Evenwaardigheid
vrijheid en liefde

Het meanderen van de geschiedenis We herkennen patronen, situaties die lijken op iets dat eerder gebeurde, maar net anders uitpakken. Soms lijkt dat hoopvol, soms onheilspellend. De vraag blijft: leren we echt iets, of blijven we hangen in herhaling met variatie? Misschien ligt het aan ons geheugen. Het haperende geheugen is geen mankement, het is voorwaarde voor vooruitgang. We zouden niet kunnen leven als we alles zouden onthouden. We vergeten uit zelfbescherming. Kleine stommiteiten, gênante momenten, slordige gedachten: de meeste verdwijnen zonder spijt. We weten ook niet hoe vaak anderen over ons oordelen, wat ze van ons gedrag vinden, hoe ze fluisteren aan de zijlijn. En misschien is dat maar goed ook. Toch heeft die vergeetachtigheid een keerzijde. Wie te veel door de vingers ziet, verliest scherpte. En waar vrijheid te lang samenvalt met onverschilligheid, ontstaat ruimte voor het banale. Niet uit slechtheid, maar uit gemak. Dingen die er wél toe doen, worden genegeerd....

Eva Illouz over kwetsbaarheid als sociale valuta De Israëlisch-Franse sociologe Eva Illouz stelt een ongemakkelijke maar heldere diagnose: liefde is een spiegel van onze samenleving geworden. En wat we daarin zien, is niet per se fraai. Liefde doet pijn, niet omdat wij als individuen falen, maar omdat de structuur waarin we liefhebben fundamenteel veranderd is. In haar boek Waarom liefde pijn doet toont Illouz hoe de hedendaagse mens vrijer dan ooit is om zijn of haar liefdesleven vorm te geven. Maar die vrijheid heeft een prijs. Hieronder licht ik drie inzichten van Illouz uit, met speciale aandacht voor één daarvan: kwetsbaarheid als sociale valuta . 1. Liefde als markt In een wereld waarin alles verhandeld kan worden, is ook liefde onderdeel geworden van het economisch denken. We “kiezen” onze partners met een mengsel van verlangen, strategie en vergelijking. Datingapps maken dat zichtbaar: mensen worden voorgesteld als profielen, gesorteerd op afstand, uiterlijk en hobb...