Evenwaardigheid
vrijheid en liefde

Middelmaat of middenweg? Middelmatigheid heeft geen goede pers. Dat is jammer, want het komt het vaakst voor en met reden. Wat kun je doen wanneer je enerzijds jezelf wilt accepteren, maar anderzijds ook wilt overstijgen? Wanneer iemand zichzelf goed kent en diepgaand inzicht heeft in zijn of haar eigen gedachten, gevoelens, verlangens en motivaties, gaat dat uiteraard samen met een gevoel van innerlijke verbondenheid. Mensen die zich bewust zijn van de eenheid in alles, stellen hun persoonlijke identiteit en ego minder centraal en staan meer open voor de bredere menselijke ervaring en het grotere geheel van het universum. Dit leidt tot een gevoel van mededogen, empathie en dienstbaarheid aan anderen. Jezelf ontwikkelen Filosoof Joep Dohmen gaat in op de vraag wat het betekent jezelf te ontwikkelen. In een tijd waarin tradities en 'grote verhalen' geen vanzelfsprekende gidsende rol meer vervullen zullen we op eigen kracht betekenis aan ons bestaan moeten geven, daarbij weersta...

Wat je ziet, ben jezelf  "Eenheid en veelheid, dat is altijd spannend" Willem de Ridder (1939-2022) was een levendige spiegoloog. Dat houdt in dat hij van mening is dat alles wat we zien vooral weerspiegelt wat we projecteren van onszelf op de wereld. Dat “autistische” gegeven kunnen we positief gebruiken om de eenheid met de ander te zoeken. Want als we allemaal een aspect van dezelfde eenheid zijn, waarom zouden we dan niet van onszelf houden? Onszelf kunnen we het beste overzien en sturen. Alle liefde die we naar onszelf brengen, laten we ook naar de ander stromen. Daarmee bevorderen we dus, gek genoeg, de eenheid door eerst en vooral goed voor onszelf te zorgen.  In de opvatting van de Ridder gaat die eenheid zelfs zo ver dat hij vindt dat elke levende cel in het universum communiceert met alle andere levende cellen. Fan van Willem de Ridder De Ridder is ook een doener en daarom heeft hij overal fanclubs opgericht, niet van zichzelf, maar van jezelf. De Ridder is voor...

Het huwelijk is pas mogelijk als men niets onmogelijks vraagt De manier waarop jij en je partner ruzie maken, bepaalt voor een belangrijk deel hoe gelukkig je bent in je relatie. Relatietwisten ( machtsstrijd ) ontstaan vaak door onuitgesproken gevoelens, gedachten en verwachtingen, en achter kritiek zitten vaak verborgen verlangens. Het boek van Huub Buijssen ontraadselt het hoe en waarom van de dagelijkse ergernissen en irritaties, laat je anders naar relatieconflicten kijken en stelt je in staat te voorkomen dat ruzies uit de hand lopen. In de Volkskrant van 30-10-10 schrijft Buijssen in Opinie&Debat dat het aantal echtscheidingen alleen kan worden verminderd door te gaan inzien dat het romantische ideaal voor de meeste stervelingen niet haalbaar is en door minder te verwachten van een duurzame relatie. Hij citeert dichter Rilke die ooit zei "het huwelijk is pas mogelijk als men niets onmogelijks van haar vraagt". Dat kan waar zijn, maar wanneer je al in een relat...

 Vergeten als vermogen "Om te overleven hoef je alleen maar vast te houden wat je nodig hebt voor de toekomst". "Je kunt niet persoonlijk verantwoordelijk worden gesteld voor wat je bent vergeten". Anders dan in zijn eerdere 'Waarom het leven sneller gaat als je ouder wordt' en 'De heimweefabriek' staat in het nieuwe boek van Douwe Draaisma niet de raadselachtige logica van de herinnering centraal, maar het wonder van het vergeten. Vergeten, stelt Draaisma, dient ergens toe, het is niet een mankement aan ons geheugen, het is er één van de belangrijkste vermogens van. Vergeten is door onze herinneringen gemengd, als gist door deeg. De 'eerste herinnering' markeert niet alleen het begin van ons geheugen, maar onderstreept tegelijk de vergeten jaren die daaraan vooraf zijn gegaan. Het geheugen zou niets onthouden, als het niet ook selectief zou wissen. In het 'Vergeetboek' bewijst Draaisma opnieuw zijn talent om op even originele als...

De basisstructuur van alle spirituele wegen Christa Spannbauer interviewt in haar boek “In het huis van wijsheid” met als ondertitel “Spirituele leraren geven hun visie op onze tijd” zeven leraren. Eén daarvan is Willigis Jäger. Als leraar begeleidt hij anderen om hun bewustzijn helder te krijgen, want zolang een mens door zijn problemen van alledag en door zijn persoonlijkheidsstructuur belast wordt, kan hij innerlijk niet tot rust komen en in wezen ook niet werkelijk zen beoefenen. De volgende vraag van Christa aan Willigis luidt: Is dit inzicht de reden waarom je weg je de laatste jaren in de richting van een integrale spiritualiteit heeft geleid, in een `west-oosterse wijsheid', zoals je die tegenwoordig noemt? Ik heb heel duidelijk ingezien dat de basisstructuur van alle spirituele wegen hetzelfde is. Het gaat altijd om een afname van het ik, zodat er iets tevoorschijn kan komen wat in ieder mens als het `eigenlijke' kenbaar wordt, maar door de ik-activiteit voortdur...

We willen wat al te graag een bewijs Er zijn filosofen en wetenschappers die onbewuste hersenactiviteiten voorafgaand aan een handeling als bewijs aandragen dat de vrije wil niet zou bestaan. Wanneer de mens een hand opsteekt, dan is er ongeveer een halve seconde voor het starten van deze handeling hersenactiviteit zichtbaar. Betoogd wordt dat men zich dan pas bewust zou worden van dat besluit. Alsof de mens verbaasd zou kijken naar het heffen van zijn arm en vliegensvlug een reden zou gaan verzinnen voor het gebaar. Natuurlijk is het zo dat de hersenen duizenden handelingen voorbereiden en uitvoeren zonder dat we ons daarvan bewust zijn. En dat is maar goed ook en een geruststellende gedachte. Het betekent dat we ons bewustzijn meestentijds beschikbaar hebben voor onszelf.  Wetenschapsjournalist Mark Mieras schrijft in zijn boek Liefde,“wat hersenonderzoek onthult over de klik, de kus en al het andere ” dat mensen de reden waarom zij voor hun partner kiezen niet goed kunnen begrij...

Een heerlijke kracht Verliefdheid wordt vaak beschreven als een intense toestand vol aantrekkingskracht, opwinding en verlangen. Ze begint meestal met fysieke aantrekking en kan uitgroeien tot een dieper gevoel van verbondenheid en intimiteit. Ze kan ook kortstondig zijn en na een tijd vervagen. Ware liefde wordt vaak beschreven als diep, duurzaam en onvoorwaardelijk. Ze rust op respect, vertrouwen, wederzijdse steun en verbondenheid. Het gaat niet alleen om gevoelens uiten. Het gaat ook om verantwoordelijkheid nemen en iets opgeven voor de ander. Ware liefde groeit naarmate twee mensen elkaar beter leren kennen en samen door moeilijke tijden gaan. Verliefdheid en ware liefde sluiten elkaar niet uit. Verliefdheid kan het begin zijn van ware liefde, maar is geen garantie voor een lange en goede relatie. Ware liefde vraagt meer dan gevoel: inzet, communicatie en onderhoud. Liefde is complex en veelzijdig. Er bestaat geen vaste definitie van verliefdheid of ware liefde, want ieder...

Is er afstand tussen God en mij? De vraag waarom God niet rechtstreeks communiceert met de mensheid gaat uit van iets dat ik inmiddels niet meer als vanzelfsprekend beschouw: dat er een zender is en een ontvanger, een God die spreekt en een mens die luistert, met een afstand daartussen die overbrugd moet worden. Jaren geleden zocht ik het antwoord in de manier waarop die overbrugging plaatsvindt. Nu vraag ik me eerder af of de afstand zelf wel bestaat. Vier antwoorden, één aanname Er zijn verschillende manieren waarop mensen deze vraag beantwoorden. Sommigen geloven dat God wel degelijk rechtstreeks communiceert, alleen merken we het niet altijd: via innerlijke inspiratie, dromen, een mystieke ervaring. Anderen menen dat God te groot en te transcendent is om door de menselijke geest volledig te worden begrepen, en zich daarom alleen tonen kan in symbolen en verhalen. Weer anderen zien de stilte als bewuste ruimte: God die ons de vrijheid geeft onze eigen weg te vinden. En sommigen g...

Werknemers eerlijk gewogen? Jaarlijks vindt in bedrijven één keer een beoordelingsgesprek plaats. Dan wordt beoordeeld of werknemers in het afgelopen jaar onvoldoende of juist meer dan voortreffelijk hebben gefunctioneerd. Sommige topmanagers vinden het een goede zaak dat de verdeling van beoordelingen een normaalverdeling vertoont. Dat zou een teken zijn dat er een personeelsbeleid wordt gevoerd dat gericht is op het uitdagen van werknemers om het beste uit zichzelf te halen. Echter, wanneer je vervolgens de managers opdraagt om een vrijwel vastliggend percentage werknemers als onvoldoende te beoordelen of het aantal mensen te beperken dat een excellente beoordeling krijgt dan kan het doel, uitdagen, tegenovergesteld uitpakken. De werknemers kunnen juist gedemotiveerd raken of nog erger: elkaar onderuit gaan halen. Of iemand een schaal omhoog gaat in salaris hangt samen met diens beoordeling. Wanneer het aantal kansen om in schaal te groeien kunstmatig wordt beperkt, kun je ook valse...