De paradox van het verdwijnen
Over God, de dood en de liefde Eeuwige en tijdige De dood is geen uitzondering op het leven, maar een intrinsiek onderdeel ervan. Elke dag bouwt ons lichaam miljoenen nieuwe cellen op, terwijl er tegelijkertijd miljoenen afsterven. Dit proces van worden en vergaan bepaalt ons zijn. Zonder dit ritme zou er geen groei, geen verandering en uiteindelijk geen leven zijn. De natuur zelf weerspiegelt deze cyclus. Eten en gegeten worden, geboorte en verval, dag en nacht, alles beweegt in een continue stroom van verschijnen en verdwijnen. Filosofisch gezien is de leegte niet een afwezigheid, maar een dynamische aanwezigheid: ze is zowel tijdelijk als permanent, altijd om ons heen. Wat wij als stabiel beschouwen, is slechts een momentopname in een eindeloze beweging. Dit besef maakt de dood niet minder mysterieus, maar plaatst haar in een bredere context. Filosofen en mystici hebben door de eeuwen heen erkend dat het ongrijpbare zich op een paradoxale manier manifesteert. Meister Eckhart en Blai...