit overzicht van artikelen op de sitemap van “GoodAdviceBooks”.

Overzicht van zoektermen (labels)

aandacht (10) achterdocht (3) ADHD (3) afhankelijkheid (4) afstand nemen (9) agnost (2) agressie (5) alcoholisme (4) alleenstaande (1) alternatieve genezing (4) altruïsme (5) ambitie (2) ander (2) angst (21) angststoornis (1) apofatisch (5) authenticiteit (11) autisme (2) autonomie (4) baclofen (1) balans en evenwicht (32) begeerte (1) behoefte (4) belangen (13) belemmerende overtuigingen (4) beoordelen (5) beslissen (2) betrokkenheid (4) betrouwbaarheid (8) bewustwording (11) bewustzijn (29) bezinning (1) bindingsangst (4) biseksualiteit (1) boeddhisme (6) boek (247) borderline (2) brein (1) burn-out (4) castratieangst (1) communicatie (19) compassie (8) competentie (6) competitie (6) complottheorie (4) consumeren (5) coping (1) creationisme (1) creativiteit (2) crisis (8) dans (1) daten (6) demagogie (1) denken (12) denkfouten (4) deugd (6) deugdzaamheid (2) diagnose (7) dieren (2) discipline (1) dooddoener (3) drama (2) drugsgebruik (4) DSM (5) dualisme (4) dwangstoornis (2) echt (6) eenheid (14) eenzaamheid (9) eerste indruk (1) ego (47) eigenschappen (3) eigenwaarde (4) emancipatie (9) emergentie (2) emotie (14) empathie (2) en-en (22) endogene depressie (2) energie (10) epidemie (1) ergernis (1) erkenning (6) ethiek (6) etiquette (7) euthanasie (2) evenwaardigheid (22) evolutie (16) extraversie (3) faalangst (1) fabel (1) facelift (1) filmpje (133) filosofie (12) flirten (1) fraude (9) Freud (2) functioneren (4) gebreken (1) gedrag (1) gedragsverandering (4) geduld (3) geest (3) geheugen (3) gekwetstheid (5) geld (7) gelijk hebben of gelijk krijgen (10) gelijkmoedigheid (4) geloven (14) geluk (44) genoeg (1) genot (1) Gestalt (1) Getuige (2) gevoelens (28) gezag (4) gezichtsverlies (2) gezondheid (7) gezondheidszorg (1) GGz (3) GHB (1) go with the flow (4) God (29) goedgelovigheid (4) gokken (1) grenzen (5) handleiding (1) hechting (2) hedonisme (1) heelheid (5) helderziendheid (1) hersenen (4) hier en nu (8) holisme (3) homoseksualiteit (2) hoofdzonde (3) hoogsensitiviteit (1) hufterigheid (2) hulpverlening (2) humor (17) ideaalbeeld (2) identificatie (5) identiteit (4) ik-boodschap (1) illusie (8) imago (6) individualisme (3) innerlijke vrijheid (13) integriteit (3) Intelligent Design (2) Internet (6) intuïtie (11) InZicht (11) islam (2) jaloezie (3) jeugd (1) jezelf worden en zijn (12) jongeren (3) karakter (2) kenmerken (2) kiezen (11) kind (11) kosten (1) kracht (4) Krishnamurti (2) kuddegedrag (1) kwakzalverij (2) kwaliteit (12) kwetsbaarheid (8) leegte (9) leiderschap (5) leugens (13) levensfase (3) levenskunst (6) levensstijl (1) levensvragen (2) levensweg (3) licht (3) liefde (92) liefdesverdriet (6) lijden (2) loslaten (17) lust (4) macht (25) magisch denken (6) man-vrouw verschillen (18) mannelijkheid (10) mannen (5) media (13) meditatie (14) memen (2) metafoor (2) metafysica (3) mildheid (1) milieu (1) mindfulness (3) misbruik (5) mobiel (1) model (1) moraliseren (3) motto (1) multitasken (1) mushotoku (2) narcisme (5) natuur (1) negatieve (10) neti neti (3) neuroticisme (1) niet doen (19) NLP (1) non-dualiteit (26) occupybeweging (2) omdenken (3) omgangsregels (3) onderwijs (2) onderzoek (12) ongelukkig zijn (3) onmacht (3) ontrouw (1) ontwikkeling (9) onverwerkt kindertrauma (2) onzichtbaar (1) oordeel (17) opvoeding (10) orgasme (3) Osho (8) ouderen (5) overbelasting (1) overgewicht (1) overheid (3) overvloed (2) paradox (18) Pareto principe (1) partnerkeuze (5) passie (2) pedagogie (2) penisnijd (1) perfectie (2) personeelsbeleid (3) persoonlijkheid (4) persoonlijkheidsstoornis (4) pesten (4) Peter principle (2) pijnlichaam (7) politiek (13) positieve (10) processie (2) projectie (9) psychiatrie (7) psychofarmaca (2) psychose (2) psychotherapie (3) puberen (3) reductionisme (1) reïncarnatie (2) relatie (22) relatievaardigheid (6) remancipatie (1) respect (23) riagg (1) rijkdom (2) rol (4) romantiek (4) ruzie (5) samensmelten (9) schaamte (2) scheiden (4) schelden (1) schizofrenie (2) schouwen (4) schrijfdrang (2) schuld (4) sedatie (1) seks (23) seksuele voorlichting (1) selectie (4) sociale druk (2) solidariteit (1) somberheid (2) soulmate (1) spiegelogie (9) spijt (3) spiritualiteit (45) sport (1) spreekwoorden (1) sprong (2) statistiek (1) status (2) sterven (6) stigma (1) stilte (4) Stockholm-syndroom (1) straling (1) strategie (2) stress (6) synchroniciteit (7) Taoïsme (13) tederheid (1) Tegenwoordigheid (2) The Secret (4) The Work (1) therapeutische gemeenschap (1) therapie (3) tijdgeest (2) toeval (5) Tolle (22) transcenderen (5) transformatie (5) transparantie (3) trend (3) tunnelvisie (2) twijfel (5) UFO (1) verandering (2) verantwoordelijkheid (10) verbinding (25) vergeten (2) verlangen (7) verlatingsangst (1) verleiding (2) verlichting (14) verliefdheid (6) verlies (2) vermaatschappelijking (1) vermijding (1) vermoeidheid (2) verslaving (11) vertrouwen (14) verveling (1) verwerking (1) vicieuze cirkel (1) voeding (4) voelen (5) volgzaamheid (2) vooroordelen (1) vragenlijst (5) vrije wil (6) vrijen (3) vrijheid (65) vrouwelijkheid (4) waarheid (25) waarneming (7) ware (11) wezen (3) wijsheden (9) wilskracht (3) woede (3) wraak (2) wu wei (12) yin en yang (3) zelfbeheersing (3) zelfbevestiging (4) zelfbewustzijn (5) zelfdoding (5) zelfkennis (16) zelfkritiek (4) zelfoverschatting (4) zelfrealisatie (7) zelfvertrouwen (5) zelfverwerkelijking (1) zelfwaardering (4) Zen (3) ziel (13) ziel. ware (1) Zijn (11) zorgvuldigheid (5)

Zoeken in dit blog

Bronnen, links en reacties

Er wordt zoveel mogelijk naar de bron van een bericht gelinkt, maar wanneer deze is opgeheven wordt de link verwijderd.
Feedback en melding van onvolkomenheden zijn welkom en mogelijk via e-mail.

Disclaimer

Veel bijdragen op dit blog gaan over ongrijpbare begrippen als waarheid, vrijheid of liefde. Door onwaarheden te ontdekken die ons gevangen houden, kan waarheid meer zichtbaar worden en kunnen we ons bevrijden van de angst dat we afgescheiden zijn.
Vrij naar Wittgenstein: "van dat, waarover niet kan worden gesproken, zwijgen wij". Al het overige is bespreekbaar.

Blogarchief