Evenwaardigheid
vrijheid en liefde

Lege voeding die ons toch vervult Er zijn drie woorden die mensen gebruiken wanneer zij verwijzen naar het Hogere : God , natuur en het universum . Elk woord roept zijn eigen sfeer op. God suggereert een persoonlijk tegenover, natuur een levend geheel, het universum een onmetelijke ruimte. Maar wat deze drie aanduidingen met elkaar delen, is dat ze alle drie verwijzen naar iets dat zelf wezenlijk ongrijpbaar is, maar wel invloed op ons heeft. Opmerkelijk is dat deze drie bronnen, hoe verschillend ook begrepen, in hun aard iets gemeen hebben met water. Zoals bronwater het lichaam voedt zonder bouwstof of energie te leveren, zo voeden God, natuur en het universum de geest zonder dat ze vastomlijnde en directe antwoorden geven. Ze geven rust, ruimte, stilte. Water bevat geen calorieën. Toch kunnen we zonder water niet leven. Ons lichaam bestaat er grotendeels uit. Het draagt, transporteert, zuivert. Zo lijken ook God, natuur en het universum te functioneren: niet als datgene wat het leve...

De zachte kracht van respect Respect begint niet met regels. Niet met buigingen, beleefdheidsvormen of sociale codes. Respect begint met geraakt worden. Wanneer iets je raakt -een woord, een gebaar, een stilte- dan ontstaat er een ruimte in jou die luistert. Niet om te oordelen, maar om te zijn met wat is. In die ruimte ontstaat vanzelf een besef: "Dit is niet van mij, en toch is het me toevertrouwd". Respect is dan geen houding, maar een ervaring. Een innerlijke erkenning van wat leeft, buiten jou. Je hoeft het niet te begrijpen of goed te keuren. Je hoeft het alleen maar binnen te laten. Niet te veel. Niet te weinig. Precies genoeg om geraakt te worden. En vanuit die ervaring van geraakt worden kan er iets zachts maar krachtigs groeien: de bereidheid om te dienen. Niet in onderwerping, maar in verbondenheid. Niet omdat je moet, maar omdat het klopt. Wat je raakt, verdient zorg. Wat je raakt, wil je niet schaden. Wat je raakt, herinner je je als iets waardevols. Zo groeit re...